تحریریه آوش/ این بار نه تنها هراس از ویرانیهای فیزیکی جنگ، بلکه انسداد رگهای حیاتی ارتباطات یعنی اینترنت، جبهه جدیدی را گشوده که نتیجه آن خروج اجباری سرمایههای انسانی است. مهاجرت در ایران دیگر یک انتخاب برای بهبود سبک زندگی نیست، بلکه به یک استراتژی بقا برای کسبوکارهایی بدل شده که در میانه میدان نبرد سخت و نبرد فرکانسها، تکیهگاه خود را از دست دادهاند.
محمد رهبری، پژوهشگر فناوری و شبکههای اجتماعی معتقد است ادامه پیدا کردن قطع راههای ارتباطی اگر برای حفظ امنیت جانی شهروندان هم بوده است، میتواند به امنیت روانی به عنوان یکی از زیرشاخههای مفهوم کلی امنیت آسیب برساند. رهبری در این مورد میگوید: «تداوم اختلال راههای ارتباطی در شرایط خاص، حتی اگر در ابتدا دارای فوایدی بود، اکنون میتواند پیامدهای منفی داشته باشد.»
