طرح حمایت و رسیدگی به تخلفات صوت و تصویر فراگیر فضای مجازی تبدیل به آشی شده که سرآشپزهایش در پستوخانهای پنهان، بهجای نمک در آن سم میریزند تا به خورد رسانهها و کاربران در ایران بدهند و البته در مرحله بعد قرار است این طرح برای تصویب نهایی راهی صحن مجلس شود؛ آن هم در شرایطی که حقوقدانان پیش از این نیز درباره بحرانزا بودن و مشکلات این طرح سخن گفته بودند.
در هفتهای که جامعه میپرسد چه کسی قرار است صداوسیما را مهار کند، چه نهادی پاسخگوی بیکفایتی و بحرانسازی این رسانه است، کمیسیون فرهنگی مجلس، بهمثابه بازوی پارلمانی صداوسیما، دور از چشم همه در شهر مشهد، مشغول نوشتن قانونی است تا این سازمان ناظر همه شود. صیانت ۲، اکنون نه حمایت از کاربر است، نه ساماندهی رسانه. بلکه پروژهای است برای تثبیت قدرت تندروها، بستن فضای عمومی و کنترل جامعه؛ اینبار نه با فیلتر آشکار، بلکه با قانون، مجوز، رانت و سرکوب اقتصادی
وقتی شهروندی که زیر بار اجاره خم شده، میشنود مشکل از «توقعات اوست»؛ وقتی کسی که کسبوکارش با فیلترینگ نابود شده، میشنود اینترنت «جنگ نرم» است؛ وقتی زنی که نگران امنیت و آینده است، میشنود بدنش «سنگر نظام» است؛ وقتی جامعه تشنه، میشنود باید «کمتر حمام برود»؛ طبیعی است که بیشتر عصبی، خشمگین و بیاعتماد شود. مشکل فقط بحرانها نبود؛ مشکل این بود که برخی، بحران مردم را مساله خود ندانستند.
