۲۵ اردیبهشت، روز بزرگداشت حکیم طوس است. اینکه میگوییم حکیم داستان طولانی دارد. همه شاعران ما حکیم نبودهاند. اما فردوسی حکیم است. کسی که دانایی و خرد را بعد از پرستش خدا در اولویت دانسته و کتابش را با «به نام خداوند جان و خرد» آغاز کرده است.
۲۵ اردیبهشت، روز بزرگداشت حکیم طوس است. اینکه میگوییم حکیم داستان طولانی دارد. همه شاعران ما حکیم نبودهاند. اما فردوسی حکیم است. کسی که دانایی و خرد را بعد از پرستش خدا در اولویت دانسته و کتابش را با «به نام خداوند جان و خرد» آغاز کرده است.
سخنگوی وزارت خارجه در روز بزرگداشت فردوسی نوشت او با حماسه و خردورزی، چراغ هویت ایرانی را برافروخت و زبان فارسی را زنده نگه داشت.
شاهنامه فردوسی چهره ممتاز و مانا و برجسته فرهنگ و ادب ایران است. «شاهنامه تاریخ و سیرت شاهان است و برخلاف آنچه گاهی برخی خاماندیشان و ناآگاهان و مغرضان پنداشتهاند و گفتهاند ستایش شاهان نیست، ستایش ایران و مردم ایران است، ستایش همه نیکان و دلاوران و خردمندان است.»
فردوسی، جلادهنده و به جلوه درآورندۀ چهرۀ رزم آوری، شجاعت، نشاط، توانمندی، قهرمانی و در همه حال «اخلاقی و خردمندانه و جوانمردانه و دادگرانه و دانش جویانه و دین مدارانه»ی ایرانی در تجلّی ملی و تاریخی است.
در شلوغی روزمره و گفتوگوهای پر از واژههای بیگانه، متروی تهران با یک تصویر خلاقانه، ما را به یاد ارزش زبان مادریمان انداخت.