جامعه

برخی تحلیلگران براساس دیدگاه «کارل اشمیت» معتقدند ما در یک «وضعیت استثنایی» هستیم، وضعیتی که توافق و توازن اجتماعی در تعلیق قرار گرفته

جامعه ایران در سال‌های اخیر با مشکلات اقتصادی و برخی شکاف‌های اجتماعی روبه‌رو بوده است، اما تجربه جنگ اخیر نشان داد که برخی نارضایتی ها الزاماً به معنای گسست ملی نیست.

جنگ‌ها در بلندمدت رشد اقتصادی، امید به زندگی و تحصیل را کاهش می‌دهند. اثرات آنها بر سرمایه انسانی پایدارتر از تولید ناخالص است. به‌علاوه کشورهای فقیر چندین برابر ثروتمندها آسیب می‌بینند.

آمریکا بزرگ‌ترین و پیشرفته‌ترین تسلیحات جنگی خود را پس از حمله به عراق در سال ۲۰۰۳ به منطقه اعزام کرده است، این برداشت نزد برخی در ایران و خارج از آن وجود دارد که هدف اصلی اعمال حداکثر جنگ روانی برای افزایش فشار در میز مذاکره و گرفتن بیشترین امتیاز ممکن از تهران است.

جنگ ۱۲روزه و حوادث خونین دی‌ ماه سال ۱۴۰۴ ، به باور بیژن عبدالکریمی، دو «نقطه عطف تاریخی» در تاریخ معاصر ایرانند. رویدادهایی که نه‌ تنها ناکارآمدی برخی سیاست‌ها، بلکه فرسایش اخلاقی، اینرسی گفتمانی و ناتوانی نهادهای فکری، فرهنگی و رسانه‌ای را آشکار کردند

اعتراضاتی که در هفته‌های اخیر در کشور رخ داد، فارغ از فراز و فرودهای میدانی آن، حامل پیام‌هایی بود که شاید هیچ‌یک از بازیگران صحنه سیاست و اجرا علاقه‌ای به دیدن و شنیدن کامل آن نداشته باشند.

گفته می‌شود روزنامه‌نگار، چشم بینا و زبان گویای جامعه است. اما اینکه روزنامه‌نگاری چقدر در کل جامعه و توسط حاکمیت جدی گرفته می‌شود، بحث دیگری است.

در جامعه‌شناسی سیاسی، اعتراضات اجتماعی صرفا به‌عنوان واکنش‌های مقطعی به یک بحران خاص فهم نمی‌شوند، بلکه اغلب در قالب فرایندهای انباشتی، تدریجی و ساختاری قابل تحلیل هستند.

بیشترین تأثیرات مخرب متوجه طبقات کم‌درآمد و متوسط است؛ برای مدیریت اقتصاد، امور اجتماعی، محیط ‌زیست و روابط بین‌الملل، نیازمند تصمیمات فوری و قاطع هستیم

صدای تندورها دوباره بلند شده و در شرایطی که کشور با بحران‌های متعددی مواجه است با حمله علیه روسای جمهور گذشته به خصوص روحانی وزیر خارجه دولتش فضای سیاسی کشور را متشنج کرده‌اند.