تورم

اقتصاد ایران در حالی ماه‌هاست زیر تأثیر جنگ، تحریم و مشکلات فروش نفت قرار دارد که دولت مسعود پزشکیان یکی از پیچیده‌ترین دوره‌های مدیریتی پس از انقلاب را تجربه می‌کند

بانک مرکزی نرخ تورم در دوازده ‌ماه منتهی به تیرماه ۱۴۰۵ نسبت‌ به دوازده ‌ماه منتهی به تیرماه ۱۴۰۴ معادل ۶۱/۴ درصد اعلام و تاکید کرد که نرخ تورم ماهانه در این ماه نسبت به ماه خرداد نصف شده است.

از نگاه بسیاری از اقتصاددانان، مهار تورم باید به یکی از اصلی‌ترین اولویت‌های سیاستگذاران اقتصادی تبدیل شود؛ چراکه تداوم افزایش قیمت‌ها علاوه بر کاهش قدرت خرید خانوارها، با تشدید نااطمینانی، انگیزه سرمایه‌گذاری و چشم‌انداز رشد اقتصادی را نیز تضعیف می‌کند

وضعیت سینوسی جنگ و صلح چه اثری بر اقتصاد کشور دارد؟

ایران دچار «تورم ساختاری» شده، یعنی تورم دیگر یک نوسان گذرا نیست، بلکه بخشی از رفتار اقتصادی دولت، بانک‌ها، تولیدکنندگان و حتی مصرف‌کنندگان شده است

یک تحلیلگر اقتصادی با تأکید بر اینکه افزایش تورم و کاهش رشد اقتصادی در ایران بیش از آنکه از سیاست‌های پولی و ارزی ناشی شود، ریشه در سیاست خارجی، محدودیت‌های تجاری و شوک‌های سمت عرضه دارد، گفت: بهبود مناسبات خارجی می‌تواند همزمان به کاهش تورم و تقویت رشد اقتصادی منجر شود.

قدرت نقدینگی در شتاب قیمت‌ها چگونه افزایش یافته است؟

بررسی نسبت‌های پولی در یک دهه اخیر، از تغییر مسیر انتظارات تورمی خبر می‌دهد

یکی از جملات پربسامد رئیس‌جمهور این است که «اگر نرخ ارز در دی‌ماه یکسان نمی‌شد، در جنگ دچار کمبود کالاهای اساسی می‌شدیم». این ادعا از دو جنبه قابل بررسی است:

تحریریه آوش/ نقدینگی در پایان اسفند ۱۴۰۴ با رشد ۵۳.۳ درصدی نسبت به سال قبل به حدود ۱۵هزار و ۵۸۱هزار میلیارد تومان رسیده و پایه پولی نیز با جهشی ۶۱.۵درصدی به حدود ۲ هزار و ۱۹۶ همت افزایش یافته و تورم در اقتصادهایی گرفتار خلق پول بی‌محابا هستند، به معنای فروپاشی تدریجی نظم قیمت‌ها، تضعیف قدرت خرید و بی‌ثبات شدن تصمیم‌گیری در کل اقتصاد است