تحریریه آوش/ آلبرت بغزیان، اقتصاددان در گفت وگو با آوش عنوان کرد: ما الان برای بازسازی باید ببینیم جنگ در چه شرایطی خاتمه می‌یابد، خود این موضوع چندین سناریو می‌تواند داشته باشد. سرمایه‌گذار داخلی که دل می سوزاند برای سرمایه‌گذاری و می‌خواهد در ایران کاری کند، متاسفانه در اولویت بانک‌ها نیست. سرمایه‌گذار خارجی هم امنیت می‌خواهد، امنیت سرمایه‌اش را می‌خواهد.

تحریریه آوش/مهدی پازوکی، اقتصاددان به آوش می گوید دولت در نظام مدیریتی خود باید از خردمندان، اندیشمندان و کسانی که در دانشگاه‌های درجه یک بین المللی یا در دانشگاه‌های درجه یک کشور تحصیل کرده‌اند، استفاده کند، نه کسانی که دائم به دنبال بالا بردن مخارج دولت هستند. ما باید امنیت را برای بخش خصوصی فراهم کنیم؛ اگر دولت زمینه را برای بخش خصوصی کارآمد فراهم کند، قطعا به نفع اقتصاد ملی ما خواهد بود.

تحریریه آوش/ مسعود دانشمند، اقتصاددان و عضو اتاق بازرگانی ایران در گفت‌وگو با آوش: آینده بازرگانی و تجاری ما را در گرو همکاری دولت با بخش خصوصی و میدان دادن به بخش خصوصی است. چاره کار برای جلوگیری از کمبود ارزاق و کالاهای عمومی، بخش خصوصی است، بخش خصوصی می‌تواند مسئولیت این موضوع را به عهده بگیرد. به بخش خصوصی اجازه بدهند تا برود با صادرکنندگان و کشورهای خارجی مذاکره کند. بخش خصوصی به عنوان تاجر می‌تواند برود گفتگو کند و کالاهای مورد نیاز کشور و مردم را تامین کند. امروز بخش خصوصی می‌تواند به نیازهای داخل کشور کمک کند، دولت باید از این ایده که همه کاره خودش است و همه کار می‌تواند انجام دهد، دست بکشد و از ظرفیت بخش خصوصی استفاده کند.

تحریریه آوش/ معامله‌گران نه می‌خرند و نه می‌فروشند، آن‌ها منتظرند. اما نباید اشتباه کرد؛ این درجا زدن به معنای تغییر مسیر به سمت ریزش نیست. تاریخ اقتصادی ایران نشان داده که هرگاه زیرساخت‌های تورمی پابرجا باشند، این سکوت‌ها تنها حکم نفس‌گیری در دل یک روند صعودی میان‌مدت را دارند

تحریریه آوش/ اقتصاد ایران در وضعیت فعلی بیش از هر چیز به شجاعت در اصلاح نیاز دارد؛ شجاعت برای کاهش مداخله، آزادسازی قیمت‌ها، مهار تورم، اصلاح بانک‌ها، کوچک‌سازی دولت و بازگشایی تجارت. این نسخه شاید در ظاهر سخت و حتی تلخ باشد، اما از نسخه‌های کوتاه‌مدت و نمایشی بسیار کم‌هزینه‌تر است

تحریریه آوش/ hفزایش قیمت گوشی فقط به خود کالا محدود نمی شود. هزینه‌های جانبی از جمله واردات، رجیستری، نوسان ارز و هزینه‌های توزیع، فشار بیشتری به قیمت نهایی وارد کرده اند. واردات گوشی تو سال ۱۴۰۴ نسبت به سال قبلش ۲۶درصد پایین آمده، هزینه‌های گمرکی تقریبا دو برابر شده و هزینه ریجستری بیش از ۴۵درصد بالا رفته است. تو چنین فضایی، گوشیای پرچم‌دار برای بخش بزرگی از خریداران به کالایی لوکس تبدیل شد و حتی مدل های اقتصادی هم دیگه آن برچسب ارزان‌قیمت قبل را ندارند

تحریریه آوش/ شاید عجیب‌ترین نکته در معاملات فروردین، عقب‌نشینی طلا و نقره بود. در حالی که انتظار می‌رفت با تنش‌های نظامی، قیمت طلا اوج بگیرد، قیمت جهانی و به تبع آن قیمت داخلی (گواهی‌های شمش و سکه) حدود ۷ درصد ریزش کرد. نقره نیز با سقوط ۱۵ درصدی، بازنده بزرگ ماه لقب گرفت.

تحریریه آوش/ بیکاری پس از جنگ فقط به شاغلان رسمی محدود نمی‌ماند. کارگران روزمزد، رانندگان، فروشندگان خرد، فعالان خدمات محلی، نیروهای پاره‌وقت، پیمانکاران جزء و حتی افرادی که در ظاهر شغل دارند اما درآمدشان به‌هم ریخته، همگی در معرض آسیب‌اند. به همین دلیل است که رقم دو میلیون بیکار را باید نه یک عدد نهایی، بلکه یک هشدار اولیه دانست؛ هشداری درباره موجی که تازه آغاز شده است.

تحریریه آوش/ گزارش زیر روایت میدانی آوش از چهار ماه دوندگی بی‌حاصل شهروندانی است که از سایت‌های ناکارآمد به تلفن‌های بی‌پاسخ و از آنجا به راهروهای شلوغ وزارتخانه‌ای پناه برده‌اند که گیت‌های ورودی‌اش را به روی مردم و رسانه‌ها قفل کرده است

تحریریه آوش/ در مجموع با بررسی بازار می‌توان دریافت که بازارهای ارزی با اقبال خاصی روبرو نیستند و منتظر اخبار هستند، اما از آن‌طرف بازار درآمد ثابت با ورود پول حقیقی همراه است.

تحریریه آوش/اقتصاد ایران در دهه‌های اخیر با گره کوری به نام وابستگی به امارات روبرو بوده؛ پیوندی که در سایه محدودیت‌های بین‌المللی، دوبی را به قلب تپنده مبادلات پولی و سکوی اصلی ورود کالا به کشور تبدیل کرد. با اینحال، جنگ تحمیلی آمریکا و رژیم صهیونیستی به کشورمان، زلزله‌ای در این ساختار سنتی ایجاد کرده و ضرورت تنوع‌بخشی به مسیرهای تجاری رو از یک توصیه کارشناسی به یک اجبار استراتژیک بدل ساخته است.

تحریریه آوش/ آیا محاصره دریایی ایران، چین را به زانو درمی‌آورد؟ در حالی که ایالات متحده ایده محاصره دریایی ایران را به عنوان ابزاری برای فشار حداکثری اجرا کرده، یک سوال اساسی پیش‌روی ماست: آیا بستن تنگه هرمز واقعا می‌تواند اقتصاد غول‌آسای چین را به زانو درآورد؟ یا این اقدام تنها جرقه‌ای برای فروپاشی نظم فعلی جهان خواهد بود؟