در این تبلیغات گفته میشود کاربران بعد از فعالسازی میتوانند بدون VPN به سرویسهایی مثل تلگرام، اینستاگرام، واتساپ و سایتهای خارجی متصل شوند؛ آن هم عین قبل.
در این تبلیغات گفته میشود کاربران بعد از فعالسازی میتوانند بدون VPN به سرویسهایی مثل تلگرام، اینستاگرام، واتساپ و سایتهای خارجی متصل شوند؛ آن هم عین قبل.
دستیار اجتماعی رئیسجمهور در یادداشتی با عنوان «ای که دستت میرسد کاری بکن» با اشاره به قطع اینترنت بین الملل تاکید کرد: اعتماد عمومی در شرایط جنگی، خود بخشی از امنیت ملی است، نه امر حاشیهای.
در روزهای اخیر، یکی از مجریان صداوسیما در واکنش به مقایسه وضعیت اینترنت ایران با افغانستان، جملهای گفت که بازتاب گستردهای در میان کاربران داشت: «اگر اینقدر اینترنت افغانستان مهم است، بروید همانجا زندگی کنید.»
سخنگوی دولت گفت: طبیعی است با رفع مشکلات و دور شدن سایه جنگ از کشور، وضعیت اینترنت به شرایط عادی بازگردد.
اینترنت دیگر یک حق برابر و عمومی نیست، بلکه امتیازی است که میتواند به گروهی خاص واگذار شود! طبیعی است که چنین وضعیتی احساس تبعیض ایجاد میکند و شکاف دیجیتال را از یک مساله فناورانه به مسالهای اجتماعی تبدیل میکند.
از نهم اسفندماه ۱۴۰۴ و همزمان با آغاز جنگ تحمیلی سوم، دسترسی به اینترنت بینالمللی با دستور «شعام» محدود شد.
اگر با زاویهای بازتر به ماجرا نگاه شود، باید این سوال نیز پاسخ داده شود که چگونه اینترنت با وضعیت قبل از نهم اسفند خطرناک است و در شرایط فعلی کشور به مصلحت نیست؛ اما اگر برای ۵۰ گیگ ۳ میلیون پرداخت شود، به مصلحت میشود و دیگر خطرناک نیست!
اینترنت پرو با ایجاد نیمطبقههای جدید در ساختار اینترنت طبقاتی، عدالت اجتماعی را نشانه گرفته است.
بیش از دو ماه از اختلال و انسداد اینترنت گذشته، اما آنچه بیش از قطعیها خشم عمومی را برانگیخته، ظهور «اینترنت پرو» است؛ طرحی که بهجای حل بحران، شکاف طبقاتی در دسترسی به ارتباطات را عمیقتر کرده و اقتصاد دیجیتال را به مرز فروپاشی رسانده است.
تحریریه آوش/ ایران امروز با یک انتخاب روبهروست که یا اینترنت را بهعنوان حق عمومی، برابر و حیاتی به رسمیت بشناسد، یا با نسخههای خاص، سفید و پرو، شکاف اجتماعی را عمیقتر کند. خاموشی طولانی اینترنت شاید در کوتاهمدت جریان اطلاعات را کند کند، اما در بلندمدت چیزی خطرناکتر میسازد: جامعهای بیاعتماد، اقتصادی بیافق، نسلی عصبانی و بازاری که حتی اگر چراغ ویترینش روشن باشد، مشتریاش پشت دیوار مانده است