تحریریه آوش/سال‌هاست در متن اقتصاد تحریمی ایران نام تراست و تراستی جا باز کرده است؛ شبکه‌ای از اشخاص و شرکت‌های واسطه که قرار بود درآمدهای نفتی را از کانال‌های غیرمستقیم به کشور برگردانند، اما امروز نامشان بیش از هر چیز با ابهام، ریسک و پرونده‌های سنگین مالی گره خورده است. در شرایطی که دسترسی ایران به نظام بانکی بین‌المللی محدود شده، این سازوکار به ابزاری برای ادامه فروش نفت و جابجایی ارز تبدیل شد؛ ابزاری که در عمل، هم راه‌گشا بود و هم پرهزینه.
