پسری که پادشاه شد
تحریریه آوش/ تابستان ۱۹۵۸، جام جهانی در سوئد برگزار میشد و برزیل مثل همیشه یکی از مدعیان قهرمانی بود. اما کمتر کسی تصور میکرد ستاره اصلی این تیم نه یک بازیکن باتجربه، بلکه نوجوانی ۱۷ ساله باشد که حتی چند ماه قبل از مسابقات، بسیاری از مردم خارج از برزیل نامش را نشنیده بودند.نام او ادسون آرانتس دو ناسیمنتو بود؛ پسری که دنیا بعدها او را با نام پله شناخت.
پله در خانوادهای فقیر به دنیا آمده بود. دوران کودکیاش را با توپهای دستساز و در خیابانهای خاکی گذراند و از همان سالهای ابتدایی زندگی، فوتبال برایش فقط یک سرگرمی نبود؛ راهی بود برای فرار از فقر و ساختن آیندهای متفاوت. استعداد او آنقدر خیرهکننده بود که خیلی زود به فوتبال حرفهای رسید، اما وقتی به جام جهانی ۱۹۵۸ دعوت شد، هنوز نوجوانی کمسنوسال به حساب میآمد.
اتفاقاً شروع جام هم برای او چندان خوب نبود. پله به دلیل مصدومیت دو بازی اول برزیل را از دست داد و بسیاری تصور میکردند نقش مهمی در این تورنمنت نخواهد داشت. اما وقتی بالاخره فرصت حضور در ترکیب اصلی را پیدا کرد، همه چیز تغییر کرد.
در مرحله یکچهارم نهایی مقابل ولز، مسابقه گره خورده بود و هیچ تیمی نمیتوانست دروازه حریف را باز کند. در آن لحظه حساس، پله توپ را در محوطه جریمه دریافت کرد، با حرکتی سریع مدافع مقابلش را جا گذاشت و گل پیروزی برزیل را به ثمر رساند. او فقط ۱۷ سال داشت و حالا جوانترین گلزن تاریخ مراحل حذفی جام جهانی شده بود.
اما این تازه آغاز ماجرا بود.
چند روز بعد، برزیل در نیمهنهایی به فرانسه رسید؛ تیمی که خطرناکترین خط حمله مسابقات را در اختیار داشت. بسیاری انتظار یک مسابقه نزدیک و دشوار را داشتند، اما پله نمایش خیرهکنندهای ارائه داد. او سه بار دروازه فرانسه را باز کرد و برزیل با پیروزی ۵ بر ۲ راهی فینال شد.
ناگهان تمام دنیا درباره این نوجوان حرف میزد.
فینال مقابل سوئدِ میزبان برگزار میشد. بیش از پنجاه هزار تماشاگر در ورزشگاه حضور داشتند و تقریباً همه آنها طرفدار سوئد بودند. مسابقه برای برزیل با شوک آغاز شد و میزبان خیلی زود به گل رسید. اما برزیلیها آرامش خود را حفظ کردند و به بازی برگشتند. در میان ستارههای بزرگ تیم، باز هم پله بود که نگاهها را به خود خیره کرد.
یکی از گلهای او هنوز هم جزو زیباترین گلهای تاریخ فینالهای جام جهانی محسوب میشود. پله توپ را از روی سر مدافع سوئدی عبور داد، خودش از کنار او رد شد و قبل از برخورد توپ با زمین، آن را وارد دروازه کرد. حرکتی که برای یک نوجوان ۱۷ ساله، بیشتر شبیه صحنهای از یک داستان تخیلی بود تا واقعیت.
برزیل در نهایت با نتیجه ۵ بر ۲ پیروز شد و برای نخستین بار قهرمان جهان شد. اما مهمتر از جام، تولد یک اسطوره بود.
وقتی سوت پایان به صدا درآمد، پله دیگر نتوانست احساساتش را کنترل کند. او روی زمین افتاد و گریه کرد. همتیمیهایش او را در آغوش گرفتند و روی دست بلند کردند. آن تصویر به یکی از ماندگارترین عکسهای تاریخ فوتبال تبدیل شد؛ نوجوانی که چند هفته قبل تقریباً هیچکس او را نمیشناخت و حالا بر فراز جهان ایستاده بود.
سالها بعد، پله سه بار جام جهانی را بالای سر برد، بیش از هزار گل به ثمر رساند و به مشهورترین فوتبالیست روی زمین تبدیل شد. اما بسیاری معتقدند جادوییترین فصل داستان او همان تابستان ۱۹۵۸ بود؛ زمانی که پسری ۱۷ ساله وارد جام جهانی شد و در پایان مسابقات، فوتبال صاحب پادشاه جدیدش شد.
