همه در دی ماه مردهاند، اما رویش ننوشته کدامشان نمیخواست بمیرد. کدامشان آرزوها داشت برای زندگی. کدامشان برای زندگی بهتر راهی خیابان شده بود. کدامشان به مرگ طبیعی نمرده. قبرستان پر شده از جوان. خدا به مادرانشان رحم کند
همه در دی ماه مردهاند، اما رویش ننوشته کدامشان نمیخواست بمیرد. کدامشان آرزوها داشت برای زندگی. کدامشان برای زندگی بهتر راهی خیابان شده بود. کدامشان به مرگ طبیعی نمرده. قبرستان پر شده از جوان. خدا به مادرانشان رحم کند
در بررسی جامعهشناختی رخدادهای دیماه، تمرکز بر «طبقه متوسط» میتواند افق تحلیلی دقیقتری فراهم کند. طبقهای که نهتنها از منظر اقتصادی، بلکه بهمثابه حامل سرمایه فرهنگی، شبکهای و نمادین، نقش میانجی میان ساختار قدرت و بدنه اجتماعی را ایفا میکند.
تحلیلگر اصولگرا گفت: اینکه تعدادی از مردم از تهاجم نظامی آمریکا به کشور استقبال کنند، تاسف آور و نگران کننده است اما باید کوتاهیها را بپذیریم و همه سلایق و عقاید داخلی را «مردم ایران» بدانیم و برای افزایش آگاهی آنها تلاش کنیم.
موضوع بازنگری در اولویتها در دوره پس از اعتراضات، یکی از محورهای قابل توجه در تحلیل شرایط اجتماعی و اقتصادی کشور است.
محمدصادق جوادیحصار: خانوادههای داغدار باید بتوانند بدون نگرانی، یاد و خاطره عزیزان خود را گرامی بدارند مهدی شیرزاد: فضای جامعه باید از حالت امنیتی خارج و به فضای سیاسی بدل شود منصور حقیقتپور: دولت میان شهید، بیآزار و آشوبگر غربالگری کند
در ماههای گذشته، بنا بر آمار رسمی منتشرشده، جامعه ایران با فقدان هزاران نفر از هموطنان خود مواجه شده است؛ بخشی در رخدادهای مرتبط با جنگ ۱۲ روزه و بخشی در اعتراضات دیماه. فارغ از تحلیلهای سیاسی یا داوریهای حقوقی، آنچه در این گزارش محل توجه است، پیامد اجتماعی این فقدانهاست
در سه سال گذشته جامعه ایران تحولات پرشتابی را از سر گذراند. اما شتاب و جنس تحولات سال ۱۴۰۴ از سنخ و نوع دیگری بود. در پایان بهار، ۱۲ روز جنگ بر کشور تحمیل شد که زمینه شکلگیری همبستگی ملی را فراهم کرد.
ماه دی ۱۴۰۴، ماهی بود که اندوهی عمیق بر جامعه ایران سایه افکند. حوادث تلخ ۱۸ و ۱۹ دیماه، که منجر به از دست دادن جان تعدادی از هموطنانمان شد، موجی از غم و تأمل را در دلهایمان برانگیخت.
در پی انتشار مطلبی بی اساس با عنوان «۵۰ جسد ناشناس زنان معترض تهرانی» در برخی صفحات اجتماعی، روابط عمومی سازمان پزشکی قانونی کشور ضمن تکذیب جدی این مطلب و محتوای درج شده در آن، به منظور تنویر افکار عمومی و رفع هرگونه ابهام از ذهن مردم عزیز توضیحاتی را در این زمینه ارائه میدهد.
راهاندازی «میز مطالعات اعتراضات اجتماعی» در مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم را در پی اعتراضات دیماه ۱۴۰۴، باید بهمثابه نشانهای معنادار از پذیرش نهادی یک واقعیت دانست: اعتراض در ایران پدیدهای حاشیهای، مقطعی یا صرفاً امنیتی نیست، بلکه موضوعی است که بدون تحلیل علمی، میانرشتهای و منظم، به خطای سیاستگذاری و تشدید تنشهای اجتماعی منجر خواهد شد.