در نظم ژئواکونومیک قرن بیست و یکم، اعمال قدرت دیگر الزاماً به تحریمهای رسمی، محاصره اقتصادی یا حضور نظامی وابسته نیست.
در نظم ژئواکونومیک قرن بیست و یکم، اعمال قدرت دیگر الزاماً به تحریمهای رسمی، محاصره اقتصادی یا حضور نظامی وابسته نیست.
یک اندیشکده اروپایی به سیاستگذاران آمریکایی توصیه کرد محتاط باشند
در روزهایی که تهدیدات خارجی و بیرونی علیه ایران به بالاترین حد رسیده، هیچ عاملی به اندازه انسجام اجتماعی و اتحاد ملی به کار کشور نمیآید.
ما در لحظه «تعادل وحشت» هستیم. ترامپ به دنبال یک بردِ تبلیغاتی بزرگ بدون هزینه جنگ است و ایران به دنبال لغو تحریمها برای مواجهه با بحرانهای چندلایه. روزهای سرنوشت ساز پیش رو، مستلزم تصمیمات عاجل، معقول و شجاعانه از سوی همه طرفها است.
دونالد ترامپ برای شرکت در مانوری که هر ساله در منطقه برگزار میشود، آنگونه که خود ادعا کرده کشتیها و ناوهای جنگی ایالاتمتحده را به منطقه اعزام کرده است.
شاید هیچ تجربهای مانند جنگ ۱۲ روزه، نتوانست ضرورت و اهمیتِ معاضدت و همگراییِ دولت و جامعه را اینچنین در انظار ما ایرانیان به اثبات برساند.
آیا این جنگ اجتنابناپذیر است؟ شاید نه. با بررسی دقیقتر، بیشتر شبیه یک مانور روابط عمومی برای اصلاح چهره اسرائیل پس از غزه، احیای سیاسی نتانیاهو و هموار کردن راه برای ترامپ جهت دستیابی به توافق جدید با ایران طبق شرایط خودش به نظر میرسد.
در میانه هیاهوی رسانهای و گمانهزنیهای مداوم درباره احتمال وقوع یک درگیری نظامی گسترده علیه ایران، آنچه در اتاقهای وضعیت و محافل تصمیمگیری کلان استراتژیک میگذرد، فاصلهای معنادار با تیترهای هیجانی دارد.
از ترکیه و مصر تا قطر و عربستان در تلاشند ایران و آمریکا به میز مذاکره بازگردند؛
دشمن باید بداند که در صورت عبور از خطوط قرمز، با پاسخهایی مواجه میشود که ماهیت، زمان و دامنه آنها قابل پیشبینی نیست. همین عدم قطعیت، خود یک سلاح راهبردی است.