اخبار مرتبط
تحریریه آوش/طبق دادههای رسمی مرکز آمار از متوسط قیمت کالاهای خوراکی منتخب در مناطق شهری کشور در ماه تیر، ۴۱ قلم از ۵۳ قلم خوراکی منتخب در این ماه، تورمی بالاتر از تورم نقطه به نقطه ۸۴.۶درصدی مناطق شهری ثبت کردهاند. اهمیت این دادهها فقط در نرخهای ماهانه نیست؛ عمق ماجرا در نرخهای سالانه نهفته است. قیمت بسیاری از اقلام خوراکی در مقایسه با تیر ۱۴۰۴ جهشهایی فراتر از دو برابر داشتهاند و برخی کالاها مانند روغن نباتی جامد ۳۹۹.۵درصدی، روغن مایع ۳۴۴.۳درصدی، سس مایونز۲۵۳.۱درصدی، برنج خارجی درجه یک ۲۱۱.۳درصدی و حتی رشته آشی ۱۰۵.۱درصدی و سیبزمینی ۱۰۲.۱درصدی رشدهای بسیار سنگینی را تجربه کردهاند.
تحریریه آوش/رجیستری گوشیهای موبایل دیگر فقط یک فرایند اداری نیست و برای خریداران به هزینهای بزرگ تبدیل شده که بخش قابلتوجهی از قیمت گوشی را در برمیگیرد. بررسی هزینه نهایی ثبت و فعالسازی یک موبایل در ایران نشان میدهد که رجیستری و حقوق گمرکی بیش از نصف قیمت دلاری دستگاه است و این واقعیت، بازار مصرف را دگرگون کرده است.
تحریریه آوش/ بهار ۱۴۰۵ فقط یک فصل معمولی نیست، بلکه یک هشدار اقتصادی تمامعیار است که با صدای بلند فریاد میزند که فشار معیشتی در ایران از سطح سخت عبور کرده و وارد قلمرو بحران شده است
تحریریه آوش/در بازارهای متعارف، وقتی قیمت یک کالا افزایش مییابد، مکانیزم عرضه و تقاضا دستکم در میانمدت نقطهای تعادلی ایجاد میکند. اما در صنعت خودروی ایران، گسست میان نرخهای اعلامی و توان پرداخت جامعه به قدری عمیق شده که بازار عملا کارکرد اصلی خود را از دست داده است
تحریریه آوش/تیر، برای خانوارهای ایرانی ماهی بود که سیلی تورمش یک بار دیگر گوش معیشت و زندگی روزمرهشان را داغ کرد. شاخص قیمت مصرفکننده در این ماه به ۶۷۶.۹ رسید و این یعنی خانوارها برای خرید همان سبد ثابت کالاها و خدمات، نسبت به ماه قبل ۳.۱درصد و نسبت به تیر سال گذشته ۸۷.۹درصد بیشتر هزینه کردهاند. ظاهرا کاهش تورم ماهانه از ۵.۹درصد در خرداد به ۳.۱درصد در تیر میتواند نشانهای از آرامتر شدن فضای قیمتی باشد، اما افزایش تورم سالانه به ۶۶درصد نشان میدهد که فشار اصلی همچنان پابرجاست و حتی در سطحی عمیقتر ادامه دارد.
تحریریه آوش/ حمید حسینی، سخنگوی اتحادیه صادرکنندگان فرآوردههای نفتی، اعلام کرده است که ظرفیت تولید پالایشی روزانه حدود ۱۱۰ میلیون لیتر است، اما مصرف روزانه به حدود ۱۳۰ میلیون لیتر رسیده و کسری نزدیک به ۲۰ میلیون لیتر وجود دارد. پیشتر این کسری تا حدی از طریق واردات جبران میشد، اما محدودیتهای منطقهای و بینالمللی، بهویژه تأثیرات ناشی از جنگ، مسیر واردات را دشوار کرده است
تحریریه آوش/ شاخص قیمت مصرفکننده ۶۷۶.۹، تورم ماهانه ۳.۱ درصد، تورم نقطهبهنقطه ۸۷.۹ درصد و تورم سالانه ۶۶ درصد یعنی چه؟ برای خانواری که درآمدش افزایشی نیافته یا کمتر از نرخ تورم افزایش یافته است، این اعداد به معنای تنگتر شدن روزافزون فضا برای تامین کالاهای ضروری، کاهش پسانداز و بازسازی سریعتر چرخه مصرف بهسوی کالاهای ارزانتر و کمکیفیتتر است
تحریریه آوش/سالهاست در متن اقتصاد تحریمی ایران نام تراست و تراستی جا باز کرده است؛ شبکهای از اشخاص و شرکتهای واسطه که قرار بود درآمدهای نفتی را از کانالهای غیرمستقیم به کشور برگردانند، اما امروز نامشان بیش از هر چیز با ابهام، ریسک و پروندههای سنگین مالی گره خورده است. در شرایطی که دسترسی ایران به نظام بانکی بینالمللی محدود شده، این سازوکار به ابزاری برای ادامه فروش نفت و جابجایی ارز تبدیل شد؛ ابزاری که در عمل، هم راهگشا بود و هم پرهزینه.
تحریریه آوش/ برای واحد ۷۰ متری، عددها معمولا از حدود ۸۵۰ میلیون تومان شروع میشود و در برخی سناریوها به ۱.۵ میلیارد تومان میرسد. در واحد ۱۰۰ متری، بازسازی اقتصادی معمولا از حدود ۱.۲ میلیارد تومان آغاز میشود و در بازسازی لوکس میتواند از ۲ میلیارد تومان هم عبور کند
تحریریه آوش/ سهام عدالت که یکی از بزرگترین طرحهای اقتصادی کشور است، سالهاست که میان وعده آزادسازی و واقعیت توقف گرفتار مانده و بدل به دارایی بلاتکلیف میلیونها ایرانی شده است.
تحریریه آوش/اسبابکشی در ذهن خیلیها هنوز یک کار معمولی و قابلمدیریت است که فقط چند ساعت زمان، چند نفر نیرو، یک کامیونت و مقداری چسب و کارتن نیاز دارد؛ اما آنچه در تهران رخ میدهد با این تصور فاصله زیادی دارد. قیمتهایی که برای یک اسبابکشی معمولی اعلام شده، نشان میدهد که این خدمت ساده، حالا به یکی از پرهزینهترین بخشهای زندگی شهری تبدیل شده است. باربری ۳ تا ۵ میلیون تومان، ۴ کارگر ۵ میلیون تومان، وسایل سنگین ۵۰۰ هزار تومان تا ۱ میلیون تومان و بستهبندی ۱ تا ۱.۵ میلیون تومان. حاصل این جمع، رقمی در محدوده ۹.۵ تا ۱۲.۵ میلیون تومان است.
تحریریه آوش/رئیس کانون زنان بازرگان ایران میگوید: تحریمها، محدودیتهای بانکی، نوسانات ارزی، تورم مزمن و تنشهای منطقهای، همزمان هزینه مبادلات را افزایش داده و اعتماد فعالان اقتصادی را فرسوده کرده است