در سیاست منطقهای، هیچ دولتی صرفاً از سر خیرخواهی برای همسایهاش نسخه نمیپیچد. هر کشور از صلح حرف میزند، اما صلحی را میخواهد که با منافع خودش سازگار باشد.
در سیاست منطقهای، هیچ دولتی صرفاً از سر خیرخواهی برای همسایهاش نسخه نمیپیچد. هر کشور از صلح حرف میزند، اما صلحی را میخواهد که با منافع خودش سازگار باشد.
تحولات اخیر در مناسبات ایران و کشورهای عربی خلیج فارس، نشانههایی از شکلگیری یک مسیر تازه در دیپلماسی منطقهای را آشکار کرده است
نشست اخیر دونالد ترامپ با رهبران و وزیران خارجه کشورهای عربی و اسلامی در حاشیه هشتاد و یکمین مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک، با هدف رایزنی درباره مدیریت بحران تنگه هرمز و درگیریهای منطقهای برگزار شد، اما بهرغم اظهارات علنی درباره مذاکرات سازنده، به حل چالشهای ساختاری منجر نشد و هیچ بیانیه مشترک یا توافق روشنی از آن حاصل نشد
اعضای شورای همکاری خلیج فارس در پی تداوم جنگ ایران با تناقض اساسی مواجه شدهاند، از یکسو برای مقابله با ایران همچنان به حمایت امنیتی و نظامی آمریکا وابستهاند و از سوی دیگر، همین اتکا نتوانسته آنها را از پیامدهای جنگ و حملات ایران مصون نگه دارد.
جنگ ایران و آمریکا برای کشورهای شورای همکاری خلیج فارس صرفا یک بحران امنیتی میان تهران و واشنگتن نیست؛ بحرانی است که مستقیما به محیط پیرامونی، اقتصاد، انرژی و مهمتر از همه به الگوی روابط آنها با ایران و ایالات متحده گره خورده است.
اگر اعضای شورای همکاری خلیجفارس و عمان در نشست حضور مییافتند و تفاهمنامه ایران و عمان با مشارکت آنها امضا میشد، بخش بزرگی از چارچوب منطقهای موردنیاز، دستکم در قالب قواعد حقوق دریاها شکل میگرفت
نقش کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس در تحولات مرتبط با جنگ ۱۲روزه و ۴۰روزه، بویژه در مسیر مدیریت بحران و تلاشهای دیپلماتیک میان ایران و آمریکا حائز اهمیت بوده است.
تنش میان ایران و آمریکا دوباره بالا گرفته و تهران و واشنگتن دوباره گزینه نظامی را بر دیپلماسی ترجیح دادهاند.
کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس در تحولات امنیتی منطقه به دلیل همجواری با ایران، میزبانی از پایگاههای نظامی آمریکا و نیز ایفای نقش میانجی در مقاطعی از تنش میان تهران و واشنگتن بازیگرانی تعیینکننده به شمار میروند.
پس از امضای تفاهم تهران و واشنگتن، اعراب خلیج فارس چه رویکردی در قبال ایران اتخاذ خواهند کرد؟