روژه، پیرمردی که جهان را به رقص وا داشت
تحریریه آوش/ جام جهانی ۱۹۹۰ ایتالیا قرار بود مثل همیشه صحنه قدرتنمایی تیمهای بزرگ فوتبال باشد؛ آرژانتینِ مارادونا، آلمان غربی، ایتالیا و برزیل. کمتر کسی حتی نام کامرون را در میان مدعیان میآورد و تقریباً هیچکس تصور نمیکرد یک تیم آفریقایی بتواند معادلات فوتبال جهان را به هم بریزد. اما در قلب این داستان، مردی حضور داشت که قرار بود همه پیشبینیها را نابود کند.
روژه میلا ۳۸ ساله بود. سنی که در آن دوران برای یک فوتبالیست تقریباً به معنای بازنشستگی محسوب میشد. او حتی از تیم ملی خداحافظی کرده بود و روزهای آرام زندگیاش را میگذراند. اما پیش از جام جهانی، رئیسجمهور کامرون شخصاً از او خواست یک بار دیگر به تیم ملی برگردد و به کشورش کمک کند. میلا پذیرفت.
وقتی کامرون در بازی افتتاحیه جام مقابل آرژانتینِ مدافع عنوان قهرمانی قرار گرفت، همه منتظر پیروزی مارادونا و یارانش بودند. اما جهان فوتبال در شوک فرو رفت. کامرون با یک گل آرژانتین را شکست داد و یکی از بزرگترین شگفتیهای تاریخ جام جهانی را رقم زد.
با این حال، داستان واقعی هنوز آغاز نشده بود. روژه میلا اغلب به عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین میشد، اما هر بار چیزی را با خود میآورد که هیچ تیمی نمیتوانست مهارش کند؛ تجربه، جسارت و اعتمادبهنفسی که انگار گذر زمان روی آن تأثیری نداشت.
او مقابل رومانی گل زد. بعد مقابل کلمبیا در مرحله یکهشتم نهایی، یکی از بهیادماندنیترین نمایشهای تاریخ جام جهانی را خلق کرد. میلا دو بار دروازه حریف را باز کرد و در یکی از صحنهها از اشتباه عجیب دروازهبان کلمبیا استفاده کرد تا توپ را برباید و به گل تبدیل کند.
اما چیزی که او را جاودانه کرد، فقط گلهایش نبود. هر بار که گل میزد، به سمت پرچم کرنر میرفت و شروع به رقصیدن میکرد. رقصی ساده، شاد و پرانرژی که خیلی زود به یکی از نمادهای جام جهانی تبدیل شد. میلیونها نفر در سراسر جهان عاشق آن شادی گل شدند و برای نخستین بار، فوتبال آفریقا را نه به چشم یک مهمان، بلکه به عنوان یک قدرت نوظهور دیدند.
کامرون به مسیر شگفتانگیز خود ادامه داد و به مرحله یکچهارم نهایی رسید؛ اتفاقی که تا آن زمان برای هیچ تیم آفریقایی رخ نداده بود. آنها تنها چند دقیقه با حضور در نیمهنهایی فاصله داشتند، اما در نهایت مقابل انگلیس شکست خوردند و رؤیایشان به پایان رسید.
با این حال، اهمیت آن تیم فراتر از نتایج بود. کامرون نشان داد که فوتبال دیگر فقط متعلق به اروپا و آمریکای جنوبی نیست و کشورهای آفریقایی هم میتوانند در بزرگترین صحنه جهان تاریخسازی کنند.
سالها بعد، وقتی از لحظات فراموشنشدنی جام جهانی صحبت میشود، تصویر مردی ۳۸ ساله که کنار پرچم کرنر میرقصد، هنوز در ذهن فوتبالدوستان زنده است. مردی که قرار بود بازنشسته باشد، اما به جای خداحافظی، یکی از زیباترین قصههای تاریخ جام جهانی را نوشت.
