میان سیاست و فوتبال؛ ایران به‌دنبال تغییر زمین بازی در جام جهانی

فوتبال برای ایران این روزها فقط یک بازی محسوب نمی‌شود؛ ترکیبی از پیام، اعتراض و چانه‌زنی. در دیدار تدارکاتی مقابل کاستاریکا، ملی‌پوشان با حرکتی نمادین پیش از آغاز مسابقه، توجه‌ها را از مستطیل سبز به واقعیت‌های تلخ بیرون از زمین معطوف کردند؛ تصاویری از قربانیان و آسیب‌دیدگان حملات اخیر که در سکوت به نمایش گذاشته شد.

این اقدام هم‌زمان با پخش سرود ملی، فضای متفاوتی را در ورزشگاه رقم زد؛ جایی که بازیکنان بدون شعار، اما با تصاویری گویا، پیامی روشن را منتقل کردند. پیامی که نشان می‌داد تیم ملی، علاوه بر آماده‌سازی برای رقابت‌های بزرگ، حامل روایت دیگری نیز هست.

در حاشیه همین مسابقه، حضور غیرمنتظره جیانی اینفانتینو، رئیس فیفا، به یکی از مهم‌ترین اتفاقات تبدیل شد. او که بدون اعلام قبلی در ورزشگاه حاضر شده بود، از نزدیک شرایط را بررسی کرد و گفت‌وگوهایی با مسئولان فوتبال ایران داشت؛ گفت‌وگوهایی که محور اصلی آن، آینده حضور ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ بود.

در حالی که فیفا بر برگزاری مسابقات طبق برنامه تأکید دارد، فدراسیون فوتبال ایران به‌دنبال راهکاری متفاوت است. پیشنهاد انتقال بازی‌های تیم ملی از ایالات متحده به کشوری دیگر، به‌ویژه مکزیک، اکنون به‌طور جدی روی میز قرار گرفته است؛ گزینه‌ای که می‌تواند هم حضور ایران در جام جهانی را حفظ کند و هم نگرانی‌های امنیتی را کاهش دهد.

در این میان، موضع رسمی ایران شفاف است: انصرافی در کار نیست، اما محل برگزاری اهمیت دارد. مدیران فوتبال ایران تأکید دارند که مسئله، عدم تمایل به بازی در خاک آمریکا است، نه کناره‌گیری از رقابت‌ها. به نوعی، سیاست از جغرافیای فوتبال عبور کرده و حالا تعیین زمین مسابقه را هم تحت تأثیر قرار داده است.

از سوی دیگر، فیفا همچنان بر حضور قطعی ایران در جام جهانی تأکید دارد و به‌دنبال یافتن راه‌حلی است که هم اصول این نهاد حفظ شود و هم شرایط خاص ایران در نظر گرفته شود. چالشی که می‌تواند یکی از پیچیده‌ترین پرونده‌های مدیریتی فوتبال در سال‌های اخیر باشد.

در نهایت، آنچه در بازی ایران و کاستاریکا رخ داد، تنها یک مسابقه دوستانه نبود؛ نمایشی بود از تلاقی فوتبال با واقعیت‌های سیاسی، جایی که هر حرکت بازیکنان می‌تواند فراتر از نتیجه، حامل پیامی بزرگ‌تر باشد.