تحریریه آوش/ قطع کامل اینترنت بین‌الملل، تنها یک تصمیم فنی نیست؛ شلیک مستقیم به قلب اقتصاد دیجیتال است. در شرایطی که مقامات دولتی سهم این بخش را بین ۴ تا ۸.۲ درصد از تولید ناخالص ملی (GDP) اعلام کرده‌اند و در برنامه هفتم نیز هدف ۱۵ درصدی برای آن تعیین شده است، قطع ارتباط با شبکه جهانی به معنای متوقف کردن بخشی از اقتصاد است که هنوز یکی از معدود کانال‌های رشد، اشتغال و درآمدزایی کشور محسوب می‌شود. اقتصاد دیجیتال در ایران هنوز آن‌قدر کوچک و شکننده است که هر شوک ارتباطی می‌تواند بخشی از آن را از کار بیندازد. برآوردهای منتشرشده از سهم این بخش در GDP از حدود ۴ درصد تا ۷.۹ درصد و حتی نزدیک ۸.۲ درصد نوسان دارد، اما در هر روایت، نتیجه یکی است: این حوزه دیگر حاشیه‌ای نیست و به متن اقتصاد رسیده است. بنابراین، قطع اینترنت بین‌الملل تنها یک اختلال نیست؛ بلکه برای فروشگاه‌های آنلاین، شرکت‌های نرم‌افزاری، فریلنسرها، تیم‌های پشتیبانی، صادرات خدمات و استارتاپ‌ها به معنای کاهش درآمد، توقف سفارشات و از دست دادن مشتریان است.

تحریریه آوش/ یکی از بازارهایی که بسیاری از افزاد در محاسبات اقتصادی کمتر به آن توجه می‌کنند، بازار لوازم خانگی است. این عدم توجه خصوصا در شرایط بحرانی بیشتر است و عموما ارزاق و کالاهای اساسی است که بیشتر مایه نگرانی است. اما لوازم خانگی از آن دسته کالاهایی است که از ابعاد مختلف حایز اهمیت است.

تحریریه آوش/ پیمانکار نیروی انسانی در بسیاری از دستگاه‌ها؛ نه تکنولوژی تازه‌ای می‌آورد، نه بهره‌وری را لزوما بالا می‌برد و نه رقابت واقعی ایجاد می‌کرد، بلکه از دسترسی به قراردادهای دولتی، سودی تضمین‌شده می‌گرفت. یکی از مهم‌ترین دستاوردهای چنین اقدامی، شفاف‌شدن قیمت واقعی نیروی کار است. با این اقدام امنیت شغلی نیروی کار هم افزایش می‌یابد.

تحریریه آوش/ دنیا یک بار دیگر به نقطه‌ای رسیده است که به‌نظر می‌رسد واژه بحران برای توصیف وضعیت انرژی، کافی نباشد. آنچه پیش‌روی دنیاست بیش از یک نوسان مقطعی در بازار نفت و گاز است؛ نشانه‌های یک ابرشوک انرژی خودنمایی می‌کند که هم‌زمان می‌تواند قیمت‌ها، تورم، رشد اقتصادی و حتی معادلات ژئوپلیتیک را بهم بزند.

تحریریه آوش/برای سال‌ها نقش بانک‌های مرکزی در بازار طلا کمرنگ و حتی در برخی موارد معکوس بود. در دهه‌های پایانی قرن بیستم، بسیاری از این نهادها به فروش طلا روی آوردند و دارایی‌های دلاری را ترجیح دادند. اما این روند در سال‌های اخیر به‌طور محسوسی تغییر کرده است. امروز بانک‌های مرکزی بیش از ۳۸ هزار تن طلا در اختیار دارند. افزایش کم‌سابقه خرید طلا توسط بانک‌های مرکزی، تنها یک تغییر در ترکیب دارایی‌ها نیست؛ نشانه‌ای از بی‌اعتمادی فزاینده به نظام مالی مبتنی بر دلار و تلاش برای بازتعریف امنیت اقتصادی در جهانی پرریسک است.

تحریریه آوش/ فروردین ۱۴۰۵ با یک واقعیت تلخ برای خانوارهای ایرانی شروع شد: تورم نه‌فقط بالا مانده، بلکه به بخش‌های حساس و روزمره زندگی مردم سرایت کرده است. طبق گزارش مرکز آمار ایران، شاخص قیمت مصرف‌کننده فروردینی که گذشت به ۵۶۹.۳ رسیده است و تورم ماهانه به ۵درصد، تورم نقطه به نقطه به ۷۳.۵درصد و تورم سالانه به ۵۳.۷درصد رسیده است. این اعداد به خوبی نشان می‌دهد که فشار گرانی، دیگر یک شوک مقطعی نیست، بلکه به یک وضعیت پایدار و فرساینده تبدیل شده است.

تحریریه آوش/ گزارش مرکز آمار نشان می‌دهد تورم سالانه از ۵۲درصد در دهک دهم تا ۵۸.۲درصد در دهک دوم نوسان دارد و فاصله تورمی دهک‌ها به ۶.۲درصد رسیده است. دهک‌های پایین‌تر معمولا بخش بیشتری از درآمدشان را صرف خوراک، حمل‌ونقل و اجاره می‌کنند؛ بنابراین حتی تورم‌های متوسط هم برای آن‌ها شدیدتر حس می‌شود.

تحریریه آوش/ درحالی‌که بیت‌کوین بعد از یک ماه صعودی قدرتمند، کمی نفس تازه می‌کند، تتر با بزرگ‌ترین عملیات فریز تاریخ خودش یک‌بار دیگر نشان داد که استیبل‌کوین‌ها نه تنها ستون فقرات نقدینگی بازار هستند، بلکه ابزاری مهم در اجرای سیاست‌های نظارتی جهانی به شمار می‌روند.یکی از مهم‌ترین رویدادهای، فریز ۳۴۴ میلیون دلار تتر روی شبکه ترون بود. این بزرگ‌ترین عملیات فریز تک‌مرحله‌ای در تاریخ تتر به شمار می رود که با هماهنگی مستقیم مقامات نظارتی آمریکا (OFAC) انجام شد. مجموع دارایی های مسدودشده توسط تتر حالا از ۴.۴میلیارد دلار فراتر رفته و این اقدام هرچند نشان‌دهنده همکاری نزدیک تتر با نهادهای نظارتی است، اما همزمان رو قدرت و نفوذ گسترده این استیبل‌کوین در اکوسیستم کریپتو تأکید دارد

تحریریه آوش/ آلبرت بغزیان، اقتصاددان در گفت وگو با آوش عنوان کرد: ما الان برای بازسازی باید ببینیم جنگ در چه شرایطی خاتمه می‌یابد، خود این موضوع چندین سناریو می‌تواند داشته باشد. سرمایه‌گذار داخلی که دل می سوزاند برای سرمایه‌گذاری و می‌خواهد در ایران کاری کند، متاسفانه در اولویت بانک‌ها نیست. سرمایه‌گذار خارجی هم امنیت می‌خواهد، امنیت سرمایه‌اش را می‌خواهد.

تحریریه آوش/مهدی پازوکی، اقتصاددان به آوش می گوید دولت در نظام مدیریتی خود باید از خردمندان، اندیشمندان و کسانی که در دانشگاه‌های درجه یک بین المللی یا در دانشگاه‌های درجه یک کشور تحصیل کرده‌اند، استفاده کند، نه کسانی که دائم به دنبال بالا بردن مخارج دولت هستند. ما باید امنیت را برای بخش خصوصی فراهم کنیم؛ اگر دولت زمینه را برای بخش خصوصی کارآمد فراهم کند، قطعا به نفع اقتصاد ملی ما خواهد بود.

تحریریه آوش/ مسعود دانشمند، اقتصاددان و عضو اتاق بازرگانی ایران در گفت‌وگو با آوش: آینده بازرگانی و تجاری ما را در گرو همکاری دولت با بخش خصوصی و میدان دادن به بخش خصوصی است. چاره کار برای جلوگیری از کمبود ارزاق و کالاهای عمومی، بخش خصوصی است، بخش خصوصی می‌تواند مسئولیت این موضوع را به عهده بگیرد. به بخش خصوصی اجازه بدهند تا برود با صادرکنندگان و کشورهای خارجی مذاکره کند. بخش خصوصی به عنوان تاجر می‌تواند برود گفتگو کند و کالاهای مورد نیاز کشور و مردم را تامین کند. امروز بخش خصوصی می‌تواند به نیازهای داخل کشور کمک کند، دولت باید از این ایده که همه کاره خودش است و همه کار می‌تواند انجام دهد، دست بکشد و از ظرفیت بخش خصوصی استفاده کند.

تحریریه آوش/ معامله‌گران نه می‌خرند و نه می‌فروشند، آن‌ها منتظرند. اما نباید اشتباه کرد؛ این درجا زدن به معنای تغییر مسیر به سمت ریزش نیست. تاریخ اقتصادی ایران نشان داده که هرگاه زیرساخت‌های تورمی پابرجا باشند، این سکوت‌ها تنها حکم نفس‌گیری در دل یک روند صعودی میان‌مدت را دارند