تحریریه آوش/ جام جهانی ۱۹۹۰ برای انگلیسی‌ها فقط یک تورنمنت فوتبال نبود؛ فرصتی بود برای پایان دادن به سال‌ها حسرت. از زمان قهرمانی در سال ۱۹۶۶، نسلی پشت نسل دیگر آمده بود و رفته بود، اما جام جهانی دیگر به خانه برنگشته بود. حالا در ایتالیا، تیمی شکل گرفته بود که می‌توانست این طلسم را بشکند و در قلب این تیم، پسری حضور داشت که فوتبال را با احساساتش بازی می‌کرد؛ پل گاسکوئین.
