سعید مروتی، منتقد سینما، معتقد است: سینمای ایران به دلایل مختلف و متنوع از مفهوم صنعت به معنای جهانیاش فاصله زیادی دارد. سینمای ایران را باید در محدودهی بازار داخلیاش قضاوت کرد که بازاری محدود و محلی است.اگر کل سرمایهی در گردش سینمای ایران در طول سال را محاسبه کنیم به رقمی خرد و حقیر میرسیم.سینمای زیانده و ورشکستهای که در بخش خصوصی دلخوش به چند فیلم انگشت شمار - و اغلب کمدی است- که میتوانند به سوددهی برسند و در بخش دولتی-حاکمیتی هم که اساساً بازگشت سرمایه اهمیتی ندارد.