در بسیاری از بحران‌های اجتماعی، آنچه بیش از خودِ اختلاف‌ها مسئله‌ساز می‌شود، شیوه مواجهه با آنهاست.
در بسیاری از بحران‌های اجتماعی، آنچه بیش از خودِ اختلاف‌ها مسئله‌ساز می‌شود، شیوه مواجهه با آنهاست.
بیش از دو سال از آغاز به کار فعالیت مجلس دوازدهم می‌گذرد. نهادی که با شعارهای پرطمطراق برای تحول انقلابی در حکمرانی و گره‌گشایی از معیشت مردم پا به عرصه گذاشت. اما اکنون در میانه راه، بررسی کارنامه این مجلس نشان می‌دهد که صندلی‌های سبز بهارستان، به‌جای آنکه تکیه‌گاهی برای حل بحران‌های انباشته کشور باشند، به سنگری برای تقابل‌های سیاسی و پیگیری دستورکارهای محدودکننده بدل شده‌اند.
در فضای سیاسی ایران، همواره جریان‌هایی وجود داشته‌اند که در بزنگاه‌های مهم، در برابر خواست اکثریت جامعه ایستاده‌اند و با ایجاد هیاهو و جنجال، مسیر تصمیم‌گیری‌های کلان را تحت تأثیر قرار داده‌اند.
فعالان سیاسی از افزایش فشارها بر دولت می‌گویند علی صوفی: فشار تندروها باعث تضعیف تمرکز دولت بر حل مشکلات می‌شود مهدی شیرزاد: سنگ‌اندازی‌های سیاسی و فشارهای پوپولیستی به بی‌ثباتی کشور دامن می‌زند
سعید شریعتی: نمایندگان تندرو پشت دست دشمنان بازی می‌کنند حسین کنعانی‌مقدم: بی‌ثباتی ناشی از استیضاح وزرا دشمنان و صهیونیست‌ها را خوشحال می‌کند
همه سالهای گذشته آنچه معمولاً شاهدش بودیم مرزبندی سنتی«خودی» (اصولگرا) و «غیرخودی» (اصلاحطلب و دگراندیشان سیاسی و...) در حوزه واکنش‌ها و اعتراضات و حتی برخوردها بود اما حالا درون همین جریانهای برخاسته از یک خاستگاه هم شرایط تغییر کرده است.
همه‌چیز از واژه‌ای آغاز شد که قرار بود رنسانسی باشد در سپهر سیاسی ایران؛ «وفاق». این مفهوم خیلی زودتر از آنچه می‌شد تصورش کرد به‌جای هم‌گرایی، موجی از انتقادها را با خود همراه کرد و در دیگر سوی ماجرا، تریبون مجلس که باید محل گفت‌وگوی عقلانی و حل مسائل کشور باشد، با حضور چشمگیر جریان تندرو به ابزاری برای ایجاد التهاب اجتماعی و تسویه‌حساب‌های جناحی بدل شد
دیروز زینب قیصری، نماینده تهران در مجلس، از ارسال طرح استیضاح وزیر راه و شهرسازی در ۱۶ محور به هیئت‌رئیسه مجلس شورای اسلامی خبر داد
سید محمدعلی ایازی، فعال دانشگاهی و سیاسی گفت: وقتی دنیا بنای دعوا با ما را دارد، اگر ما هم باهم دعوا کنیم به نوعی آب در آسیاب دشمن می ریزیم و باعث می شویم، کارشکنی های خارجی ها به نتیجه برسد.
در هفته‌های اخیر چهره‌هایی چون نمایندگان تندرو و فعالان رسانه‌ای نزدیک به آنها، حملات سازمان‌یافته‌ای را متوجه شورای اطلاع‌رسانی دولت و افراد مرتبط با آن کرده‌اند.