پشت پردههای یک مذاکره سخت/ ایران و آمریکا در یک چالش سه روزه نفسگیر
تحریریه آوش/ بر اساس سومین خبر اختصاصی آوش، موضوع «صندوق بازسازی و توسعه» نیز وارد متن مذاکرات شده؛ صندوقی که قرار است بخشی از خسارتهای اقتصادی و زیرساختی جنگ را پوشش دهد. هرچند هنوز اختلاف جدی بر سر رقم این صندوق وجود دارد، اما همین که آمریکا اصل چنین سازوکاری را پذیرفته، یک تحول مهم در روند مذاکرات محسوب میشود.در کنار آن، اختلاف بر سر پولهای بلوکهشده ایران همچنان ادامه دارد
در میانه یکی از پیچیدهترین و پرابهامترین بحرانهای خاورمیانه، حالا سه خبر اختصاصی منتشرشده از سوی آوش، تصویری تازه از پشت پرده مذاکرات پایان جنگ میان ایران و آمریکا ارائه میکند؛ تصویری که اگر درست باشد، میتواند نشانه نزدیک شدن طرفین به مهمترین توافق پس از هفتهها جنگ و تنش شود.بر اساس اطلاعات اختصاصی آوش، پس از چند دور تبادل متن میان تهران و واشنگتن، مواضع دو طرف به شکل محسوسی به یکدیگر نزدیک شده است.
مهمترین تحول شاید این باشد که آمریکا حالا اصل «پایان جنگ در همه جبههها» را پذیرفته؛ یعنی نه فقط توقف درگیری میان ایران و آمریکا، بلکه پایان جنگ در جبهههایی مانند لبنان نیز بخشی از متن توافق شده است.این موضوع برای ایران اهمیت بسیار بالایی دارد. تهران از ابتدا تاکید داشت که آتشبس نباید محدود و مقطعی باشد و جنگ نمیتواند در یک جبهه متوقف و همزمان در جبههای دیگر ادامه پیدا کند.حالا به گفته منابع آوش، آمریکا پذیرفته که پس از امضای یادداشت تفاهم، پایان جنگ در همه جبههها اعلام شود و سپس دو طرف وارد یک دوره مذاکره ۳۰ روزه درباره ترتیبات تثبیت آتشبس شوند.اما شاید مهمتر از همه، تحول تازه در پرونده هستهای باشد.طبق این گزارش ها، آمریکا در آخرین متن ارسالی خود از مطالبه انتقال مواد غنیشده ایران به خاک آمریکا عقبنشینی کرده است.موضوعی که پیشتر یکی از اصلیترین خطوط اختلاف میان دو طرف بود. حالا واشنگتن به جای انتقال فوری مواد، بر «تعیین تکلیف» آن در روند مذاکرات تاکید کرده است.
این تغییر، نشانهای مهم از انعطاف آمریکا در برابر واقعیتهای پساجنگ تلقی میشود. ایران در شرایط فعلی حاضر نیست مدل خلع کامل هستهای را بپذیرد و به نظر میرسد واشنگتن نیز برای جلوگیری از شکست مذاکرات، ناچار به تعدیل بخشی از خواستههای خود شده است.اما مذاکرات فقط درباره جنگ و هستهای نیست.
بر اساس سومین خبر اختصاصی آوش، موضوع «صندوق بازسازی و توسعه» نیز وارد متن مذاکرات شده؛ صندوقی که قرار است بخشی از خسارتهای اقتصادی و زیرساختی جنگ را پوشش دهد. هرچند هنوز اختلاف جدی بر سر رقم این صندوق وجود دارد، اما همین که آمریکا اصل چنین سازوکاری را پذیرفته، یک تحول مهم در روند مذاکرات محسوب میشود.در کنار آن، اختلاف بر سر پولهای بلوکهشده ایران همچنان ادامه دارد. ایران خواهان آزادسازی بخشی از منابع مالی خود در همان ابتدای توافق است، اما آمریکا ترجیح میدهد آزادسازی پولها به روند مذاکرات ۳۰ روزه گره بخورد؛ نشانهای روشن از بیاعتمادی عمیقی که همچنان میان دو طرف وجود دارد.همزمان، موضوع تنگه هرمز نیز به یکی از اصلیترین گرههای مذاکرات تبدیل شده است. آبراهی که در طول جنگ، به مهمترین اهرم فشار ایران بر اقتصاد جهانی تبدیل شد و حالا تعیین وضعیت آن، بخشی از چانهزنیهای اصلی میان تهران و واشنگتن است.در همین فضا، اظهارات تازه دونالد ترامپ هم معنادار به نظر میرسد.ترامپ به تازگی اعلام کرد که آمریکا حمله به ایران را «دو تا سه روز» به تعویق انداخته، چون عربستان، قطر و امارات معتقد بودند توافق بسیار نزدیک است.اظهارنظری که نشان میدهد کشورهای عربی منطقه نیز بیش از هر زمان دیگری نگران بازگشت دوباره جنگ هستند و حالا همهچیز به روزهای پیش رو بستگی دارد؛ روزهایی که شاید نه فقط سرنوشت آتشبس، بلکه آینده نظم امنیتی خاورمیانه را تعیین کند.
