تحریریه آوش/ جام جهانی ۱۹۹۴ برای کلمبیا قرار بود آغاز یک افسانه باشد، نه پایان یک زندگی. آن روزها همه درباره این تیم حرف می‌زدند. تیمی که با فوتبالی تماشایی از آمریکای جنوبی آمده بود و حتی بعضی کارشناسان آن را مدعی قهرمانی می‌دانستند. در خیابان‌های بوگوتا و مدلین، مردم رویای بزرگی در سر داشتند؛ اینکه شاید برای اولین بار جام جهانی به کلمبیا برسد.

تحریریه آوش/ تابستان ۱۹۵۸، جام جهانی در سوئد برگزار می‌شد و برزیل مثل همیشه یکی از مدعیان قهرمانی بود. اما کمتر کسی تصور می‌کرد ستاره اصلی این تیم نه یک بازیکن باتجربه، بلکه نوجوانی ۱۷ ساله باشد که حتی چند ماه قبل از مسابقات، بسیاری از مردم خارج از برزیل نامش را نشنیده بودند.نام او ادسون آرانتس دو ناسیمنتو بود؛ پسری که دنیا بعدها او را با نام پله شناخت.

قهرمانی آسیا برای شمشیربازی ایران فقط یک ناکامی نبود؛ سندی بود بر سقوط رشته‌ای که نه‌چندان دور یکی از امیدهای اصلی مدال در المپیک و بازی‌های آسیایی به شمار می‌رفت. امروز اما تیمی که با کره‌جنوبی برای قهرمانی آسیا رقابت می‌کرد، مقابل قزاقستان، هند و حتی سنگاپور حرفی برای گفتن ندارد. این دیگر افت فنی نیست؛ این نتیجه سال‌ها مدیریت اشتباه، تصمیم‌های متناقض و بی‌برنامگی است.

تحریریه آوش/ ویژه‌برنامه «بیست و شیش» با حضور نوجوانان نسل آلفا، روایتی متفاوت از جام جهانی ۲۰۲۶ را روی آنتن آورده است. نسلی که فوتبال را نه فقط در زمین مسابقه، بلکه در شبکه‌های اجتماعی، تکنولوژی و فرهنگ هواداری دنبال می‌کند و حالا قرار است نگاه تازه خود را با مخاطبان به اشتراک بگذارد.

تحریریه آوش/ جام جهانی ۱۹۹۰ برای انگلیسی‌ها فقط یک تورنمنت فوتبال نبود؛ فرصتی بود برای پایان دادن به سال‌ها حسرت. از زمان قهرمانی در سال ۱۹۶۶، نسلی پشت نسل دیگر آمده بود و رفته بود، اما جام جهانی دیگر به خانه برنگشته بود. حالا در ایتالیا، تیمی شکل گرفته بود که می‌توانست این طلسم را بشکند و در قلب این تیم، پسری حضور داشت که فوتبال را با احساساتش بازی می‌کرد؛ پل گاسکوئین.

تحریریه آوش/ جام جهانی ۲۰۲۶ فقط ۹۰ دقیقه فوتبال نیست؛ رویدادی است که هر روز در گوشه‌ای از جهان داستانی تازه خلق می‌کند. از اتفاقات داخل زمین و حاشیه‌های تیم‌ها گرفته تا واکنش هواداران، سوژه‌های داغ فضای مجازی و روایت‌هایی که شاید در هیاهوی مسابقات دیده نشوند. برنامه «بیست و شیش» هر روز با نگاهی متفاوت و تیزبین، شما را به قلب مهم‌ترین اتفاقات بزرگ‌ترین جشن فوتبالی جهان می‌برد؛ جایی که هیچ سوژه‌ای از چشم ما دور نمی‌ماند.

تحریریه آوش/ گاهی فوتبال فقط درباره گل زدن و جام گرفتن نیست. گاهی درباره لحظه‌ای است که یک افسانه، درست در آستانه جاودانگی، ناگهان مسیر دیگری را انتخاب می‌کند.

تحریریه آوش/ امشب یکی از مهم‌ترین شب‌های تیم ملی ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ است. شاگردان امیر قلعه‌نویی از ساعت ۲۲:۳۰ بوقت تهران در ورزشگاه سوفای لس‌آنجلس به مصاف بلژیک می‌روند؛ مسابقه‌ای که می‌تواند مسیر صعود ایران را مشخص کند.

تحریره آوش/ سال ۱۹۵۰، برزیل خودش را برای بزرگ‌ترین جشن تاریخ فوتبال آماده کرده بود.جام جهانی پس از سال‌ها وقفه ناشی از جنگ جهانی دوم بازگشته بود و برزیلی‌ها نه‌تنها میزبان مسابقات بودند، بلکه مطمئن بودند جام قهرمانی نیز در خانه خواهد ماند. برای این رؤیا حتی ورزشگاهی ساخته شده بود که قرار بود نماد عظمت فوتبال برزیل باشد؛ ماراکانا.

تحریریه آوش/ از سال ۱۹۵۰، از همان روزی که اروگوئه در ماراکانا جام را از چنگ برزیل درآورد، یک حسرت بزرگ در قلب فوتبال این کشور باقی مانده بود. حالا بعد از دهه‌ها انتظار، جام جهانی دوباره به خانه برگشته بود و همه چیز برای یک پایان باشکوه آماده به نظر می‌رسید. اما فوتبال گاهی بی‌رحم‌تر از چیزی است که تصور می‌کنیم.

پایان رقابت‌های انفرادی شمشیربازی قهرمانی آسیا برای ایران چیزی جز ناکامی مطلق نبود. از سابر مردان تا اپه مردان و سابر و فلوره زنان، هیچ‌کدام از نمایندگان ایران نتوانستند خود را به جمع مدعیان مدال برسانند؛ نتیجه‌ای که می‌توان آن را یکی از ضعیف‌ترین عملکردهای شمشیربازی ایران در سال‌های اخیر در قاره آسیا دانست.

تیم ملی شمشیربازی ایران پس از پشت سر گذاشتن یک اردوی ۴۵ روزه در ایتالیا، در مسابقات قهرمانی آسیا نتوانست حتی به مدال انفرادی نزدیک شود. اما شاید مهم‌ترین سؤال بعد از این ناکامی، درباره وضعیت مبهم کادر فنی تیم ملی باشد؛ جایی که هنوز مشخص نیست سرمربی واقعی تیم چه کسی است و کریستین بائو دقیقاً چه نقشی در برنامه‌های فدراسیون دارد.