ایران مقابل بلژیک با چه سیستمی بازی میکند؟
پس از تساوی ناامیدکننده برابر نیوزیلند، تیم ملی ایران حالا خود را برای دشوارترین بازی مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۲۶ آماده میکند.
پس از تساوی ناامیدکننده برابر نیوزیلند، تیم ملی ایران حالا خود را برای دشوارترین بازی مرحله گروهی جامجهانی ۲۰۲۶ آماده میکند. دیدار با بلژیک شاید مسابقهای نباشد که در آن بتوان روی فوتبال هجومی و مالکانه اصرار کرد؛ بلکه ممکن است کادر فنی برای حفظ شانس صعود، به سراغ نسخهای محتاطانهتر و واقعبینانهتر برود.
بازی با بلژیک برای تیم ملی ایران فقط یک مسابقه دیگر در مرحله گروهی نیست؛ این دیدار میتواند مسیر صعود شاگردان امیر قلعهنویی را مشخص کند. پس از دو گلی که ایران مقابل نیوزیلند دریافت کرد، حالا مهمترین دغدغه کادر فنی نه خلق موقعیت، بلکه ترمیم ساختار دفاعی تیم است.
واقعیت این است که تیم ملی در دیدار نخست، فاصله خطوط، پوشش فضاهای خالی و خروج از فشار حریف را آنطور که انتظار میرفت مدیریت نکرد. همین مسئله باعث شد حریفی که روی کاغذ از ایران پایینتر ارزیابی میشد، دو بار دروازه ملیپوشان را باز کند و حتی در دقایقی از مسابقه خطرناکتر ظاهر شود.
حالا مقابل بلژیک، شرایط کاملاً متفاوت است. تیمی که از بازیکنان سرعتی و تکنیکی در فاز هجومی بهره میبرد و یکی از ویژگیهای اصلی آن، پرس شدید در هنگام از دست دادن توپ است. به همین دلیل شاید نخستین هدف تیم ملی در این مسابقه، کاهش ریسک و کنترل فضاهای دفاعی باشد.
در چنین شرایطی، استفاده از آرایش دفاعی متراکمتر چندان دور از انتظار نیست. چه با سیستم چهار دفاعه و چه با سه مدافع مرکزی، احتمالاً شاهد نزدیکتر شدن خطوط به یکدیگر و حضور پرتعدادتر بازیکنان در نیمه زمین ایران خواهیم بود؛ رویکردی که در فوتبال مدرن مقابل تیمهای قدرتمند نه نشانه ضعف، بلکه بخشی از مدیریت مسابقه محسوب میشود.
موضوع مهم دیگر، نحوه خروج از پرس بلژیک است. در بازی با نیوزیلند، تیم ملی در شروع حملات از عقب زمین بارها تحت فشار قرار گرفت و در انتقال توپ به میانه میدان با مشکل مواجه شد. به همین دلیل ممکن است کادر فنی در دیدار پیش رو از روشهای مستقیمتر برای انتقال بازی استفاده کند تا خطر از دست رفتن توپ در مناطق حساس کاهش یابد.
البته این به معنای کنار گذاشتن برنامههای هجومی نیست. ایران همچنان بازیکنان سرعتی و خلاقی در فاز حمله دارد که میتوانند روی ضدحملات برای هر حریفی دردسرساز شوند. اما شاید مسیر رسیدن به نتیجه مطلوب مقابل بلژیک، بیش از هر چیز از دل نظم دفاعی، تمرکز تاکتیکی و کاهش اشتباهات فردی عبور کند.
دیدار با بلژیک احتمالاً مسابقهای نیست که ایران آن را با مالکیت بالای توپ یا حملات پرتعداد تعریف کند. شاید این بار، مهمترین هنر تیم ملی نه در حمله، بلکه در درست دفاع کردن و انتخاب لحظه مناسب برای ضربه زدن به حریف باشد.
