خانمحمدی: وقتی برنامهریزی نداریم، مسلما نتیجه لازم را نمیگیریم/ روانخواه مربی بدی نیست اما....
مربی جوان فوتبال عملکرد تیم امید در بازی های اخیر این تیم در جام ملت های آسیا را مورد بررسی قرار داد.
حسن خانمحمدی، بازیکن اسبق پرسپولیس، در گفتوگو با خبرنگار ورزشی آوش، در خصوص ناکامی تیم ملی امید ایران در جام ملت های آسیا و عواملی که باعث شد این اتفاق تکراری در رده های پایه برای فوتبال ایران رخ داد، صحبت های ویژه ای را مطرح کرد.
ماحصل این گفتوگو را میتوانید در زیر بخوانید:
اتفاق تکراری برای تیم امید رخ داد، حذف تلخ از جام ملتهای آسیا؛ ارزیابیتان از این مساله چیست؟
متاسفانه همانطور که گفتید این اتفاق در رده پایه دوباره برای فوتبال ما رخ داد و نتوانستیم در این رقابتها حرفی برای گفتن داشته باشیم. زمانی که برای بازیهایمان برنامه و استراتژی لازم و مناسب را نداشته باشیم، نتیجهاش همین میشود.
فکر میکنید چه عواملی در در تکرار این مساله برای فوتبال ما دخیل بود؟
به نظرم ساختاری برای کسب نتایج دلخواه برای فوتبال ما تعریف نشده است. به زبان سادهتر وقتی چیزی نکاشتهایم نباید انتظار برداشت محصول خوبی را درو کنیم. ما در اول حضور در هر تورنمنت با امیدواری پا به بازیها میگذاریم و امیدوار هستیم که این بار برنده شویم ولی وقتی برنامهریزی نداریم، مسلما نتیجه لازم را نمیگیریم.
این یعنی عدم ساختارسازی برای فوتبال به خصوص در فوتبال رده پایه؟
دقیقا. وقتی ساختار فوتبال ما درست نیست و پر از اشکال است نتیجهاش میشود اتفاقی که اخیرا برای تیم امید رخ داد و در برهههای قبلی هم دامن تیمهای دیگر رده پایه ما را گرفت و در مجموع فوتبال ایران در شرایط بدی قرار داده است.
در مورد انتخاب کادر فنی امید هم از روز اول حرف و حدیثهایی وجود داشت. در این مورد چه نظری دارید؟
ما باید برای تیمهای ملی مان مربیانی را انتخاب کنیم که در تیم ملی بازدهی داشته باشد و حضورش بتواند در تیم ملی نتایج لازم را در پی داشته باشد. مربیانی که اصطلاحا بتواند نتایج لازم را در زمان های موردنظر داشته باشند و به نظر من، در این زمینه ما خوب عمل نکردهایم.
یعنی امید روانخواه و همکارانش فاکتورهای لازم را برای حضور در تیم امید نداشتند؟
به نظر من امید روانخواه مربی خوبی است اما در زمینه باشگاهی، نه در عرصه تیم ملی. نگاهی به فوتبالی که تیم امید در این بازیها از خود به نمایش گذاشت نشان میدهد تفکرات این مربی و همکارانش ارائه فوتبال مالکانه با نظم تیمی و بازیسازی از عقب است، فاکتورهایی در این مقطع نمیتوانست به درد تیم ملی بخورد. ما در این بازیها در یک مورد مهم در فوتبال بسیار ضعیف عمل کردیم.
چه موردی؛ در این مورد بیشتر توضیح میدهید؟
در فوتبال امروز دنیا گلزنی اصلیترین فاکتور است ولی ما در این بازیها در این امر بسیار ضعیف و دور از انتظار بودیم. تیم امید در سه بازی اخیرش در جام ملتها نمایش فوتبالی خوبی را از خود ارائه کرد ولی وقتی با نتیجه لازم همراه نباشد، چه فایدهای دارد؟ صرفا خوب بازی کردن نمیتواند فایدهای داشته باشد. ما در 270 دقیقه بازی حتی یک گل هم نزدیم و این آمار برای ما خیلی بد است. ما در دو بازی اول مقابل کرهجنوبی و ازبکستان در گلزنی ناکام بودیم و انتظار داشتیم حداقل مقابل لبنان، که روی کاغذ ضعیفترین تیم گروهمان بود، گلزنی کنیم ولی در این بازی هم نتوانستیم گل بزنیم که این مساله خیلی عجیب و دور از انتظار بود.
حالا با این شرایط نظر شما در مورد آینده تیم امید چیست؟
ببینید مهمترین مساله در حال حاضر این است که باید از همین امروز به فکر تیم امید برای المپیک باشیم نه این که آن را به حال خود رها کنیم. اگر مشکلات فنی تیم توسط کادر فنی بازبینی و برطرف شود، چه اشکالی دارد این کادر همچنان به کار خود ادامه دهد. ما عادت داریم وقتی تیمهایمان با ناکامی روبرو میشوند همه چند روزی انتقاد میکنیم و بعد از چند روز همه چیز را به امان خدا رها میکنیم و چند ماه مانده به تورنمنت بعدی دوباره سراغ آن تیم میرویم و انتظار داریم در یک برهه کوتاه اتفاقات عجیب و غریب رخ بدهد و بتوانیم نتایج خارقالعادهای هم بگیریم.
با این اوصاف به نظر شما امید روانخواه و همکارانش باید بمانند یا نه؟
من تاکید میکنم امید روانخواه مربی بدی نیست ولی باید دید نگاهمان به آینده فوتبالیمان روی چه اهدافی است. ما دو سال دیگر المپیک را در پیش داریم و باید از همین امروز، تاکید میکنم همین امروز به دنبال برنامهریزی باشیم. شما ببینید تیمهایی مانند ژاپن یا ازبکستان وقتی با تیمهای زیر 20 سال خود در جام ملتها حضور پیدا میکنند یعنی از الان برای المپیک برنامهریزی کردهاند و از حالا به فکر موفقیتشان در المپیک هستند.
به نظر میرسد معضل گلزنی در حال حاضر فقط مشکل تیم امید ایران نباشد؟
دقیقا همینطور است. ما در لیگمان بازیهای کم گل و حتی بدون گل زیاد داریم و این مساله تقریبا در تمام ردههای فوتبالی ما دیده میشود. ما 8 سال فوتبالمان را معطل مربی مثل کارلوس کیروش کردیم. در آن سالها فوتبال ما در آن دوره اگر هم موفقیتی کسب کرد، مقطعی بود ولی هنوز این تفکر دفاعی گریبان فوتبال ما را گرفته است و تقریبا همه تیمهای ما از این تفکر الگوبرداری کردهاند و با فوتبال دفاعی فقط به دنبال نباختن بودهایم. در کنار این الگوبرداری، متاسفانه ما در زمینه بازیکنسازی کار خاصی انجام ندادهایم. ما در زمینه استعدادهای فوتبالی هیچ کم و کسری نداریم ولی در کنار این فاکتور مهم نه در زمینه آموزش موفق عمل کرده این و نه توانستیم در بحث مدیریتی اقدامات خوب و مثبتی را انجام دهیم.
برای حل این معضلات چه پیشنهادی دارید؟
ادامه روندی که در پیش گرفتهایم روزهای بدتر و سختتر را برای فوتبال ایران رقم میزند، با این شرایط من فکر میکنم پس از جام جهانی این شرایط بدتر از این هم شود. برای حل این مشکلات باید از همین امروز اقدام کرد. در بحث آموزش ما باید رویهمان را تغییر دهیم و ضمن این که این نحو مدیریت نمیتواند آینده روشنی را برای فوتبال ما رقم بزند و باید در مدیریتمان هم تجدیدنظر جدی داشته باشیم. باز هم تاکید میکنم فوتبال ما پر از استعدادهای ناب و فوقالعادهای است که اگر درست آموزش دیده شوند و تحت مدیریت خوبی قرار بگیرند میتوانند نسل بسیار کارآمدی را برای آینده فوتبال ما رقم بزنند.
