ایران از قافله مدعیان آسیا جا ماند؟
تیم ملی ایران در نخستین گام خود در جام جهانی 2026 مقابل نیوزیلند به تساوی 2 بر 2 رسید؛ نتیجهای که شاید روی کاغذ یک امتیاز برای شاگردان امیر قلعهنویی محسوب شود اما در واقعیت، بیش از هر چیز زنگ خطری جدی برای فوتبال ایران بود.
در شرایطی که اکثر نمایندگان آسیا در هفته نخست جام جهانی عملکردی فراتر از انتظار داشتند، ایران مقابل ضعیفترین تیم حاضر در این رقابتها از نظر رنکینگ فیفا متوقف شد. استرالیا با اقتدار ترکیه را شکست داد، کرهجنوبی مقابل جمهوریچک کامبک زد، ژاپن تا آستانه شکست هلند پیش رفت و عربستان و قطر نیز برابر رقبای قدرتمند خود امتیاز گرفتند. در چنین فضایی، تساوی برابر نیوزیلند نهتنها دستاورد بزرگی برای ایران محسوب نمیشود، بلکه نشانهای از عقبماندن تیم ملی از روند رو به رشد رقبای آسیایی است.
مسئله فقط از دست رفتن امتیاز در رنکینگ فیفا نیست. مشکل اصلی آنجاست که ایران مقابل حریفی که از نظر کیفیت و تجربه قابل مقایسه با بلژیک و مصر نیست، بارها در ساختار دفاعی دچار آشفتگی شد و حتی برای حفظ برتری خود نیز با مشکل مواجه بود. تیمی که رؤیای صعود از گروه را در سر دارد، نباید مقابل چنین حریفی تا این اندازه شکننده نشان دهد.
تبعات این تساوی در رنکینگ فیفا نیز سنگین بوده است. ایران با از دست دادن امتیاز، جایگاه خود را در بین سه تیم برتر آسیا از دست داده و حالا پشت سر ژاپن، کرهجنوبی و استرالیا قرار گرفته است. اتفاقی که تا چند سال قبل برای فوتبال ایران غیرقابل تصور به نظر میرسید اما امروز به واقعیتی تلخ تبدیل شده است.
شاید هنوز برای قضاوت نهایی زود باشد و تیم ملی فرصت جبران در دیدارهای آینده را داشته باشد، اما آنچه مقابل نیوزیلند دیده شد، بیش از آنکه یک لغزش مقطعی باشد، یادآور این حقیقت بود که فاصله ایران با قدرتهای نوظهور آسیا در حال افزایش است. جام جهانی تازه آغاز شده اما اولین سیلی واقعیت خیلی زود بر صورت فوتبال ایران فرود آمد.