اکنون در یکی از بیسابقهترین مقاطع تاریخ سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران پس از انقلاب قرار داریم؛ مقطعی که با مذاکرات اسلامآباد گره خورده و از نظر سطح هیئتهای مذاکرهکننده، ترکیب چندلایه و گستره موضوعات مورد بحث، نمیتوان در ۴۸ سال گذشته نمونهای همتراز برای آن یافت.