تحریریه آوش/ خرید اقساطی برای کالاهای ضروری، دیگر نشانه رفاه نیست؛ نشانه تغییر سبک زندگی است. تغییری که می‌گوید بسیاری از خانواده‌ها، برای گذراندن امروز، ناچارند از فردا قرض بگیرند. شاید مهم‌ترین پرسش همین باشد؛ اگر امروز را با پیش‌فروش فردا می‌گذرانیم، فردا را چگونه باید زندگی کنیم؟

تحریریه آوش/رشته پزشکی به عنوان حیاتی‌ترین تکیه‌گاه جامعه در مواجهه با مرگ و زندگی، سال‌هاست که تحت تاثیر سیاست‌های رانتی و توزیع ناعادلانه فرصت‌ها، فرسنگ‌ها از معیارهای شایسته‌ سالاری، سواد و استعداد فاصله گرفته است. هجوم لشکر داوطلبان کم ‌توان علمی به صندلی‌های دانشگاه‌های برتر علوم پزشکی، نه‌تنها انگیزه‌های نخبگان واقعی کشور را زنده به گور کرده، بلکه در میان ‌مدت به تغییر هندسه رفتاری پزشکان فارغ ‌التحصیل منجر شده است.

تحریریه آوش/ در ساختار اقتصادی کشور، امنیت شغلی زنان شاغل و کارگر به یک بحران فرساینده تبدیل شده است. نگاهی به داده‌های رسمی مرکز آمار عمق این نابرابری سیستماتیک را فاش می‌کند؛ در حالی که سهم جمعیتی زنان و مردان تقریبا برابر است، حدود ۸۵ درصد فرصت‌های شغلی در اختیار مردان و تنها ۱۵ درصد سهم زنان است.

تحریریه آوش/هجوم دوباره و بی‌رحمانه طوفان‌های ریزگرد به پهنه وسیعی از ایران، از نوار مرزی هیرمند و شمال سیستان و بلوچستان تا ریگ‌زارهای کرمان و دشت‌های اصفهان، بار دیگر زنگ خطر یک بحران تمام ‌عیار زیست‌محیطی و انسانی را به صدا درآورده است.

تحریریه آوش/مدیریت شهری و سازمان‌های متولی با هدف صرفه‌جویی در مصرف برق، کلید خاموشی شاهراه‌های حیاتی را می‌زنند، اما نگاهی به وضعیت کلی شهرها تناقضی آشکار را نمایان می‌کند. در حالی که دکل‌های روشنایی اتوبان‌های اصلی و جاده‌های بین‌شهری پرخطر خاموش هستند، در گوشه و کنار شهرها چراغ‌های تزئینی، بیلبوردهای تبلیغاتی ناهمگون و نورپردازی‌های غیرضروری همچنان پابرجا مانده‌اند.

تحریریه آوش/ داستان تلخ غرق شدن اخیر دو برادر در سواحل مازندران، بار دیگر زنگ خطر را در بزرگ‌ترین دریاچه جهان به صدا درآورد. هر ساله با آغاز فصل گرما، خزر به جای آنکه پناهگاهی برای تفریح باشد، به کام مرگبار صدها تن از هموطنانمان تبدیل می‌شود.

تحریریه آوش/ زمین تب‌دار جنوب اروپا بار دیگر زیر تازیانه‌های موج گرمای بی‌سابقه، به انبار باروتی بدل شده که زبانه‌های آن از پرتغال تا فرانسه را به کام خود می‌کشد.

تحریریه آوش/گیلان، سرزمینی که روزگاری نماد طراوت بود، حالا زیر سایه سنگین بوی تعفن، رودخانه‌های مرده و کوه‌های زباله نفس‌های آخر را می‌کشد. اعتراف تکان ‌دهنده و صریح مدیرکل حفاظت محیط زیست استان گیلان مبنی بر اینکه «در هیچ ‌یک از ۵۲ شهر گیلان، تصفیه‌خانه فعال شیرابه پسماند وجود ندارد»، پرده از فاجعه‌ای برمی‌دارد که سال‌هاست پشت واژه‌های فریبنده «طبیعت بکر» پنهان شده است.

تحریریه آوش/سواحل دریای خزر دیگر فقط با امواج دریا فرسوده نمی‌شوند، بلکه زیر چرخ خودروها، انبوه زباله، ساخت‌وسازهای بی‌ضابطه، تصرف حریم ساحلی و حتی برداشت غیرقانونی ماسه، آرام‌ آرام هویت طبیعی خود را از دست می‌دهند. امروز حفاظت از سواحل دیگر صرفا به معنای جلوگیری از غرق‌ شدگی نیست؛ بلکه به معنای نجات یکی از ارزشمندترین سرمایه‌های طبیعی کشور از چرخه‌ای است که هر تابستان خسارت آن بیشتر از گذشته می‌شود.

تحریریه آوش/وابستگی شدید ناوگان حمل و نقل عمومی به پلتفرم‌های آنلاین و مهاجرت توده‌ای رانندگان به دنیای مجازی، بخش بزرگی از مسافران سنتی را در حاشیه خیابان‌ها سرگردان کرده است. مسافرانی که به دلایل مختلف از جمله عدم دسترسی به گوشی‌های هوشمند، مشکلات اقتصادی یا ناتوانی در کار با نرم‌ افزارها، از این چرخه جا مانده‌اند یا اصلا نمی‌خواهند برای مسیری کوتاه هزینه هنگفت بپردازند یا از مترو و اتوبوس استفاده کنند.

تحریریه آوش/ اما برای درک عمق بحرانی که یوزپلنگ آسیایی با آن دست‌وپنجه نرم می‌کند، باید به زبان اعداد و ارقام رسمی پناه برد. بر اساس آخرین گزارش‌های سازمان حفاظت محیط‌زیست، تعداد یوزپلنگ‌های شناسنامه‌دار و دارای شناسنامه خال‌نگاری در کشور از ۱۷ فرد به ۲۷ فرد افزایش یافته است. هرچند این جهش آماری به لطف پایش‌های دقیق‌تر و به‌کارگیری دوربین‌های تله‌ای مدرن مایه خوشحالی است

تحریریه آوش/ زاگرس در حال محو شدن است؛ این یک هشدار نیست، شمارش معکوس یک فاجعه است. تکرار بی‌رحمانه کابوس سال ۱۳۹۹، این بار در سال ۱۴۰۵ با سرعتی باورنکردنی در حال بلعیدن ریه‌های ایران است.