اخبار مرتبط
تحریریه آوش/ یکی از نگران کنندهترین این تغییرات، گردش تند فرمان مصرف مواد مخدر و دخانیات به سمت جامعه زنان، به ویژه دختران کم سنوسال و نوجوان است. روایتی که پیش از این بیشتر با چهرهای مردانه در اذهان عمومی شناخته میشد، اکنون با سرعتی باورنکردنی در حال زنانه شدن است.
تحریریه آوش/ماجرای اخیر رای دادگاه درباره مالکیت زنان بر موتورسیکلت، دوباره بحثی قدیمی را به صدر اخبار آورده است. در این رای که بازتاب گستردهای داشت، دادگاه با استناد به «عرف اجتماعی» امکان پذیرش مالکیت زن بر موتورسیکلت را محل تردید دانسته بود؛ موضوعی که با واکنش حقوقی گستردهای روبهرو شد.
تحریریه آوش/امروز دیگر فقط شبکههای اجتماعی محل آشنایی آدمها نیستند؛ برخی افراد حاضرند برای چند ساعت همصحبتی، قدم زدن در پارک، خرید رفتن یا حتی نوشیدن یک فنجان قهوه با یک «همراه موقت» پول پرداخت کنند. پدیدهای که چند سال قبل عجیب به نظر میرسید، حالا به بخشی از سبک زندگی نسل جدید و حتی سالمندان تبدیل شده است.
تحریریه آوش/گزارشهای تکان دهندهای از بیمارستانهای خصوصی تهران، پرده از پدیده شوم حضور «پرستارنماها» برداشته است؛ افرادی فاقد صلاحیت علمی که در بخشهای حساسی چون اتاق عمل به کار گرفته شدهاند. این عارضه خطرناک، ریشه در کمبود شدید کادر درمان دارد؛ پدیدهای که به دلیل دستمزدهای ناچیز و اضافه کارهای اجباری، پرستاران واقعی را به سمت استعفا یا مهاجرت سوق داده است.
تحریریه آوش/آمارهای رسمی و گزارشهای میدانی نشان میدهند که نرخ مصرف دارو در کشور فراتر از استانداردهای بینالمللی است و این توزیع و مصرف بیرویه، علاوه بر به خطر انداختن سلامت عمومی، بودجه درمانی کشور را در چالهای عمیق فرو برده است. از تمایل مفرط به دریافت آنتیبیوتیکها و مسکنها گرفته تا تجویزهای بیرویه داروها و اقلام پرهزینهای مانند سرم در بخشهای سرپایی، همگی نشان از یک عارضه ساختاری دارند.
تحریریه آوش/ در حالی که نمایندگان مجلس شورای اسلامی با قاطعیت از به صفر رسیدن صف وام ازدواج تا پایان سال خبر میدهند، آمارهای رسمی و تکاندهنده دستگاههای اجرایی حکایت از واقعیت تلخ دیگری در بدنه اقتصادی کشور دارد؛ صفی طولانی با حضور بیش از ۵۵۰ هزار متقاضی چشمانتظار که زمان انتظار آنها برای دریافت این تسهیلات حیاتی را به طور میانگین به بیش از یک سال افزایش داده است.
تحریریه آوش/ ایران با شتابی بیسابقه به سوی یکی از بزرگترین چالشهای دموگرافیک خود یعنی سالخوردگی جمعیت حرکت میکند. آمارهای رسمی نشان میدهند که جمعیت سالمندان کشور به بیش از ۱۰ میلیون نفر رسیده است و در بازهای کوتاه تا سال ۱۴۲۱، نسبت جمعیت سالمند ایران از ۱۰ درصد به ۲۰ درصد کل جمعیت افزایش یافته و دو برابر خواهد شد.
تحریریه آوش/ انسداد کامل و سیستماتیک اینترنت بینالمللی که بیش از هشتاد و پنج روز متوالی به طول انجامیده، به عنوان طولانیترین، عمیقترین و گستردهترین قطعی اینترنت در تاریخ ایران تا کنون ثبت شد. این وضعیت انسداد ابعاد بیسابقهای داشت و با قطع تقریبا کامل اینترنت بینالملل و اعمال محدودیتهای شدید بر روی ترافیک داخلی، عملا ارتباط کشور را با جهان خارج قطع کرد و یک انزوای دیجیتال تاریخی را رقم زد.
تحریریه آوش/ تاریخ سینمای ایران، فقط تاریخ فیلمها نیست؛ تاریخ توقیفهاست. فیلمهایی که مجوز قانونی گرفتند. اما نه در وزارت ارشاد، که بیرون از ساختار رسمی، برایشان حکم صادر شد. دیروز مقابل سالن سینما تجمع میکردند، امروز هشتگ و فشار خبری به راه میاندازند.اما منطق همان است؛ حذف اثری که مجوز رسمی دارد، با فشار بیرون از قانون.حالا همین سناریو برای فیلمی دیگر تکرار میشود؛ فیلمی که مسیر قانونی را طی کرده، مجوز گرفته، اما دوباره جریانهایی بیرون از وزارت ارشاد، برای پایین کشیدنش بسیج شدهاند.و اینجاست که پرسش اصلی شکل میگیرد:اگر وزارت ارشاد مرجع قانونی صدور مجوز است، پس این فشارها دقیقا بر چه مبنایی اعمال میشود؟اگر هر گروه و رسانهای بتواند بعد از صدور مجوز، درباره اکران فیلمها حکم صادر کند، پس اساسا قانون چه اعتباری دارد؟
تحریریه آوش/چند داروخانه اعلام کردند که اصلا انسولین نمیآورند چون «به دردسرش نمیارزد». داروخانههایی هم که هنوز انسولین عرضه میکنند، وضعیت بهتری ندارند. آن ها از افزایش شدید قیمت و عملکرد بیمهها به شدت ناراضیاند. به گفته آن ها، قیمت انسولین بالا رفته و همزمان پوشش بیمهای نیز افزایش یافته، اما بیمهها پول داروخانهها را ماهها و حتی یک سال بعد پرداخت میکنند.یکی از مسئولان داروخانه میگوید: «داروخانه مجبور است در یک سال با چندین قیمت متفاوت انسولین خریداری کند و سال بعد بیمه پولش را بدهد.» او تاکید میکند که مشکل اصلی کمبود فیزیکی انسولین نیست، بلکه بیصرفه شدن فروش آن برای داروخانههاست وهمین دلیلی است که داروخانهها ترجیح میدهند انسولین نیاورند.
تحریریه آوش/ آسمان ایران بار دیگر رنگ باخت و سایه سنگین و خاکستری ریزگردها بر تن شهرهای مختلف نشست. این توده غلیظ که از اواسط دهه ۱۳۸۰ و نزدیک به دو دهه است زندگی مردم را مختل کرده، بار دیگر از مرزهای غربی و جنوبی وارد کشور شده است. ریشه این بحران دو دههای به پروژههای سدسازی مخرب منطقه نظیر طرحهای کشور ترکیه بر روی دجله و فرات، خشکسالیهای مداوم، جنگ و نابودی زیرساختهای بیابان زدایی در عراق، سوریه و عربستان بازمیگردد.عراق تحت تاثیر طوفانهای سهمگین، ذرات معلق کمتر از ۲.۵ میکرون را به داخل مرزهای ایران میفرستد؛ ذراتی که بر اساس آمارهای وزارت بهداشت و سازمان جهانی، بخشی از چرخه آلودگی هوایی هستند که سالانه موجب مرگ زودرس بیش از ۴۰ هزار نفر در ایران میشود.
تحریریه آوش/بر اساس آخرین گزارشهای منتشر شده، نرخ رشد جمعیت ایران به شکل بیسابقهای کاهش یافته و در برخی مناطق به زیر نیم درصد رسیده است. این به معنای آن است که ایران یکی از سریعترین روندهای پیر شدن جمعیت در جهان را تجربه میکند.