نامهای که آوش منتشر کرد؛ چرا ملکی تعلیق فدراسیون بدنسازی را انکار میکند؟
ماجرای تعلیق فدراسیون بدنسازی و پرورش اندام ایران وارد مرحلهای عجیب شده است؛ نامهای که آوش نخستینبار آن را منتشر کرد، حالا به یکی از مهمترین اسناد این پرونده تبدیل شده؛ اما رئیس فدراسیون ایران میگوید اساساً ایمیلی درباره تعلیق به فدراسیون ارسال نشده است!
ماجرای تعلیق فدراسیون بدنسازی و پرورش اندام ایران حالا فقط یک اختلاف میان فدراسیون داخلی و نهاد بینالمللی نیست؛ یک سؤال مهمتر هم شکل گرفته است: اگر فدراسیون بینالمللی فیتنس و بدنسازی (IFBB) تصمیم خود درباره انتخابات ایران را به صورت رسمی به یکی از نهادهای اصلی ورزش کشور اعلام کرده، چرا رئیس فدراسیون ایران اساساً دریافت چنین مکاتبهای را زیر سؤال میبرد؟
این پرسش زمانی جدیتر میشود که بدانیم آوش روز پنجشنبه ۲۶ شهریورماه، پیش از انتشار گسترده این خبر توسط سایر رسانهها، متن و محتوای نامه IFBB را منتشر کرد؛ نامهای که خطاب به کمیته ملی المپیک ایران ارسال شده بود و در آن، انتخابات اخیر فدراسیون بدنسازی ایران مورد پذیرش قرار نگرفته است.
نامهای که مخاطبش فدراسیون ایران نبود
برخلاف روایتی که اکنون مطرح شده، نکته مهم در این پرونده، مخاطب نامه IFBB است.
بر اساس گزارش منتشرشده درباره این مکاتبه، فدراسیون بینالمللی فیتنس و بدنسازی نامه خود را به کمیته ملی المپیک ایران ارسال کرده و در آن صراحتاً اعلام کرده است که مجتبی ملکی را به عنوان رئیس فدراسیون ایران به رسمیت نمیشناسد و فدراسیون ایران نیز تا زمان اصلاح شرایط، در وضعیت تعلیق قرار دارد.
بنابراین استدلالی که بر اساس آن «چون ایمیلی مستقیماً برای فدراسیون ایران ارسال نشده، پس تعلیقی هم در کار نیست»، دستکم نیازمند توضیح بیشتری است.
چرا که وقتی یک نهاد بینالمللی، نتیجه انتخابات یک فدراسیون ملی را به رسمیت نمیشناسد، طبیعی است که مکاتبه خود را با نهادی در میان بگذارد که در ساختار ورزش کشور، جایگاه رسمی و نظارتی دارد؛ بهویژه آنکه مخاطب نامه کمیته ملی المپیک ایران بوده است.
آوش چه چیزی را منتشر کرد؟
آوش در ۲۶ شهریورماه، متن مربوط به تصمیم IFBB درباره فدراسیون بدنسازی ایران را منتشر کرد؛ تصمیمی که بعدتر توسط رسانههای مختلف نیز بازتاب پیدا کرد.
در متن نامه، IFBB به آنچه «بینظمیهای قابل توجه» در فرآیند انتخابات عنوان کرده، اشاره داشته و اعلام کرده است که نامزدها فرصت برابر برای حضور در انتخابات نداشتهاند.
در بخش دیگری از نامه نیز مشخصاً به عبدالمهدی نصیرزاده، رئیس پیشین فدراسیون ایران و عضو کمیته اجرایی IFBB، و صادق هاشمی اشاره شده است؛ بر اساس گزارش منتشرشده از متن نامه، این دو نفر با وجود تأیید عضویتشان در کمیته اجرایی IFBB، از حضور به عنوان اعضای دارای حق رأی در فرآیند انتخاباتی اخیر و مجمع عمومی محروم شدهاند.
همین موضوع یکی از مبناهای اعلامشده IFBB برای به رسمیت نشناختن انتخابات ۲۰ مرداد و ریاست مجتبی ملکی بوده است.
پس اختلاف دقیقاً کجاست؟
مجتبی ملکی امروز مدعی شده است که «هیچ ایمیلی مبنی بر تعلیق فدراسیون بدنسازی، نه به فدراسیون و نه دیگر نهادهای ورزشی ایران ارسال نشده و در این باره موضوعی به فدراسیون بدنسازی اعلام نشده است.»
اگر این اظهارنظر را دقیقاً مبنا قرار دهیم، یک سؤال روشن مطرح میشود:
آیا رئیس فدراسیون، نامهای را که مخاطب آن کمیته ملی المپیک بوده، صرفاً به دلیل ارسال نشدن مستقیم برای فدراسیون، فاقد اعتبار میداند؟
این در حالی است که گزارشهای منتشرشده از متن نامه نشان میدهد IFBB تصمیم خود را درخصوص عدم شناسایی نتیجه انتخابات و تعلیق فدراسیون ایران به کمیته ملی المپیک اعلام کرده است.
بنابراین اصل ماجرا را باید در یک نکته جستوجو کرد: مخاطب نامه چه نهادی بوده، نه اینکه آیا همان نامه با یک ایمیل جداگانه برای فدراسیون ایران نیز ارسال شده یا خیر.
کمیته ملی المپیک باید درباره دریافت نامه توضیح بدهد، وزارت ورزش باید درباره تبعات تصمیم IFBB موضعگیری کند و فدراسیون بدنسازی نیز باید مشخص کند که پاسخ آن به مفاد نامه چیست، نه صرفاً اینکه آیا ایمیلی مستقیماً به آدرس فدراسیون ارسال شده یا خیر.
آوش پنجشنبه ۲۶ شهریورماه این موضوع و متن مکاتبه را پیش از آنکه به شکل گسترده در رسانهها بازنشر شود، منتشر کرد. حالا که اصل ماجرا در رسانههای مختلف بازتاب پیدا کرده، یک پرسش همچنان باقی است:
اگر نامه وجود ندارد، سند چیست؟ و اگر وجود دارد، چرا به جای پاسخ به محتوای آن، اصل ارسال ایمیل به فدراسیون محل بحث قرار گرفته است؟
این پرسشی است که پاسخ روشن مسئولان میتواند به ابهامهای ایجادشده درباره یکی از مهمترین مناقشات اخیر ورزش ایران پایان دهد.
