کیپورد؛ جزیرهای با گذشتهای سیاه و آیندهای روشن
تحریریه آوش/ وقتی پرتغالیها به جزایر دماغه سبز رسیدند این جزایر خالی از سکنه بودند. آنها این جزایر را به مرکز مهم تجارت بردهداری و تجارت برده تبدیل کردند. این مقاله روایت مختصری از تاریخ دماغه سبز یا کیپ ورد است.
کیپ ورد یک جمهوری چندحزبی با نظام نیمهریاستی است و از باثباتترین دموکراسیهای آفریقا به شمار میرود.
زمانی که پرتغالیها در قرن پانزدهم به این جزایر رسیدند، جزایر خالی از سکنه بودند. پرتغال این جزایر را به یکی از مراکز مهم تجارت دریایی و متأسفانه تجارت برده در اقیانوس اطلس تبدیل کرد.
بنابراین کیپ ورد مستعمره پرتغال بود و حدود ۵۰۰ سال تحت حاکمیت آن باقی ماند. کیپورد، پس از مبارزات استقلالطلبانه، در سال ۱۹۷۵ استقلال خودش را به دست آورد.
اقتصاد کیپ ورد یکی از جالبترین اقتصادهای آفریقاست، زیرا تقریباً هیچ منبع طبیعی مهمی ندارد. نه نفت دارد، نه معادن بزرگ و نه زمینهای کشاورزی گسترده. با این حال توانسته با تکیه بر گردشگری، خدمات، حملونقل دریایی، سرمایهگذاری خارجی و پولی که مهاجران کیپ وردی از خارج کشور ارسال میکنند، به ثبات نسبی برسد.
مردم کیپ ورد فقیرترین مردم آفریقا محسوب نمیشوند، اما هنوز با استانداردهای اروپایی فاصله دارند. مهمترین منبع درآمد کشور گردشگری است؛ سواحل، آبوهوای معتدل و ورزشهای دریایی هر سال گردشگران زیادی را جذب میکند.
نرخ سواد بیش از ۸۰ درصد است و بسیاری از دانشجویان برای تحصیلات عالی به پرتغال، برزیل یا دیگر کشورها میروند.
در سالهای اخیر زنان حدود ۳۰ تا ۴۰ درصد کرسیهای پارلمان را در اختیار داشتهاند.
غذاهای محلی ترکیبی از سنتهای پرتغالی و آفریقایی هستند. معروفترین غذای ملی «کاچوپا» است؛ خوراکی تهیهشده از ذرت، لوبیا، سبزیجات و گاهی گوشت یا ماهی.
کیپ ورد در جهان بیش از هر چیز با موسیقی شناخته میشود.
از نظر معماری، شهرهای قدیمی با ساختمانهای رنگارنگ پرتغالی، کلیساهای استعماری و خانههای ساحلی مهمترین جلوههای معماری کشور هستند. مهمترین اثر تاریخی آن سیداد ولها است که در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده و نخستین شهر استعماری اروپایی در مناطق گرمسیری محسوب میشود.
محبوبترین ورزش کشور فوتبال است. تیم ملی کیپ ورد اولین بار در سال 2026 به جام جهانی راه پیدا کرد.
