راه دشوار تفاهم

سید مسعود رضوی در یادداشتی در روزنامه اطلاعات نوشت:

«ان لم یکن لکم دین و کنتم لا تخافون المعاد فکونوا احرارا فی دنیاکم

اگر دین ندارید و از عالم آخرت نمی هراسید، لااقل در دنیای خود آزاد باشید»(امام حسین ع) 

هواداران جنگ بیشترنیستند از خوستاران صلح. اما صدای بلندی دارند و از هر ابزاری بهره می‌برند و از هر وسیله‌ای برای اهداف مغشوش و خونین استفاده می‌کنند. گویی جنگ و منازعه مقدس است. حال آن که آرامش و صلح مقدس است. مردم باید از جهاد اصغر فارغ شوند تا فکر و ذکر و دل و روح و حیات خود را صرف حیات اکبر کنند. حیات اکبر، همانا تعالی و رستگاری است. بهروزی و تقرب به حق و آرامش و سعادت است. تمدن و سرافرازی است.

ای شهان کشتیم ما خصم برون

ماند خصمی زان بتر اندر درون

ما در پیکاری سهمگین با دشمنان خبیث و مهیب، سربلند بیرون آمدیم و در قیاس با شعر مولانا جلال‌الدین می‌توان گفت با ایمان و دلاوری به جنگ این دشمنان رفتیم:

من عصا و نور بگرفته به دست

شاخ گستاخی تو خواهم شکست

با این همه، در هر امری، حد و حدودی هست و در روایت است که امام علی علیه‌السلام فرمود: «رَحِمَ اللّهُ اِمرَأً عَرَفَ قَدرَهُ و لَم یَتَعَدَّ طَورَهُ . یعنی: رحمت خدا بر آن کس که اندازه خویش را بشناسد و از حدّ خود فراتر نرود.» زمان شناسی و استفاده از فرصت و درک شرایط از بارزه های مؤمنین بوده است و از رسول گرامی صلی‌الله علیه‌وآله نقل است که فرمود: «المؤمنُ کَیِّسٌ فَطِنٌ حَذِرٌ . ... مؤمن، زیرک و با هوش و هشیار است.» با این وجود و با وجود این آموزه ا چرا باید به سخنان جماعتی خشک اندیش گوش فرادهیم که در پی کسب قدرت می‌سوزند (و حتی فرصت طلبانه و ناجوانمردانه) نامه‌ها و اسناد محرمانه را افشا می‌کنند و برخی با چهاردرصد آرای مردم، خود را سخنگوی ملت ایران دانسته و به رئیس جمهور مملکت و شخص دوم کشور که معتمد مقام معظم رهبری است اهانت می‌کنند؟ جنگ را باید چاره کرد و بزرگان مملکت در کار چاره و راهجویی هستند، نه ماجراجویی و کامجویی و نامجویی...

قَدْ رَجَعْنَا مِنَ الْجِهَادِ الْأَصْغَرِیمْ

بَانَبِیٍّ أَنْدَرَ جِهَادِ أَکْبَرِیمْ

از این مقدمات درمی‌گذرم. منظور این بود که دشمنان تفاهم و آتش بس و صلح در اینجا و آنجا فراوانند. جنگ کسب و کار جماعت و قبایلی است که اتفاقا جنگجو و رزمنده هم نیستند. فقط سود می‌برند و شعارهای تند می‌دهند. از بازار سیاه و جهان مادون و مافیای سلاح و قاچاق کالا و افزایش نیاز و نکبت و فلاکت فربه می‌شوند. الَّذِینَ یَکْنِزُونَ الذَّهَبَ وَ الْفِضَّةَ؛ در ماجرای گفتگو و تفاهم اخیر هم این جریان و جماعت در دوسو فعال شده­اند. رژیم صهیونیستی هم که در منطقه هیزم افروز بدترین جنگ‌ها و کشتارها و دشمن صلح و آرامش و پیشرفت است. 

پریروز رسانه فاکس نیوز در ایالات متحده که متعلق به خانواده مرداک است و گرایش و علاقه زیاد به اسرائیل و راست گرایان صهیونیست دارد، با برجسته کردن یکی از سخنان رئیس جمهور مسعود پزشکیان درباره حق غنی سازی اورانیوم در ایران، دونالد ترامپ را به شدت تحریک کرد تا مواضع عجیب و غریب بگیرد و مثل همیشه در شبکه مخصوص خودش ـ تروث سوشال ـ عبارات نامربوط و زشتی بنویسد. طبعاً هیئت ایرانی به سرعت واکنش نشان داد و مذاکرات هم بیش از یک ساعت متوقف شد. در اینجا یک خصوصیت برجسته رئیس جمهور را بگویم که باید گفت. او از آن دسته دولتمردانی نیست که بر دامنش گردی ننشیند و خود را از کناره‌ها به سلامت عبور دهد تا اسمو رسم و وجاهتی دست و پا کند. حقیقتاً آبروی خودش را هم برای ایران، مردم و منافع ملی فدا خواهد کرد و این از رفتارش پیداست و بارها آزموده شده است: 

سعدیا چندان که می‌دانی بگوی

 حق نباید گفتن الا آشکار

می‌بینیم که در آمریکا هم مرداکها و فاکس نیوزها تحت تأثیر نتانیاهو و صهیونیست‌های دو آتشه و تراستهای اسلحه سازی، نمی‌خواهند صلح و صلاح و آرامشی برقرار شود. آنها از پتانسیل پیشرفت و توسعه در ایران به خوبی خبر دارند. در داخل نیز همانندان آنها که سالیان دراز در حسرت قدرت و دولت بوده و سوخته‌اند، بازگشته و شرایط جنگ و اظطرار را «ثابت» و «رسا» برای رسیدن به مقصود مناسب یافته‌اند. حمایت رهبری از رئیس جمهور و اعتماد به او را تفسیر باژگون می‌کنند. حال آنکه رهبری به سنت پیامبر(ص) عمل کردند که با یاران نزدیک و معتمد مشاوره می‌فرمود. در جنگ خندق نظر سلمان پارسی را پذیرفتند و در جنگ احد خلاف نظر خویش به نظر اصحاب عمل فرمودند. این سنت نبوی است. 

امام حسین(ع) هم برخلاف این جماعت راه می‌پیمود و چندان نسبتی میان اینان با سیدالشهداء نمی‌بینیم. که حضرت در سفر حج در خطبه‌ای که در منا خواندند نخست از اوضاع کشور اظهار ناخشنودی نمودند و جامعه را نیاز به اصلاحات دانستند و فرمود: 

«اللهم انک تعلم انه لم یکن ما کان منا تناقسا فی سلطان و لا التماس امن فضول الحطام ولکن لنری المعالم من دینک و نظهر الاصلاح فی بلادک و یأ من المظلومون من عبادک و یعمل بفرائضک و سنتک و احکامک 

خداوندا تو خود می‌دانی عملکرد ما نه برای آن است که به ریاست و سلطنت دست یابیم یا از روی دشمنی و کینه توزی سخن بگوییم، لیکن پیکارها برای این است که پرچم آیین تو را بر افراشته و بلاد بندگان تو را آباد سازیم و به ستمدیدگان از بندگان تو امنیت بخشیم و احکام و سنن و فرائض تو را پیاده کنیم»