شب مرگ فوتبال برزیل!
تحریریه آوش/ از سال ۱۹۵۰، از همان روزی که اروگوئه در ماراکانا جام را از چنگ برزیل درآورد، یک حسرت بزرگ در قلب فوتبال این کشور باقی مانده بود. حالا بعد از دههها انتظار، جام جهانی دوباره به خانه برگشته بود و همه چیز برای یک پایان باشکوه آماده به نظر میرسید. اما فوتبال گاهی بیرحمتر از چیزی است که تصور میکنیم.
برزیل قبل از نیمهنهایی دو ضربه سنگین خورده بود؛ نیمار، ستاره تیم، با آن برخورد دردناک مقابل کلمبیا جام جهانی را از دست داده بود و تیاگو سیلوا، کاپیتان تیم، محروم بود.
با این حال هیچکس حتی در بدترین کابوسش هم چیزی را که قرار بود مقابل آلمان رخ بدهد، تصور نمیکرد. سوت آغاز بازی که زده شد، ورزشگاه مینهرائو غرق در شور و هیجان بود. دهها هزار نفر آمده بودند تا جشن صعود به فینال را ببینند. اما در دقیقه ۱۱، توماس مولر گل اول را زد. برزیلیها نگران شدند، اما هنوز کسی نمیترسید. فقط چند دقیقه بعد، اتفاقی افتاد که تاریخ فوتبال را تغییر داد.
پنج گل در شش دقیقه! ورزشگاه دیگر شبیه یک مسابقه فوتبال نبود. بیشتر به صحنه وقوع یک فاجعه ملی شباهت داشت.
مردم روی سکوها گریه میکردند. بعضیها صورتشان را پنهان کرده بودند. بعضیها فقط به زمین خیره مانده بودند، انگار نمیفهمیدند چه اتفاقی در حال رخ دادن است. و عجیبتر از همه، بازیکنان آلمان بودند که خودشان هم انگار باور نمیکردند چه بلایی سر پرافتخارترین تیم تاریخ فوتبال افتاده است.
نیمه اول با نتیجه ۵ بر صفر تمام شد اما کابوس هنوز تمام نشده بود. در نیمه دوم، آلمان دو گل دیگر هم زد. تابلوی ورزشگاه عددی را نشان میداد که هیچکس فکر نمیکرد روزی کنار نام برزیل دیده شود:
آلمان ۷ - برزیل ۱
آن شب فقط یک تیم شکست نخورد. یک ملت شکست خورد. یک رؤیا شکست خورد. و شاید مهمتر از همه، یک افسانه فرو ریخت.
سالها بعد، هنوز وقتی از بزرگترین شوک تاریخ جام جهانی صحبت میشود، همه به همان شب برمیگردند؛ شبی که میلیونها برزیلی با اشک ورزشگاه را ترک کردند و فوتبال به دنیا یادآوری کرد که هیچ قدرتی، حتی برزیل، از تحقیر شدن در امان نیست. هشتم جولای ۲۰۱۴...شبی که فوتبال، قلب برزیل را شکست.
