پس از افت ارزش حقیقی تراکنشها در پی جنگ ۴۰روزه و اختلال اینترنت در پایان سال گذشته، جدیدترین آمار تراکنشهای شاپرک نشان میدهد که در سهماه متوالی منتهی به تیرماه، رشد نقطهبهنقطه ارزش حقیقی تراکنشها، وارد محدوده مثبت شده است.
پس از افت ارزش حقیقی تراکنشها در پی جنگ ۴۰روزه و اختلال اینترنت در پایان سال گذشته، جدیدترین آمار تراکنشهای شاپرک نشان میدهد که در سهماه متوالی منتهی به تیرماه، رشد نقطهبهنقطه ارزش حقیقی تراکنشها، وارد محدوده مثبت شده است.
بررسیهای «دنیایاقتصاد» نشان میدهد رشد تولید در یک دهه گذشته به افزایش قدرت خرید ایرانیان منجر نشده است.
مردم ایران امروز بیش از آنکه کمرشان زیر بار تحریم، تورم یا تهدید خارجی خم شده باشد، زیر سنگینی نوعی بیاعتنایی فرساینده روزگار میگذرانند؛ بیاعتناییای که هر روز پشت یک باجه، آن سوی یک خط تلفن، در دل یک سامانه از کار افتاده یا پشت در بسته یک اداره، چهره واقعی خود را آشکار میکند. درد اصلی، گرانی یا تنگنای معیشت نیست؛
تحریریه آوش/ اعداد همیشه دروغ نمیگویند، اما گاهی شدت فاجعه را پشت ویترین مخفی میکنند. تورم نقطه به نقطه ۷۳.۵درصدی در واقع یک شبیخون اقتصادی است که در سکوت، جیب مزدبگیران را خالی و سفرهها را کوچک کرده است. امروز دیگر صحبت از ناترازی دخل و خرج نیست. ما با یک سقوط آزاد معیشتی روبرو هستیم که در آن، سرعت رشد دستمزدها حتی به گرد پای هیولای تورم و هزینهها هم نمیرسد.
تحریریه آوش/ امروز، در چهاردهمین روز از فروردین ۱۴۰۵ که بیش از 30 روز از جنگ تحمیلی میگذرد، مشاهدات میدانی نشان میدهد که نه تنها کمبودی در عرضه اقلام ضروری رخ نداده، بلکه زنجیره تامین با صبوری و دقتی مثالزدنی، فراوانی کالا را به رخ میکشد
جنگ قیمت انواع مواد غذایی و کالاهای ضروری در بازار ایران را بهطور قابل ملاحظهای صعودی کرده است.
«در شرایط کنونی اقتصاد سیاسی ایران، حتی اگر فرض کنیم تصمیمگیران اصلی در قله حسن نیت و قله سلامت مالی هستند که میدانیم این فرض تا چه حد قابل تأمل است، ویژگی مشترک اکثریت قریب به اتفاق آنها این است که تخصص ندارند.
پس از اعتراضات اخیر، اقدام ملموسی برای برآورده شدن مطالبات اقتصادی مردم صورت نگرفته یا گزارش جامع و منسجمی درباره آن منتشر نشده است
فشار معیشتی به نقطهای رسیده است که دیگر نیازی نیست که آن را تنها با شاخصهای آماری سنجید؛ این فشار اکنون در تار و پود روان جمعی شهروندان رسوخ کرده است.
در جامعهشناسی سیاسی، اعتراضات اجتماعی صرفا بهعنوان واکنشهای مقطعی به یک بحران خاص فهم نمیشوند، بلکه اغلب در قالب فرایندهای انباشتی، تدریجی و ساختاری قابل تحلیل هستند.