بحران سفید در راهروهای درمان/ شبح حضور سنگین پرستارنماها بر سلامت جامعه
تحریریه آوش/گزارشهای تکان دهندهای از بیمارستانهای خصوصی تهران، پرده از پدیده شوم حضور «پرستارنماها» برداشته است؛ افرادی فاقد صلاحیت علمی که در بخشهای حساسی چون اتاق عمل به کار گرفته شدهاند. این عارضه خطرناک، ریشه در کمبود شدید کادر درمان دارد؛ پدیدهای که به دلیل دستمزدهای ناچیز و اضافه کارهای اجباری، پرستاران واقعی را به سمت استعفا یا مهاجرت سوق داده است.
گزارشهای تکان دهندهای از بیمارستانهای خصوصی تهران، پرده از پدیده شوم حضور «پرستارنماها» برداشته است؛ افرادی فاقد صلاحیت علمی که در بخشهای حساسی چون اتاق عمل به کار گرفته شدهاند. این عارضه خطرناک، ریشه در کمبود شدید کادر درمان دارد؛ پدیدهای که به دلیل دستمزدهای ناچیز و اضافه کارهای اجباری، پرستاران واقعی را به سمت استعفا یا مهاجرت سوق داده است.
رئیسکل سازمان نظام پرستاری هم حضور پرستارنماها را در برخی بیمارستانها تکذیب نکرده و در مورد نظارتهای محدود بر این مورد اظهارنظر کرد و خواستار ورود وزارت بهداشت به این موضوع شد.
در حال حاضر حدود ۲۱۰ تا ۲۷۰ هزار پرستار در کشور فعال هستند، اما نظام سلامت با موج سهمگین خروج نیرو مواجه است. آمارهای رسمی سازمان نظام پرستاری نشان میدهد سالانه بیش از ۲,۷۰۰ پرستار متخصص از کشور مهاجرت میکنند. افزون بر این، سالانه ۲,۵۰۰ نفر نیز استعفا میدهند و حدود ۶۰ هزار فارغالتحصیل این رشته به دلیل حقوق پایین، خانه نشینی یا تغییر شغل را ترجیح دادهاند؛ وضعیتی که کشور را با کمبود ساختاری بیش از ۱۰۰ هزار پرستار روبه رو کرده است. پیامد مستقیم این بحران، سقوط شاخصهای مراقبتی است. در حالی که استاندارد جهانی حضور حداقل ۳ پرستار به ازای هر ۱,۰۰۰ نفر جمعیت است، این رقم در ایران بین ۱.۵ تا ۱.۷ پرستار نوسان میکند. از سوی دیگر، میانگین نسبت پرستار به تخت بیمارستانی در ایران به کمتر از یک درصد رسیده، در حالی که استاندارد داخلی آن باید ۲.۵ باشد. این ناترازی شدید یعنی یک پرستار ایرانی در یک شیفت، مجبور است بار مسئولیتی معادل ۳ نفر را به دوش بکشد.
در این میان، برخی مراکز خصوصی برای جبران صندلیهای خالی و کاهش هزینهها، به جذب نیروهای ارزانقیمت، جعلی و فاقد مدرک روی آوردهاند؛ تخلفی آشکار که مستقیماً جان بیماران را نشانه رفته و ضرورت ورود قاطعانه و نظارت فوری وزارت بهداشت را میطلبد.
