آمار تکان دهنده سالمندآزاری در ایران / از هر دو سالمند یکی قربانی آزار و اذیت است
تحریریه آوش/سالمندی، فصلی از زندگی است که باید با آرامش و احترام سپری شود، اما این روزها سایه سنگین خشونتی خاموش بر زندگی بسیاری از پدربزرگها و مادربزرگها سنگینی میکند. تغییر سبک زندگی، مشکلات اقتصادی، اعتیاد و فشار مراقبتی باعث شده تا پدیده ناگوار سالمندآزاری در جامعه ما روندی افزایشی به خود بگیرد.
سالمندی، فصلی از زندگی است که باید با آرامش و احترام سپری شود، اما این روزها سایه سنگین خشونتی خاموش بر زندگی بسیاری از پدربزرگها و مادربزرگها سنگینی میکند. تغییر سبک زندگی، مشکلات اقتصادی، اعتیاد و فشار مراقبتی باعث شده تا پدیده ناگوار سالمندآزاری در جامعه ما روندی افزایشی به خود بگیرد.
آمارهای علمی و پژوهشی تکاندهندهای در این زمینه وجود دارد؛ یک مرور سیستماتیک در کشور نشان میدهد که شیوع کلی سالمندآزاری در جمعیت بالای ۶۰ سال حدود ۴۸.۳ درصد است و حتی در بررسیهای دیگر این رقم تا ۵۶.۴ درصد برآورد شده است؛ یعنی بیش از نیمی از سالمندان جامعه ما به نوعی در معرض یکی از اشکال این آسیب قرار دارند.در میان استانها و شهرهای کشور، مطالعات آماری پایتخت و اصفهان را در صدر گزارشها نشان میدهند، به طوری که در تهران ۶۰ درصد سالمندان حداقل یکی از انواع سورفتارها را تجربه کردهاند و در اصفهان آمار تکاندهنده بیتوجهی و غفلت به ۷۵ درصد میرسد.
این آمارها در شرایطی ثبت میشود که بر اساس تماسهای حاصله با خط ۱۲۳، سالمندآزاری به یکی از چالشهای جدی و رو به رشد در حوزه آسیبهای اجتماعی تبدیل شده است.مصادیق سالمندآزاری تنوع دردناکی دارد؛ شایعترین نوع آن «غفلت» است که شامل تنها گذاشتن سالمند در منزل، بهداشت و تغذیه نامناسب، ایجاد زخم بستر یا علائم کمآبی و مصرف نادرست دارو میشود.فراتر از غفلت، آزار جسمی مانند کتک زدن، پرتاب کردن یا سوزاندن اعضای بدن و همچنین خشونتهای عاطفی و روانی نظیر تمسخر، ناسزاگویی، طرد اجتماعی و تهدید نیز از موارد آشکار سورفتار با این سرمایههای اجتماعی است.افزون بر این، پدیده رهاشدگی سالمندان در سطح شهر نیز به دغدغهای جدی بدل شده است.
جالب اینجاست که مردان سالمند نیز به دلیل باورهای سنتی و ترس از باور نشدن، خشونتی پنهان را تحمل میکنند و کمتر لب به شکایت میگشایند.
برای مقابله با این بحران و نجات جان و روان سالمندانی که در معرض خشونت هستند، آگاهی عمومی یک ضرورت است.
مردم و اطرافیان در صورت مشاهده هرگونه نشانه غفلت یا آزار، میتوانند فورا با شماره اورژانس اجتماعی یعنی خط ۱۲۳ تماس بگیرند تا تیمهای مددکاری و روانشناسی به سرعت وارد عمل شده و حمایتهای قانونی و حمایتی لازم را از این عزیزان به عمل آورند.
