چهار روز از توافق آتشبس دوهفتهای میان تهران و واشنگتن میگذرد؛ توافقی که از بامداد ۱۹ فروردین ۱۴۰۵ و پس از 40 روز جنگ تحمیلی محور آمریکا-اسرائیل علیه ایران و با میانجیگری پاکستان حاصل شد.
چهار روز از توافق آتشبس دوهفتهای میان تهران و واشنگتن میگذرد؛ توافقی که از بامداد ۱۹ فروردین ۱۴۰۵ و پس از 40 روز جنگ تحمیلی محور آمریکا-اسرائیل علیه ایران و با میانجیگری پاکستان حاصل شد.
درحالیکه جنگ تحمیلی آمریکا و اسرائیل علیه ایران پس از 39 روز وارد حساسترین مقطع خود شده است، به نظر میرسد همزمان با تحولات میدانی، صحنه دیپلماسی نیز در حال تجربه مرحلهای جدید باشد.
«بدر عبدالعاطی»، وزیر خارجه مصر عصر شنبه بنا به دستور عبدالفتاح السیسی، رئیسجمهور این کشور تماسهایی تلفنی با «استیو ویتکاف»، فرستاده ویژه آمریکا در امور منطقه غرب آسیا و همچنین وزرای خارجه ایران، عربستان، امارات، قطر، کویت، بحرین، ترکیه و پاکستان و همچنین «رافائل گروسی»، مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی بهصورت جداگانه برقرار کرد و طی این تماسها مسأله کاهش تنش مورد بررسی قرار گرفت.
نقشآفرینی همزمان ترکیه و پاکستان به عنوان میانجی در یکی از بزرگترین بحرانهای نظامی قرن بیست و یکم، نشاندهنده ذوب شدن مرزهای سنتی ژئوپلتیک و ظهور نظم منطقهای جدیدی است که در آن کشورهای مسلمان غیرعرب آناتولی و آسیای جنوبی به دنبال تغییر محاسبات راهبردی آمریکا هستند.
دور جدید دیپلماسی هستهای بین تهران و واشنگتن در حالی در جریان است که قطر بهطور فعال نقشی فراتر از یک کشور دوست و همسایه در این مذاکرات ایفا میکند.
رئیسجمهور مصر، در گفتوگوی تلفنی با همتای ایرانی خود، مسعود پزشکیان، نگرانی عمیق قاهره از تحولات سریع منطقه و افزایش تنشها را ابراز کرد.
مسیر دیپلماسی میان ایران و آمریکا با نقشآفرینی ترکیه، روسیه، مصر و قطر طراحی میشود؟
وزیر امور خارجه، اخیرا اظهاراتی مطرح کرد که نشاندهنده آمادگی مشروط ایران برای همکاری در حوزه اقتصادی و انرژی با ایالات متحده آمریکا است.
موضع ترکیه و برخی کشورهای منطقه در ارتباط با نگاه تهاجمی ایران و آمریکا نشاندهنده آن است که کشورهای منطقه بهشدت نگران وضعیت امنیتی منطقه هستند.
درحالیکه این روزها شاهد افزایش تنش و اوجگیری دوباره نگرانیها از احتمال درگیری نظامی میان ایران و آمریکا هستیم و کماکان گزینه جنگ روی میز است، ناگهان قطبنمای دیپلماسی به سمت ترکیه چرخید؛ چرخشی معنادار که نگاهها را از فضای تهدید و ناوهای جنگی، به آنکارا و ظرفیت میانجیگرانه این کشور معطوف کرد.