معنا ندارد، عدهای را برای مذاکره بفرستیم و بعد به آنها فُحش بدهیم/ باید ملت را از این وضعیت نجات دهیم
عضو کابینه دولت اصلاحات گفت: معنا ندارد عدهای را برای مذاکره بفرستیم و بعد به آنها فحش بدهیم. البته باید از آقای پزشکیان تشکر کرد، شجاعت به خرج داد و با همراهی شورای عالی امنیت ملی مذاکره را تصویب و تفاهمنامه را امضا کرد اما در طرف مقابل همه امکانات در اختیار یک عده تندرو قرار دارد که اصلاً هماهنگی و همراهی ندارند.
علی صوفی، عضو کابینه دولت اصلاحات، در گفتوگو با آوش بااشاره به افزایش تنش میان ایران و آمریکا گفت: تا جایی که به خاطر دارم بحث مذاکره با آمریکا، ارتباط با آمریکا، عادیسازی رابطهمان با آمریکا و ترک مخاصمه با این کشور، همیشه مطرح بوده است. همه نگاهها متوجه رهبری بود به این صوررت که ایشان اجازه دهند که مذاکره انجام شود. فشار زیادی روی ایشان بود. اینگونه تصور میشد که رهبری مخالف مذاکره هستند اما در چند مرحله ایشان اثبات کردند که مخالف نیستند و حتی در یک مورد گفتند «نرمش قهرمانانه» و اجازه دادند مذاکرات هستهای شروع شود که منجر به برجام شد. اما رهبر شهید همیشه یک نکته را متعاقب موافقت با مذاکره با آمریکا اشاره میکردند و آن اینکه آمریکا، قابل اعتماد نیست. به تیم مذاکرهکننده میگفتند شما حسن نیت دارید اما آنها حسن نیت ندارند. مذاکره کنید اگر میتوانید کار را پیش ببرید و تحریمها را برطرف کنید، حتی یک ساعت هم جایز نیست که به تأخیر بیندازید.
او افزود: شاید برخی بگویند رهبری شهید نباید عبارت تحریمهای فلجکننده را به کار میبردند چون ممکن بود دشمن از این عبارت سوءاستفاده کند و بگوید: «بله، ما موفق شدیم.» اما ایشان اعلام کردند و گفتند: «این تحریمها، تحریمهای فلجکننده و ظالمانه است و هرچه زودتر برداشته شود، بهتر است.»
او تاکید کرد: برجام با حضور آمریکا امضا شد و فقط اجرای آن باقی ماند بنابراین نمیشود گفت همیشه آمریکا قابل اعتماد نیست. در ادامه رئیسجمهوری به نام ترامپ انتخاب شد که در همان قدم اول، برجام را جلوی چشم همه پاره کرد. بعدها هم تلاش شد که باب مذاکره باز شود اما در دو مرحله بسیار مهم و وسط مذاکره، آمریکا جنگ راه انداخت. آمریکا شرم و حیایی ندارد از اینکه هر لحظه زیر عهد و پیمان خود بزند ولو اینکه خودش قبلاً سندی را امضا کرده باشد.
صوفی با اشاره به عهدشکنی آمریکا درباره تفاهمنامه اسلام آباد تصریح کرد: ما با یک غول بیشاخودم مواجه هستیم که شرم و حیا ندارد و استراتژیاش این است که باید کشورها را ببلعد، بهویژه کشورهایی که نفت دارند. میگوید همه نفت دنیا مال من است. آنجایی که توانست مانند ونروئلا رئیسجمهورش را بازداشت و آن کشور را اشغال کرد، رژیمش را عوض کرد و الان کاملاً بر آن کشور مسلط است. رئیسجمهوری آمریکا میخواهد با کوبا و ایران هم همین کار را کند اما ایران برای او گلوگیر شده است. در این دو جنگ توانستیم مقاومت جانانه در مقابل آمریکا با تقدیم شهدای گرانقدر از کودکان و دانشآموزان مظلوم، شخصیتهایی مانند شخص رهبری و خانوادهشان و از دست دادن فرماندهان قدرتمند و مردم عادی که زندگیشان را از دست دادند، داشته باشیم.
او افزود: مهم نیست که شما فقط قدرت داشته باشید. حتی اگر روزی هزار تا موشک بزنید؛ وقتی برنامه و تدبیر ندارید، فایدهای ندارد؟ در حال حاضر با تدبیر میشود کارها را پیش برد. من زمان جنگ تحمیلی بین سالهای 64 تا 68 استاندار بوشهر بودم. زمانی استاندار بودم که جنگ نفتکشها شروع شده بود و صدام هر روز خارگ را میزد و برای خارگ و بوشهر، نیروگاه اتمی و پالایشگاه گاز کنگان برنامه داشت و آنها را هم میزد. کار به جایی رسید که آمریکا، روسیه و فرانسه ناو به خلیج فارس آوردند و احتمال اشغال استانهای ساحلی ما بالا رفت.
صوفی تصریح کرد: ما استانداران جنوبی یعنی استانداران بوشهر، خوزستان، هرمزگان و سیستان و بلوچستان جلساتی داشتیم و خودمان را آماده میکردیم که اگر دشمن همه راههای ارتباطی ما را با پشت جبهه یا پشت استان قطع کرد، چه کار باید کنیم. برای مثال اگر ارتباط بوشهر با شیراز و فارس، یا بندرعباس و خوزستان با بمباران پلها و راهها قطع شد و ما ایزوله شدیم، برنامه چه باشد. برنامه این شد که غذا ذخیره کنیم و به مردم اعلام کنیم هرکس میخواهد برود. در نتیجه ما موارد مهم را به مردم اعلام کردیم. پیشبینی کردیم، تدارک دیدیم و خودمان را مهیا کردیم که تا چهار ماه در محاصره و ایزوله کامل زندگی کنیم و فرو نپاشیم. در حال حاضر هم باید برنامه داشته باشیم.
او ادامه داد: از ابتدا تحلیل من و بسیاری از صاحبنظران این بود که در همان روزهای اول جنگ رمضان یعنی جنگ چهلروزه، ما پیروز شدیم و دشمن نتوانست سه روزه به اهداف خود برسد. اما همیشه گفتیم شرارت آمریکا در هیچ زمانی بعید نیست؛ این کشور قواعد بازی را رعایت نمیکند. باید بدانیم با چه کشوری روبهرو هستیم.
او در واکنش به اینکه برای خروج از بحران به وجود آمده در کشور لازم است چه اقدامی انجام شود؟ خاطرنشان کرد: اولین مورد کوتاه کردن دست تندروها است. دوم صداوسیما است. در حال حاضر صداوسیما در اختیار برادر جلیلی است. چهرههای تندروی شناخته شده که یکطرفه میتازند یعنی مدام بر طبل جنگ میکوبند و حتی به خودیهای خودشان هم میدان نمیدهند که نظر مخالف بدهند. اگر قرار است کشور به سمت اعتدال حرکت کند، باید عرصه دیپلماسی فعال شود. معنا ندارد عدهای را برای مذاکره بفرستیم و بعد به آنها فحش بدهیم. البته باید از آقای پزشکیان تشکر کرد، شجاعت به خرج داد و با همراهی شورای عالی امنیت ملی مذاکره را تصویب و تفاهمنامه را امضا کرد اما در طرف مقابل همه امکانات در اختیار یک عده تندرو قرار دارد که اصلاً هماهنگی و همراهی ندارند.
صوفی در واکنش به اینکه باتوجه به این شرایط به نظر شما امکان بازگشت به همان تفاهمنامهای که در اسلامآباد امضا شده وجود دارد یا اینکه آن تفاهمنامه کارکرد خود را از دست داده است؟ یادآور شد: دو طرف میتوانند به تفاهمنامه برگردند. میتوانیم از ظرفیت سازمان ملل استفاده کنیم و از کشورهای منطقه کمک بگیریم. کشورهای منطقه از ادامه جنگ آسیب میبینند و طبیعی است که خواهان پایان درگیری باشند. این کشورها میتوانند نقش میانجی ایفا کنند. باید بدهبستان صورت بگیرد. اگر بحث تنگه هرمز مطرح است، درباره آن مذاکره شود. آیا قرار است تا ابد فقط بر روی تنگه هرمز تکیه شود؟ تا جایی میتوان از آن به عنوان تهدید استفاده کرد، باید پشت میز مذاکره نشست، معامله کرد، امتیاز داد و امتیاز گرفت و ملت را از این وضعیت نجات داد.
