پرسپولیس چگونه از یک اختلاف ساده، بحران ساخت؟؛ آگهی فروش یک جوان در روزنامه!

ماجرای امیرحسین محمودی و پرسپولیس حالا به یکی از عجیب‌ترین حاشیه‌های روزهای اخیر فوتبال ایران تبدیل شده است. اختلافی که با یک مصاحبه و گلایه از مدیریت باشگاه آغاز شد، در روزهای گذشته با تمرین انفرادی این بازیکن و انتشار تصاویر حضورش خارج از تمرینات گروهی ادامه پیدا کرد و حالا با انتشار آگهی فروش او در یکی از روزنامه‌ها، وارد مرحله تازه‌ای شده است. اتفاقی که بیش از هر چیز، شیوه مواجهه مدیران پرسپولیس با یک بازیکن جوان و سرمایه آینده باشگاه را زیر سؤال می‌برد.

محمودی پس از شکست پرسپولیس مقابل فجرسپاسی، در مصاحبه‌ای از شرایط مدیریتی باشگاه انتقاد کرد تا اختلافات او با مدیران سرخ‌پوشان علنی شود. با این حال، آنچه پس از این اتفاق رخ داد، به جای تلاش برای حل‌وفصل اختلاف، بیشتر به نمایش عمومی برخورد انضباطی با این بازیکن شباهت داشت. تمرین انفرادی محمودی و انتشار مداوم تصاویر او در خارج از تمرینات تیم، این پیام را به افکار عمومی منتقل می‌کرد که باشگاه قصد دارد با کنار گذاشتن این بازیکن، رفتار او را تنبیه کند؛ رویکردی که انتشار آگهی فروش، شکل عجیب‌تری به آن داده است.

اختلاف بر سر قرارداد ۲.۵ میلیاردی

بر اساس اطلاعاتی که دو منبع مطلع در باشگاه پرسپولیس در اختیار ایسنا قرار داده‌اند، ریشه اصلی اختلافات به مسائل مالی و درخواست این بازیکن برای افزایش رقم قرارداد بازمی‌گردد. محمودی که فصل گذشته با نمایش‌های امیدوارکننده خود در ترکیب پرسپولیس، توجهات را به خود جلب کرد، در فصل جاری قراردادی به ارزش ۲ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان با این باشگاه دارد؛ رقمی که از نگاه این بازیکن در مقایسه با دستمزد برخی هم‌تیمی‌هایش تناسبی با جایگاه و کیفیت فنی او ندارد.

گفته می‌شود مدیرعامل باشگاه پرسپولیس در فصل گذشته به محمودی وعده داده بود در صورت دعوت به تیم ملی، رقم قراردادش افزایش پیدا کند. شرطی که با دعوت این بازیکن محقق شد اما پیمان حدادی به وعده خود عمل نکرد. همین موضوع باعث شد محمودی بار دیگر برای افزایش دستمزد خود با مدیران باشگاه وارد مذاکره شود؛ مذاکراتی که ظاهراً به نتیجه نرسیده است.

طبق اطلاعات منتشرشده، پیشنهاد نهایی مدیران پرسپولیس برای قرارداد جدید این بازیکن، رقمی در حدود ۳۰ میلیارد تومان بوده که با مخالفت محمودی مواجه شده است. استدلال این بازیکن نیز به دستمزد سایر بازیکنان جوان پرسپولیس بازمی‌گردد. او معتقد است وقتی بازیکنانی مانند پوریا شهرآبادی و پوریا لطیفی‌فر قراردادهایی در حدود ۶۰ میلیارد تومان دارند، پرداخت پیشنهادی نصف این رقم به او منصفانه نیست.

آکادمی پرسپولیس؛ امتیاز یا ابزار چانه‌زنی؟

در سوی مقابل، مدیران پرسپولیس نگاه متفاوتی به این ماجرا دارند. از دیدگاه آنها، محمودی محصول آکادمی باشگاه است و پرسپولیس برای پرورش و پیشرفت او سرمایه‌گذاری کرده است. بنابراین باشگاه انتظار دارد از بازیکنی که در ساختار خودش رشد کرده، با هزینه‌ای کمتر از بازیکنان خریداری‌شده از سایر تیم‌ها بهره ببرد.

این استدلال از منظر اقتصادی قابل دفاع است و باشگاه‌ها طبیعتاً برای حفظ منافع خود تلاش می‌کنند بازیکنان پرورش‌یافته در آکادمی را با هزینه کمتری در اختیار داشته باشند. با این حال، نمی‌توان انتظار داشت در یک رختکن، بازیکنانی با شرایط فنی و سنی نزدیک، اختلاف قابل توجهی در دریافتی داشته باشند و هیچ نارضایتی یا احساس تبعیضی شکل نگیرد.

از طرف دیگر، سرمایه‌گذاری روی محمودی تنها به معنای هزینه‌کرد برای پرورش یک بازیکن نیست؛ پرسپولیس با در اختیار داشتن این استعداد، از پرداخت هزینه‌های سنگین برای جذب بازیکنی مشابه نیز بی‌نیاز شده است. چه‌بسا برای خرید یک بازیکن جوان با چنین ویژگی‌هایی، سرخ‌پوشان باید رقمی در حدود ۱۲۰ میلیارد تومان برای رضایت‌نامه پرداخت می‌کردند. بنابراین حفظ و استفاده درست از این سرمایه، باید یکی از اولویت‌های مدیریتی باشگاه باشد.

بالانس مالی؛ حلقه گمشده مدیریت پرسپولیس

یکی از اصول مهم در مدیریت باشگاه‌های حرفه‌ای، ایجاد تعادل در قراردادهای بازیکنان است. اختلاف دستمزد در فوتبال امری طبیعی است و نمی‌توان انتظار داشت تمام اعضای یک تیم دریافتی یکسانی داشته باشند؛ اما این اختلاف باید بر اساس معیارهای مشخص، عملکرد، جایگاه فنی و نقش بازیکنان در تیم توجیه‌پذیر باشد.

پرسپولیس در سال‌های گذشته با اتکا به ساختار مدیریتی منسجم و توجه به تعادل مالی، توانست به موفقیت‌های متعددی برسد و حتی دو بار حضور در فینال لیگ قهرمانان آسیا را تجربه کند. با این حال، ارقام قراردادهای منعقدشده در دوره اخیر مدیریت باشگاه، پرسش‌های جدی درباره سیاست مالی سرخ‌پوشان ایجاد کرده است. وقتی فاصله دستمزدها تا این اندازه زیاد می‌شود، طبیعی است که بازیکنان نیز نسبت به شرایط خود حساس شوند و مدیران برای جلوگیری از ایجاد اختلاف در رختکن، با چالش مواجه شوند.

البته این موضوع به معنای تأیید رفتار محمودی نیست. بازیکنی که با باشگاه قرارداد دارد، موظف است به تعهدات حرفه‌ای خود پایبند باشد و نمی‌تواند صرفاً به دلیل نارضایتی از دستمزد، رفتارهایی خارج از چارچوب حرفه‌ای انجام دهد. با این حال، پایبندی به قرارداد یک سوی ماجراست و مسئولیت باشگاه در مدیریت اختلافات و حفظ شأن بازیکنان نیز سوی دیگر آن محسوب می‌شود.

تنبیه یک بازیکن جوان یا تخریب یک سرمایه؟

شاید مهم‌ترین بخش این ماجرا، نحوه برخورد پرسپولیس با بازیکنی باشد که هنوز در ابتدای مسیر حرفه‌ای خود قرار دارد. محمودی ممکن است تحت تأثیر فشارهای محیطی، هیجانات ناشی از انتقاد هواداران از کادر فنی و نداشتن مشاور مناسب، تصمیمی اشتباه گرفته و در مصاحبه خود رفتاری غیرحرفه‌ای داشته باشد؛ اما چنین اتفاقی در فوتبال حرفه‌ای، موضوعی غیرقابل حل نیست.

در باشگاهی با پیشینه و جایگاه پرسپولیس، انتظار می‌رود اختلافات با استفاده از ظرفیت مدیران، بزرگان تیم و پیشکسوتان حل‌وفصل شود، نه اینکه یک بازیکن جوان به شکلی علنی در معرض برخوردهای تحقیرآمیز قرار بگیرد. انتشار آگهی فروش او در روزنامه، حتی اگر با هدف نشان دادن موضع باشگاه انجام شده باشد، اقدامی دور از شأن یک مدیریت حرفه‌ای است و می‌تواند پیامدهایی فراتر از اختلاف با یک بازیکن داشته باشد.

مدیران پرسپولیس باید به این پرسش پاسخ دهند که چرا یک اختلاف قراردادی و یک مصاحبه جنجالی، به بحرانی تبدیل شده که هر روز ابعاد تازه‌ای پیدا می‌کند؟ آیا کنار گذاشتن بازیکن، انتشار تصاویر تمرین انفرادی و حالا آگهی فروش او، بهترین راه برای مدیریت این شرایط است؟

امیرحسین محمودی باید مسئولیت رفتار خود را بپذیرد، اما باشگاه نیز نمی‌تواند با نادیده گرفتن سهم خود در شکل‌گیری و تشدید این اختلاف، تمام ماجرا را به گردن یک بازیکن جوان بیندازد. پرسپولیس به جای آنکه با چنین اقداماتی یک استعداد جوان را در برابر هواداران قرار دهد، باید به فکر حفظ سرمایه‌ای باشد که سال‌ها برای پرورش آن هزینه کرده است. در غیر این صورت، برنده این جنگ فرسایشی نه باشگاه خواهد بود و نه بازیکن؛ بلکه پرسپولیس یکی دیگر از استعدادهای آینده‌دار خود را در میانه یک اختلاف مدیریتی از دست خواهد داد.