جام جهانی تمام شده، بازیهای دوستانه شروع شده و قرار بود این همان مقطعی باشد که تیم ملی ایران چهرهای تازه از خود نشان دهد؛ تیمی با ایدههای جدید، بازیکنان جدید و افقی روشنتر برای جام ملتهای آسیا و حتی جام جهانی بعدی. اما آنچه مقابل ازبکستان دیده شد، بیشتر شبیه تکرار همان نسخهای بود که سالهاست در فوتبال ایران میبینیم؛ نسخهای که هر بار با نامی جدید عرضه میشود اما محتوا تغییر چندانی نمیکند.