تحریریه آوش/ بررسی تصویر یادگاری نویسی بر دروازه ملل تخت جمشید نشان میدهد این اقدام بر یکی از ستونهای درگاه غربی دروازه ملل تخت جمشید رخ داده که ستونهای آن تصویر دو گاو بالدار با سر انسان را بر ورودی کاخ دروازه ملل به نمایش گذاشتهاند و نام «پویا و نادیا» با ذکر تاریخ بر این قسمت حک شده است. این اسم شاید برای نویسندهاش یادگار باشد اما برای ما وندالیسم است، تخریب است، پاکنشدنی است. وندالیسم یعنی آسیب عمدی یا آگاهانه به اموال عمومی و آثار تاریخی و این فقط مختص تخت جمشید نیست.
تحریریه آوش/ جهان، با فروغ مهربان نبود، 24 بهمن ۱۳۴۵، در ۳۱ سالگی، تصادفی ساده اما مرگبار در مسیر دروس- قلهک، دفتر عمرش را بست. اما حقیقت این است: فروغ هیچوقت دفن نشد، او هنوز در شعرهایش نفس میکشد؛ در زنانی که جرأت انتخاب دارند؛ در انسانهایی که نمیخواهند «معمولیِ بیدرد» باشند. فروغ از تنهایی، صدا ساخت، «اسیر» ، «دیوار» و «عصیان» فقط دفتر شعر نبودند؛ گزارش یک روح زخمخورده بودند که جرأت داشت از حصارهایی بگذرد که برای زنان ممنوع بود و همین جرأت، هم محبوبش کرد، هم قربانیاش. در این برنامه…
تحریریه آوش/ در قرن 12 میلادی شیر و خورشید به عنوان نمادی سیاسی بر روی سکه سلاجقه ثبت شد و برای اولین بار این نقش بر روی یک پرچم در برگی از شاهنامه فردوسی به سال 1423 میلادی دیده می شود. این سند قدیمیترین مدرک استفاده از شیر و خورشید بر پرچم ایران است. اندکی بعد در سال 1460 میلادی این نماد بر روی پرچم تیموریان دیده می شود.در دوره صفویه، اما خوانشی شیعی از آن شکل گرفت و شمشیری به دست شیر اضافه شد با مفهوم «اسدالله» پیوند خورد و در دوره قاجار و سپس مشروطه، شیر و خورشید به نشان رسمی دولت ایران…
تحریریه آوش/ نشان شیر و خورشید، نمادی عمیقاً ایرانی و تاریخی است. ایران در گذشته، نشان «شیر و خورشید سرخ» را بهعنوان علامت امدادی ثبت کرده اما این ثبت، به معنای «مالکیت بینالمللی نماد شیر و خورشید» نیست و نمیتوان از آن، حق انحصاری یا ادعای حقوقی امروز استخراج کرد. اما در مقابل این نماد با شیر و خورشید و شمشیرش به طور کامل با تاریخ چند هزارساله ایرانیان در هم آمیخته شده است. نشانی که از سوی عناصر ملی ایرانی را با خود حمل میکند و از طرف دیگر نشانی از مذهب ایرانیان را در دستان شیر ملی…
هنوز کسی برای مال باختگان بازار رشت و شاید همه مردم که چشمشان به این بازار دوخته شده به درستی توضیح نداده که دقیقا در شامگاه ۱۸ دی ماه و بامداد ۱۹ دی ماه چه رخ داده اما مردم فقط میدانند که «طاقی بزرگ» یا همان کاروانسرای «طاقی بزرگ» که عمری حدود ۱۲۵ سال داشت؛ نیز یک شبه سوخت و از آن یک مخروبه باقی ماند
تحریریه آوش/ ششم بهمن روزی است که ملت ایران از مجلس تا بازار و دانشگاه در سال 1329 به خیابان آمدند و یک صدا فریاد «نفت باید ملی شود» سر دادند. نهضتی که یک ماه و نیم بعد به نتیجه رسید. در همین روز در هند فریاد استقلال از گلوی مردم خسته این سرزمین بلند شد.
تحریریه آوش/ کیوان ساکت، موسیقیدان و یکی از برجستهترین اساتید تارنوازی ایرانی است که شاگردان بسیاری را تربیت کرده. او در روزهای پایانی دیماه دعوت ما را پذیرفت و از زخمها و دردهای تاریخ و زمانه و روزگار گفت. اگرچه به دلیل شرایط روز نشد تا تمام گفتوگو درباره موسیقی و کارهای او باشد؛ اما از سرزمین پدری، از زبان پارسی و موسیقی ایرانی و خویشکاری هنرمندان صحبت شد.
تحریریه آوش/ به سال 1100 خورشیدی، مردی از سرزمین آفتاب به پا میخیزد؛ نادرقلی بیگ افشار، سرداری از ایل افشار، زاده رضویه خراسان.
تحریریه آوش/ در این نوبت از برنامه « ورق» به مرور مهمترین وقایع تاریخی دومین هفته مهرماه پرداختیم، وقایعی که در عرصه ملی و بینالمللی به صفحات تقویمها راه یافتهاند.
گروه فرهنگ و هنر آوش/ این روزهای گرم مرداد یادآور قیام ملت ایران است در ۱۱۹ سال پیشاز این که تلاش کردند تا مشروطه را برپا کنند. در آن روزها نُفوس ملت ایران نَفس به آسودگی و خوشحالی کشیدند که سرانجام از پس روزها و سالها مجاهدت و رشادت آنچه میخواستند حاصل شد و خون آزادگانی که حریت پیشه کرده بودند تا عدالتخانه بسازند تا رعایا حقوق حقه خود را بیابند، به ثمر نشست و درختش جوانه زد.
