تحریریه آوش/ تعلیق اگر کوتاه باشد، فقط یک مکث است؛ اما اگر طولانی شود، به یک شکل از زیست تبدیل میشود و زیستی که آرام و بیصدا، بنیانهای جامعه را فرسایش میدهد. جامعهای که برای مدت طولانی در وضعیت «نه جنگ، نه صلح» بماند، بهتدریج توان تصمیمگیری جمعی خود را از دست میدهد. افراد، بنگاهها و حتی نهادها، به جای انتخاب و حرکت، به تعویق و انتظار عادت میکنند. در این عادت به تعویق، همانجاست که توسعه متوقف میشود، سرمایهها منجمد میمانند و امید به آینده جای خود را به احتیاط دائمی میدهد