تحریریه آوش/ چهل روز گذشته است. در بهشت زهرا، هنوز بوی سیمان تازه از بعضی مزارها بلند می‌شود. قطعات ۳۲۶ تا ۳۲۹ از صبح زود شلوغ‌اند. زن‌ها و مردهایی با لباس‌های تیره، آرام میان ردیف سنگ‌ها حرکت می‌کنند؛ بعضی‌ها نشانی را از پیش می‌دانند، بعضی دیگر با نگاه‌کردن به تاریخ‌های حک‌شده مسیرشان را پیدا می‌کنند: ۱۸ دی، ۱۹ دی، و روزهای پس از آن!
