زوج طلایی در سراشیبی؛ کابوس مشترک طارمی و آزمون قبل از جام جهانی

در یک دهه گذشته، کمتر زوجی در فوتبال ایران به اندازه مهدی طارمی و سردار آزمون توانسته‌اند بار هجومی تیم ملی را به دوش بکشند؛ دو مهاجمی که نه‌تنها در فوتبال ملی، بلکه در سطح باشگاهی هم مسیر متفاوتی را طی کردند و به سطح اول فوتبال اروپا رسیدند. یکی پیراهن اینتر را بر تن کرد و دیگری تجربه حضور در بایرلورکوزن و رم را به رزومه‌اش افزود. آن‌ها برای سال‌ها نماد نسل موفق فوتبال ایران بودند؛ زوجی که قرار بود در جام جهانی ۲۰۲۶ هم آخرین مأموریت مشترک‌شان را انجام دهند. اما حالا، فقط چند هفته مانده به شروع جام جهانی، شرایط برای هر دو ستاره کاملاً متفاوت از گذشته پیش می‌رود؛ نه خبری از آن درخشش همیشگی است و نه نشانی از مهاجمانی که روزگاری خط دفاعی رقبا را به هم می‌ریختند.

طارمی؛ مهاجمی که در یونان خاموش شد

مهدی طارمی بعد از پایان ماجراجویی‌اش در فوتبال ایتالیا، با امید بازگشت به روزهای اوج راهی المپیاکوس شد؛ انتقالی که در ابتدا هم امیدوارکننده به نظر می‌رسید و هم برای فوتبال ایران اهمیت زیادی داشت. طارمی شروع بدی هم در یونان نداشت اما هرچه فصل جلوتر رفت، شرایط برای او پیچیده‌تر شد.

ستاره ایرانی حالا در حساس‌ترین مقطع فصل، به یکی از نیمکت‌نشین‌های تیمش تبدیل شده است. آمار او در هفته‌های اخیر، فاصله زیادی با مهاجم زهردار سال‌های گذشته دارد؛ مهاجمی که زمانی در لیگ پرتغال آقای گل می‌شد و در لیگ قهرمانان اروپا مقابل بزرگ‌ترین تیم‌ها می‌درخشید. طارمی در هفته‌های اخیر نه‌تنها گل‌های کمی زده، بلکه حتی جایگاه ثابتی در ترکیب المپیاکوس هم نداشته و بارها بازی را از روی نیمکت آغاز کرده است.

ناکامی تیم یونانی در مسیر قهرمانی هم فشارها را بیشتر کرده؛ فصلی که قرار بود سکوی بازگشت طارمی باشد، حالا به یکی از تلخ‌ترین مقاطع دوران حرفه‌ای او تبدیل شده است. هرچند او در فیفادی اخیر با پیراهن تیم ملی نشان داد هنوز غریزه گلزنی‌اش را از دست نداده و مقابل نیجریه و کاستاریکا خوش درخشید، اما تفاوت محسوس فرم ملی و باشگاهی‌اش، حالا به یکی از نگرانی‌های اصلی فوتبال ایران تبدیل شده است.

سردار؛ ستاره‌ای دور از روزهای درخشش

در سوی دیگر، سردار آزمون هم روزهای عجیبی را سپری می‌کند. مهاجمی که سال‌ها یکی از مطمئن‌ترین بازیکنان فوتبال ایران بود و هر زمان تیم ملی به گل نیاز داشت، نام او در ذهن هواداران نقش می‌بست. آزمون اما بعد از جدایی غیرمنتظره از فوتبال اروپا و حضور در لیگ امارات، هرگز نتوانست همان نسخه سابق خودش باشد.

مصدومیت طولانی‌مدت، افت بدنی و دور شدن از فرم مسابقه باعث شده سردار در ماه‌های اخیر حتی در شباب‌الاهلی هم جایگاه ثابتی نداشته باشد. مهاجمی که زمانی در بوندس‌لیگا مدافعان را آزار می‌داد، حالا در بسیاری از مسابقات یا نیمکت‌نشین است یا دقایق محدودی فرصت بازی پیدا می‌کند.

آمار گلزنی او بعد از بازگشت از مصدومیت هم فاصله زیادی با استانداردهای همیشگی‌اش دارد. آزمون هنوز گاهی جرقه‌هایی از کیفیت فنی خود نشان می‌دهد، اما آن مهاجم فرصت‌طلب و تعیین‌کننده‌ای که فوتبال ایران به آن عادت کرده بود، فعلاً دیده نمی‌شود.

شرایط وقتی نگران‌کننده‌تر می‌شود که بدانیم حتی در تیم ملی هم وضعیت او مبهم شده است. نام سردار مدتی از فهرست تیم ملی کنار رفت و حالا هم صحبت‌هایی درباره تلاش برای بازگرداندنش مطرح می‌شود؛ اما مسئله اصلی فقط دعوت شدن نیست، بلکه آمادگی بازیکنی است که به نظر می‌رسد هنوز فاصله زیادی تا بازگشت کامل دارد.

جام جهانی در سایه تردید

شاید بزرگ‌ترین نگرانی برای فوتبال ایران این باشد که افت همزمان طارمی و آزمون دقیقاً در آستانه جام جهانی رخ داده است. تیم ملی در سال‌های اخیر، بخش زیادی از قدرت هجومی‌اش را روی درخشش این دو مهاجم بنا کرده بود و حالا هر دو نفر در بدترین فرم چند سال اخیر خود قرار دارند.

نه طارمی در یونان فصل موفقی را پشت سر گذاشته و نه آزمون در امارات توانسته دوباره خودش را پیدا کند. حتی در سطح تیمی هم شرایط برای آن‌ها مطلوب نبوده؛ المپیاکوس جام‌ها را از دست داده و شباب‌الاهلی هم برخلاف انتظارات، فصل کم‌فروغی را پشت سر گذاشته است.

این تصویر، برای نسلی که قرار بود با تجربه‌ترین و پخته‌ترین نسخه خود راهی جام جهانی شود، چندان امیدوارکننده نیست. زوجی که سال‌ها خط حمله ایران را بیمه کرده بود، حالا در آستانه بزرگ‌ترین تورنمنت فوتبال جهان، بیش از هر زمان دیگری زیر سایه تردید قرار گرفته است؛ تردید درباره آمادگی، درباره آینده، و شاید حتی درباره اینکه آیا هنوز همان زوج طلایی سابق هستند یا نه.