یانکیِ عاشق تهران؛ روایت دختری که در روزهای جنگ، ایران را ترک نکرد
دیروز در تالار بسکتبال آزادی، یک بازیکن آمریکایی در میان تشویق تماشاگران دور افتخار زد؛ دختری که روزی از آن سوی ایالات متحده به ایران آمد، اما حالا خودش را یک شهروند تهرانی میداند. او در روزهای پرالتهاب جنگ و ناامنی کنار مردم ماند، ایران را ترک نکرد و حالا بیش از هر چیز، از عشقش به مردم، تیم ملی بسکتبال و زندگی در تهران حرف میزند.
دیروز یک بازیکن آمریکایی در تالار بسکتبال آزادی دور افتخار زد؛ در میان تشویقهای ایستاده تماشاگران. دختری با موهای مشکی و چهرهای از آن سوی ایالات متحده که اگر پای بسکتبال و ورزش در میان نبود، شاید هرگز نامش در ایران شنیده نمیشد.
اما عشق، قصه دیگری نوشت.
عشق به مردم، به ایران و به تیمی که برایش جنگید.
در روزهایی که صدای آژیر و التهاب جنگ، شهر را در بر گرفته بود، او ماند. سختیها را تاب آورد، از ایران نرفت و کنار مردم ایستاد؛ درست مثل یک ایرانی. حالا خودش را یک شهروند تهرانی میداند؛ دختری که قرمهسبزی را دوست دارد و شیفته مرام، معرفت و مهماننوازی مردم ایران شده است.
بسکتبال بانوان ایران در سالهای اخیر از حضور بازیکنان لژیونر و آمریکایی بهره برده، اما کمتر پیش آمده بود که یک چهره خارجی تا این اندازه در قلب مردم جا باز کند و روایتش فراتر از ورزش دیده شود.
تا اینکه عشق آمد و همهچیز را تغییر داد.
آری؛ در بحبوحه تنش و جنگ میان ایران و آمریکا، یک «یانکی» عاشق ایران شد.
