در شهریور سال ۱۳۵۹، کمتر از دو سال پس از انقلاب اسلامی، تهاجم ارتش عراق به خاک ایران، عرصههای نظامی، اقتصادی و اجتماعی را به چالش کشید. جنگ تحمیلی هشتساله نه تنها بزرگترین بحران کشور از انقلاب بود، بلکه آزمونی سخت و بیسابقه برای سازوکارهای اقتصادی ایران به شمار میرفت. دولت تازه تاسیس جمهوری اسلامی، در حالی که هنوز درگیر تثبیت ساختارهای سیاسی پس از انقلاب بود، باید همزمان معیشت بیش از ۳۶ میلیون شهروند را نیز تضمین میکرد.
این روزها با تجاوز رژیم صهیونیستی به کشورمان، بسیاری از مردم «دست زن و بچه» را گرفته و به مناطق امن استانشان یا یک شهر دیگر می روند که شاید از پهپادها و هواپیماهای اف ۳۵ متجاوزان در امان باشند.
این رویارویی نبردی است بین ایران به عنوان مهد تمدن و فرهنگ جهانی با جامعه سرمایهداری
در این واقعیت کسی تردید ندارد که شاخصترین شهید عملیات تروریستی اسرائیل در سحرگاه جمعه ۲۳ خرداد ۱۴۰۴ خورشیدی، سردار سرلشگر محمد باقری، رئیس ستاد کل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران است اما این تمایز تنها به خاطر جایگاه او نیست که از حیث رتبۀ نظامی بعد از فرمانده کل قوا تعریف میشود بلکه وجوه دیگری هم دارد.
در پی تجاوزات گسترده و مکرر اسرائیل به تأسیسات غیرنظامی، هستهای و حیاتی ایران، موجی از واکنشهای منطقهای و بینالمللی با محوریت حمایت از کاهش تنش و بازگرداندن ثبات به منطقه شکل گرفته است.
در روزهایی که احتمال بروز بحران یا درگیری نظامی وجود دارد، آمادگی پیشگیرانه میتواند جان شما و خانوادهتان را نجات دهد. داشتن لیستی از اقلام ضروری، داروها و مواد غذایی، بهویژه در شرایط جنگی، کمک میکند بدون هراس نیازهای اولیه خود را تأمین کنید.
در روزهایی که صدای انفجار، آرامش شهر را میبلعد و سایه جنگ بر آسمان کشورمان سنگینی میکند، دلهای بسیاری بیقرار است.
درحالی که تبادل آتش میان ایران و رژیم صهیونیستی وارد پنجمین روز خود شده، فضای بینالمللی بیش از هر زمان دیگر آکنده از نگرانی، تحلیل و تردید است.
آسمان تهران این روزها در اضطراب صدای شلیکهای پیاپی ضدهوایی و انفجار و آتش و دود به سر میبرد. جنگ ناباورانه شروع شده است و ایران و اسرائیل با یکدیگر وارد درگیری شدهاند. حالا سه روز پس از شروع جنگ، بسیاری از مردم، شهر را تخلیه کردهاند و بازارهای شلوغ و پرهیاهوی پایتخت سوتوکورند و کرکرهها یکی پس از دیگری پایین کشیده شده است.
در این جنگ دو مقدمة بدیهی وجود دارد؛ اول اینکه مردم بزرگترین سرمایه ما هستند و بدون همبستگی ملی و وحدت و مودت در میان تمام نیروهای سیاسی و طبقات اجتماعی و اصناف و اقشار - با هر سلیقه و سبک و تفکری- قادر به تسلط بر اوضاع و استیلا بر دشمن پلید نخواهیم بود.
