تحریریه آوش/ وقتی قیمت یک فنجان اسپرسو یا لاته‌ ساده با بخش زیادی از حقوق روزانه یک کارگر یا پول توی جیبی یک دانشجو برابری می‌کند، فرهنگ کافه‌نشینی عملا دچار سقوط آزاد می‌شود.برای طبقه متوسط و قشر دانشجو در ایران، گزینه‌های تفریح یکی پس از دیگری حذف شده‌اند

تحریریه آوش/پس از نزدیک به سه ماه خاموشی و انزوای دیجیتال، خبرها از بازگشت اینترنت بین‌المللی خبر می‌دهند؛ خبری که برای مردم، بیشتر شبیه به یک شوخی تلخ و نیمه‌کاره است. در روزهای اخیر، اگرچه آمارهای رسمی از وصل شدن شبکه می‌گویند، اما کارشناسان تخمین می‌زنند که بیش از ۷۰ درصد این ترافیک به دلیل قطعی‌های مداوم و لود نشدن صفحات تلف می‌شود و عملا یک عدد فرضی روی نمودارهاست.

تحریریه آوش/ قاعدگی یک انتخاب نیست، اما در ایران امروز بسیاری از زنان ناچارند میان حفظ سلامت خود و تامین هزینه‌های زندگی یکی را انتخاب کنند. افزایش مداوم قیمت نوار بهداشتی و سایر محصولات بهداشت قاعدگی در سال‌های اخیر، این کالاهای ضروری را به محصولاتی گران و گاه دور از دسترس تبدیل کرده است.

تحریریه آوش/ یکی از نگران ‌کننده‌ترین این تغییرات، گردش تند فرمان مصرف مواد مخدر و دخانیات به سمت جامعه زنان، به ویژه دختران کم ‌سن‌وسال و نوجوان است. روایتی که پیش از این بیشتر با چهره‌ای مردانه در اذهان عمومی شناخته می‌شد، اکنون با سرعتی باورنکردنی در حال زنانه شدن است.

تحریریه آوش/ماجرای اخیر رای دادگاه درباره مالکیت زنان بر موتورسیکلت، دوباره بحثی قدیمی را به صدر اخبار آورده است. در این رای که بازتاب گسترده‌ای داشت، دادگاه با استناد به «عرف اجتماعی» امکان پذیرش مالکیت زن بر موتورسیکلت را محل تردید دانسته بود؛ موضوعی که با واکنش حقوقی گسترده‌ای روبه‌رو شد.

تحریریه آوش/امروز دیگر فقط شبکه‌های اجتماعی محل آشنایی آدم‌ها نیستند؛ برخی افراد حاضرند برای چند ساعت همصحبتی، قدم‌ زدن در پارک، خرید رفتن یا حتی نوشیدن یک فنجان قهوه با یک «همراه موقت» پول پرداخت کنند. پدیده‌ای که چند سال قبل عجیب به نظر می‌رسید، حالا به بخشی از سبک زندگی نسل جدید و حتی سالمندان تبدیل شده است.

تحریریه آوش/گزارش‌های تکان‌ دهنده‌ای از بیمارستان‌های خصوصی تهران، پرده از پدیده شوم حضور «پرستارنماها» برداشته است؛ افرادی فاقد صلاحیت علمی که در بخش‌های حساسی چون اتاق عمل به کار گرفته شده‌اند. این عارضه خطرناک، ریشه در کمبود شدید کادر درمان دارد؛ پدیده‌ای که به دلیل دستمزدهای ناچیز و اضافه کارهای اجباری، پرستاران واقعی را به سمت استعفا یا مهاجرت سوق داده است.

تحریریه آوش/آمارهای رسمی و گزارش‌های میدانی نشان می‌دهند که نرخ مصرف دارو در کشور فراتر از استانداردهای بین‌المللی است و این توزیع و مصرف بی‌رویه، علاوه ‌بر به خطر انداختن سلامت عمومی، بودجه درمانی کشور را در چاله‌ای عمیق فرو برده است. از تمایل مفرط به دریافت آنتی‌بیوتیک‌ها و مسکن‌ها گرفته تا تجویزهای بی‌رویه داروها و اقلام پرهزینه‌ای مانند سرم در بخش‌های سرپایی، همگی نشان از یک عارضه ساختاری دارند.

تحریریه آوش/ در حالی که نمایندگان مجلس شورای اسلامی با قاطعیت از به صفر رسیدن صف وام ازدواج تا پایان سال خبر می‌دهند، آمارهای رسمی و تکان‌دهنده دستگاه‌های اجرایی حکایت از واقعیت تلخ دیگری در بدنه اقتصادی کشور دارد؛ صفی طولانی با حضور بیش از ۵۵۰ هزار متقاضی چشم‌انتظار که زمان انتظار آن‌ها برای دریافت این تسهیلات حیاتی را به طور میانگین به بیش از یک سال افزایش داده است.

تحریریه آوش/ ایران با شتابی بی‌سابقه به سوی یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های دموگرافیک خود یعنی سالخوردگی جمعیت حرکت می‌کند. آمارهای رسمی نشان می‌دهند که جمعیت سالمندان کشور به بیش از ۱۰ میلیون نفر رسیده است و در بازه‌ای کوتاه تا سال ۱۴۲۱، نسبت جمعیت سالمند ایران از ۱۰ درصد به ۲۰ درصد کل جمعیت افزایش یافته و دو برابر خواهد شد.

تحریریه آوش/ انسداد کامل و سیستماتیک اینترنت بین‌المللی که بیش از هشتاد و پنج روز متوالی به طول انجامیده، به عنوان طولانی‌ترین، عمیق‌ترین و گسترده‌ترین قطعی اینترنت در تاریخ ایران تا کنون ثبت شد. این وضعیت انسداد ابعاد بی‌سابقه‌ای داشت و با قطع تقریبا کامل اینترنت بین‌الملل و اعمال محدودیت‌های شدید بر روی ترافیک داخلی، عملا ارتباط کشور را با جهان خارج قطع کرد و یک انزوای دیجیتال تاریخی را رقم زد.

تحریریه آوش/ تاریخ سینمای ایران، فقط تاریخ فیلم‌ها نیست؛ تاریخ توقیف‌هاست. فیلم‌هایی که مجوز قانونی گرفتند. اما نه در وزارت ارشاد، که بیرون از ساختار رسمی، برایشان حکم صادر شد. دیروز مقابل سالن سینما تجمع می‌کردند، امروز هشتگ و فشار خبری به راه می‌اندازند.اما منطق همان است؛ حذف اثری که مجوز رسمی دارد، با فشار بیرون از قانون.حالا همین سناریو برای فیلمی دیگر تکرار می‌شود؛ فیلمی که مسیر قانونی را طی کرده، مجوز گرفته، اما دوباره جریان‌هایی بیرون از وزارت ارشاد، برای پایین کشیدنش بسیج شده‌اند.و اینجاست که پرسش اصلی شکل می‌گیرد:اگر وزارت ارشاد مرجع قانونی صدور مجوز است، پس این فشارها دقیقا بر چه مبنایی اعمال می‌شود؟اگر هر گروه و رسانه‌ای بتواند بعد از صدور مجوز، درباره اکران فیلم‌ها حکم صادر کند، پس اساسا قانون چه اعتباری دارد؟