رئیس‌جمهور با تأکید بر اینکه تحریم‌های تحمیلی علیه کشورمان را باید به فرصتی برای گسترش ارتباطات منطقه‌ای و افزایش اشتغال‌زایی تبدیل کنیم، تصریح کرد: همسایگان ما ظرفیتی مهم به شمار می‌آیند و با ارتقای سطح تعاملات همه‌جانبه، می‌توان مسیر تازه‌ای برای خدمت به کشور گشود.
فرمانده یگان حفاظت وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی از کشف و ضبط ۱۳ هزار و ۹۸۳ قلم شیء اصلی از اموال فرهنگی، توقیف سه هزار و ۱۰۳ دستگاه فلزیاب و دستگیری پنج هزار و ۱۲۶ متهم و متخلف در حوزه میراث فرهنگی طی دو سال گذشته خبر داد.
معاون راهبردی و امور مجلس رئیس جمهور با تأکید بر اینکه ثبت جهانی آثار، در واقع صدور «شناسنامه تمدن ایران» در نظام حقوق بین‌الملل است، از ضرورت توجه به هویت نسل جدید سخن گفت و راه حل آن را در پیوند میان جوانان و میراث ملموس و ناملموس کشور دانست.
براساس آخرین برآوردهایی که وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی از نخستین روز جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران آغاز کرده است، تاکنون دامنه این حملات در ۲۰ استان کشور خساراتی را به ۱۴۹ آثر تاریخی و فرهنگی وارد کرده است.
باستان‌شناسان یک محراب هزار ساله را که با چهار جمجمه انسانی ساخته شده است در مکزیک کشف کردند.
دبیر کمیته پیگیری خانه‌های تاریخی تهران اعلام کرد: براساس آخرین پایش‌ها، شمار آثار تاریخی و واجد ارزش، که در حمله‌های هوایی به تهران تخریب شده و یا آسیب دیده‌اند، به ۷۷ اثر رسید.
نشست خبری درباره گزارش سفر دبیرکل کمیسیون ملی یونسکو در ایران با هدف بررسی وضعیت میراث فرهنگی پس از حملات اخیر، برگزار شد.
مدیرکل میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی آذربایجان غربی گفت: از ۲۵ اسفند ۱۴۰۴ تا سوم فروردین سال جاری بیش از ۵۰ هزار نفر از جاذبه‌های گردشگری و تاریخی استان بازدید کرده‌اند.
تحریریه آوش/ تخریب بناهای تاریخی و میراث‌فرهنگی ایران در حملات اخیر، چه مستقیم و چه غیرمستقیم نقض صریح کنوانسیون‌های لاهه و اساسنامه رم است و این اقدامات باید در سطح بین‌الملل پیگیری قضائی و کیفری شوند و هر دو کشور حمله کننده به ایران باید در برابر خسارات وارده به این گنجینه‌های ملی پاسخگو باشند؛ چرا که از دیدگاه حقوقی، این تخریب می‌تواند به‌عنوان «نسل‌کشی فرهنگی» نیز تعریف شود
تحریریه آوش/ با این حال اهمیت سپر آبی تنها در یک علامت خلاصه نمی‌شود. این نشان در واقع یادآور یک اصل مهم در حقوق بین‌الملل است: اینکه میراث فرهنگی صرفاً متعلق به یک ملت یا یک دولت نیست. بناهایی مانند میدان نقش جهان، کاخ گلستان یا مجموعه شیخ صفی‌الدین اردبیلی تنها بخشی از تاریخ ایران نیستند، بلکه قطعه‌ای از حافظه تمدنی بشر به شمار می‌روند
