تیم ملی فوتبال برزیل

ستاره 34 ساله سانتوس و تیم ملی فوتبال برزیل ممکن است به طور کلی کفش‌هایش را بیاویزد.

تحریریه آوش/ جام جهانی همیشه فقط داستان قهرمان‌ها نیست؛ گاهی نام تیم‌هایی بیشتر در ذهن می‌ماند که همه انتظار داشتند تا روز آخر بمانند، اما خیلی زود چمدان‌هایشان را بستند. جام جهانی ۲۰۲۶ هم پر بود از چنین تیم‌هایی؛ مدعیانی که با هزار امید آمدند و خیلی زود با حسرت رفتند.

گاهی یک سوت پایان، فقط پایان یک مسابقه نیست؛ پایان یک نسل است.

تحریریه آوش/ جام جهانی ۲۰۱۴ برای برزیل فقط یک تورنمنت نبود؛ فرصتی بود برای پاک کردن خاطره تلخ فینال ۱۹۵۰. شصت‌وچهار سال بعد، برزیلی‌ها دوباره میزبان جام جهانی بودند و فقط یک آرزو داشتند؛ قهرمانی در خانه؛ و تمام امیدشان به یک نفر گره خورده بود.

تیم ملی فوتبال برزیل به سختی موفق شد ژاپن را شکست دهد و راهی مرحله یک هشتم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶ شد.

ستاره تیم ملی برزیل گفت: تنها به بازگشت فکر می‌کردم و برای رسیدن به این هدف تلاش کردم.

تحریریه آوش/ تابستان ۱۹۵۸، جام جهانی در سوئد برگزار می‌شد و برزیل مثل همیشه یکی از مدعیان قهرمانی بود. اما کمتر کسی تصور می‌کرد ستاره اصلی این تیم نه یک بازیکن باتجربه، بلکه نوجوانی ۱۷ ساله باشد که حتی چند ماه قبل از مسابقات، بسیاری از مردم خارج از برزیل نامش را نشنیده بودند.نام او ادسون آرانتس دو ناسیمنتو بود؛ پسری که دنیا بعدها او را با نام پله شناخت.

تحریره آوش/ سال ۱۹۵۰، برزیل خودش را برای بزرگ‌ترین جشن تاریخ فوتبال آماده کرده بود.جام جهانی پس از سال‌ها وقفه ناشی از جنگ جهانی دوم بازگشته بود و برزیلی‌ها نه‌تنها میزبان مسابقات بودند، بلکه مطمئن بودند جام قهرمانی نیز در خانه خواهد ماند. برای این رؤیا حتی ورزشگاهی ساخته شده بود که قرار بود نماد عظمت فوتبال برزیل باشد؛ ماراکانا.

تحریریه آوش/ از سال ۱۹۵۰، از همان روزی که اروگوئه در ماراکانا جام را از چنگ برزیل درآورد، یک حسرت بزرگ در قلب فوتبال این کشور باقی مانده بود. حالا بعد از دهه‌ها انتظار، جام جهانی دوباره به خانه برگشته بود و همه چیز برای یک پایان باشکوه آماده به نظر می‌رسید. اما فوتبال گاهی بی‌رحم‌تر از چیزی است که تصور می‌کنیم.

در حالی که تیم ملی فوتبال مصر با حداقل نتیجه مقابل برزیل شکست خورد اما برخی از کارشناسان فوتبال این کشور به انتقاد از عملکرد تیم ملی کشورشان پرداختند.