تابآوری تاریخی و «دفاع از ایران»؛ از جنگ تحمیلی تا جنگ رمضان
گزارشها حاکی از آن است که جامعه ایران در مواجهه با تنشهای نظامی اخیر، الگویی از تابآوری را به نمایش گذاشته که ریشه در تجربیات تاریخی این کشور دارد
آرمان امروز در گزارشی نوشت:
گزارشها حاکی از آن است که جامعه ایران در مواجهه با تنشهای نظامی اخیر، الگویی از تابآوری را به نمایش گذاشته که ریشه در تجربیات تاریخی این کشور دارد. این تابآوری صرفاً به توانمندیهای نظامی محدود نبوده، بلکه ابعاد اجتماعی، فرهنگی و زیرساختی عمیقی یافته است .
کارشناسان معتقدند که جنگ هشت ساله با عراق در دهه ۱۹۸۰، به عنوان نقطه عطفی در شکلگیری این روحیه عمل کرده است.
این انعطافپذیری در میان گروههای همسو نیز مشاهده میشود. به نظر میرسد این گروهها بر اساس «درک مشترک» از تهدیدات و منافع، دست به اقدام میزنند، بدون آنکه لزوماً یک اتاق فرماندهی مرکزی و متمرکز وجود داشته باشد. این شبکه گسترده و غیرمتمرکز، توانایی ایجاد هزینههای راهبردی برای طرف مقابل را دارد .
در سطح اجتماعی، تابآوری مردم ریشه در شبکههای همبستگی قوی و ظرفیتهای فرهنگی عمیق دارد. در شرایط بحرانی، اتکای مردم به یکدیگر افزایش یافته و شبکههای غیررسمی برای تبادل منابع و حمایتهای روانی فعال میشوند. سنتهای دیرینه و روایتهای فرهنگی، از جمله مفاهیمی مانند مقاومت و ایستادگی در برابر سختی، به افراد کمک میکند تا رنج را در چارچوبی بزرگتر معنا کرده و آن را تحمل پذیرتر سازند. این الگوها که طی قرنها و با عبور از تهاجمات و بحرانهای مختلف شکل گرفتهاند، به عنوان یک سرمایه اجتماعی عمل میکنند .
در همین حال، گزارشهای میدانی از برگزاری تجمعات خودجوش مردمی در حمایت از تمامیت ارضی و حاکمیت ملی در شهرهای مختلف حکایت دارد که نشاندهنده تداوم انسجام اجتماعی در شرایط جنگی است .
علاوه بر این، تحریمهای طولانیمدت و مشکلات اقتصادی پیشین، فشار مضاعفی را بر معیشت خانوارها وارد کرده است. گزارشها حاکی از آن است که خانوادهها برای سازگاری با این شرایط، به اقداماتی مانند متنوعسازی منابع درآمدی و اتکا بیشتر به اقتصاد غیررسمی روی آوردهاند .
