تحریریه آوش/ فروردین ۱۴۰۵ با یک واقعیت تلخ برای خانوارهای ایرانی شروع شد: تورم نه‌فقط بالا مانده، بلکه به بخش‌های حساس و روزمره زندگی مردم سرایت کرده است. طبق گزارش مرکز آمار ایران، شاخص قیمت مصرف‌کننده فروردینی که گذشت به ۵۶۹.۳ رسیده است و تورم ماهانه به ۵درصد، تورم نقطه به نقطه به ۷۳.۵درصد و تورم سالانه به ۵۳.۷درصد رسیده است. این اعداد به خوبی نشان می‌دهد که فشار گرانی، دیگر یک شوک مقطعی نیست، بلکه به یک وضعیت پایدار و فرساینده تبدیل شده است.

تحریریه آوش/ گزارش مرکز آمار نشان می‌دهد تورم سالانه از ۵۲درصد در دهک دهم تا ۵۸.۲درصد در دهک دوم نوسان دارد و فاصله تورمی دهک‌ها به ۶.۲درصد رسیده است. دهک‌های پایین‌تر معمولا بخش بیشتری از درآمدشان را صرف خوراک، حمل‌ونقل و اجاره می‌کنند؛ بنابراین حتی تورم‌های متوسط هم برای آن‌ها شدیدتر حس می‌شود.

تحریریه آوش/ درحالی‌که بیت‌کوین بعد از یک ماه صعودی قدرتمند، کمی نفس تازه می‌کند، تتر با بزرگ‌ترین عملیات فریز تاریخ خودش یک‌بار دیگر نشان داد که استیبل‌کوین‌ها نه تنها ستون فقرات نقدینگی بازار هستند، بلکه ابزاری مهم در اجرای سیاست‌های نظارتی جهانی به شمار می‌روند.یکی از مهم‌ترین رویدادهای، فریز ۳۴۴ میلیون دلار تتر روی شبکه ترون بود. این بزرگ‌ترین عملیات فریز تک‌مرحله‌ای در تاریخ تتر به شمار می رود که با هماهنگی مستقیم مقامات نظارتی آمریکا (OFAC) انجام شد. مجموع دارایی های مسدودشده توسط تتر حالا از ۴.۴میلیارد دلار فراتر رفته و این اقدام هرچند نشان‌دهنده همکاری نزدیک تتر با نهادهای نظارتی است، اما همزمان رو قدرت و نفوذ گسترده این استیبل‌کوین در اکوسیستم کریپتو تأکید دارد

تحریریه آوش/ آلبرت بغزیان، اقتصاددان در گفت وگو با آوش عنوان کرد: ما الان برای بازسازی باید ببینیم جنگ در چه شرایطی خاتمه می‌یابد، خود این موضوع چندین سناریو می‌تواند داشته باشد. سرمایه‌گذار داخلی که دل می سوزاند برای سرمایه‌گذاری و می‌خواهد در ایران کاری کند، متاسفانه در اولویت بانک‌ها نیست. سرمایه‌گذار خارجی هم امنیت می‌خواهد، امنیت سرمایه‌اش را می‌خواهد.

تحریریه آوش/مهدی پازوکی، اقتصاددان به آوش می گوید دولت در نظام مدیریتی خود باید از خردمندان، اندیشمندان و کسانی که در دانشگاه‌های درجه یک بین المللی یا در دانشگاه‌های درجه یک کشور تحصیل کرده‌اند، استفاده کند، نه کسانی که دائم به دنبال بالا بردن مخارج دولت هستند. ما باید امنیت را برای بخش خصوصی فراهم کنیم؛ اگر دولت زمینه را برای بخش خصوصی کارآمد فراهم کند، قطعا به نفع اقتصاد ملی ما خواهد بود.

تحریریه آوش/ مسعود دانشمند، اقتصاددان و عضو اتاق بازرگانی ایران در گفت‌وگو با آوش: آینده بازرگانی و تجاری ما را در گرو همکاری دولت با بخش خصوصی و میدان دادن به بخش خصوصی است. چاره کار برای جلوگیری از کمبود ارزاق و کالاهای عمومی، بخش خصوصی است، بخش خصوصی می‌تواند مسئولیت این موضوع را به عهده بگیرد. به بخش خصوصی اجازه بدهند تا برود با صادرکنندگان و کشورهای خارجی مذاکره کند. بخش خصوصی به عنوان تاجر می‌تواند برود گفتگو کند و کالاهای مورد نیاز کشور و مردم را تامین کند. امروز بخش خصوصی می‌تواند به نیازهای داخل کشور کمک کند، دولت باید از این ایده که همه کاره خودش است و همه کار می‌تواند انجام دهد، دست بکشد و از ظرفیت بخش خصوصی استفاده کند.

تحریریه آوش/ معامله‌گران نه می‌خرند و نه می‌فروشند، آن‌ها منتظرند. اما نباید اشتباه کرد؛ این درجا زدن به معنای تغییر مسیر به سمت ریزش نیست. تاریخ اقتصادی ایران نشان داده که هرگاه زیرساخت‌های تورمی پابرجا باشند، این سکوت‌ها تنها حکم نفس‌گیری در دل یک روند صعودی میان‌مدت را دارند

تحریریه آوش/ اقتصاد ایران در وضعیت فعلی بیش از هر چیز به شجاعت در اصلاح نیاز دارد؛ شجاعت برای کاهش مداخله، آزادسازی قیمت‌ها، مهار تورم، اصلاح بانک‌ها، کوچک‌سازی دولت و بازگشایی تجارت. این نسخه شاید در ظاهر سخت و حتی تلخ باشد، اما از نسخه‌های کوتاه‌مدت و نمایشی بسیار کم‌هزینه‌تر است

تحریریه آوش/ hفزایش قیمت گوشی فقط به خود کالا محدود نمی شود. هزینه‌های جانبی از جمله واردات، رجیستری، نوسان ارز و هزینه‌های توزیع، فشار بیشتری به قیمت نهایی وارد کرده اند. واردات گوشی تو سال ۱۴۰۴ نسبت به سال قبلش ۲۶درصد پایین آمده، هزینه‌های گمرکی تقریبا دو برابر شده و هزینه ریجستری بیش از ۴۵درصد بالا رفته است. تو چنین فضایی، گوشیای پرچم‌دار برای بخش بزرگی از خریداران به کالایی لوکس تبدیل شد و حتی مدل های اقتصادی هم دیگه آن برچسب ارزان‌قیمت قبل را ندارند

تحریریه آوش/ شاید عجیب‌ترین نکته در معاملات فروردین، عقب‌نشینی طلا و نقره بود. در حالی که انتظار می‌رفت با تنش‌های نظامی، قیمت طلا اوج بگیرد، قیمت جهانی و به تبع آن قیمت داخلی (گواهی‌های شمش و سکه) حدود ۷ درصد ریزش کرد. نقره نیز با سقوط ۱۵ درصدی، بازنده بزرگ ماه لقب گرفت.

تحریریه آوش/ بیکاری پس از جنگ فقط به شاغلان رسمی محدود نمی‌ماند. کارگران روزمزد، رانندگان، فروشندگان خرد، فعالان خدمات محلی، نیروهای پاره‌وقت، پیمانکاران جزء و حتی افرادی که در ظاهر شغل دارند اما درآمدشان به‌هم ریخته، همگی در معرض آسیب‌اند. به همین دلیل است که رقم دو میلیون بیکار را باید نه یک عدد نهایی، بلکه یک هشدار اولیه دانست؛ هشداری درباره موجی که تازه آغاز شده است.

تحریریه آوش/ گزارش زیر روایت میدانی آوش از چهار ماه دوندگی بی‌حاصل شهروندانی است که از سایت‌های ناکارآمد به تلفن‌های بی‌پاسخ و از آنجا به راهروهای شلوغ وزارتخانه‌ای پناه برده‌اند که گیت‌های ورودی‌اش را به روی مردم و رسانه‌ها قفل کرده است