تحریریه آوش/ یش از آن که نامهای قهوه، چای، اسپرسو یا حتی دمنوش در فرهنگ ایرانی دوباره جریان پیدا کند، ایران خودش یک تاریخ پرشکوه نوشیدنی داشت. در بسیاری از روایتهای تاریخی، شربتخانههای ایرانی بخشی از زندگی روزمره مردم بودند؛ نه فقط جایی برای نوشیدن، بلکه مکانی برای دیدار، گفتگو، استراحت و حتی تصمیمگیریهای محلی. ایران همیشه سرزمینی گرم بوده؛ از کویر مرکزی تا تابستانهای شدید فارس و خوزستان
تحریریه آوش/ تاریخ انستیتو پاستور ایران، فقط تاریخ یک ساختمان یا یک مؤسسه نیست؛ تاریخ یک تغییر است. تغییری از دورهای که بیماری، سرنوشت محتوم بود، به دورهای که علم توانست آن را مهار کند. از زمانی که مرگ، بخشی عادی از زندگی بود، به زمانی که امید به درمان شکل گرفت
تحریریه آوش/ بر اساس آخرین آماری که سازمان میراث فرهنگی ارائه کرده بر اثر حملات هوایی اسرائیل و آمریکا به ایران، 114 مورد از آثار تاریخی ایران آسیب دیده است. این درحالی است که از اوایل جنگ سپرآبی روی سقف برخی از این آثار نصب شده بود.
تحریریه آوش/ آن چه در ایران در سالهای ۱۳۳۰ تا ۱۳۳۲ اتفاق افتاد یک جنبش مردمسالارانه، مسالمتآمیز، قانونی و بسیار محبوب بود که توسط یک عملیات اطلاعاتی خارجی له شد، چرا که منافع یک شرکت نفتی بریتانیایی را تهدید میکرد. رسانههای غربی این را بازتاب ندادند و از طریق انتخاب واژههایشان، چارچوببندیهایشان، سکوتهایشان و سادهباوریشان، له کردن را آسانتر کردند و دیدنش را سختتر
تحریریه آوش/ تخریب بناهای تاریخی و میراثفرهنگی ایران در حملات اخیر، چه مستقیم و چه غیرمستقیم نقض صریح کنوانسیونهای لاهه و اساسنامه رم است و این اقدامات باید در سطح بینالملل پیگیری قضائی و کیفری شوند و هر دو کشور حمله کننده به ایران باید در برابر خسارات وارده به این گنجینههای ملی پاسخگو باشند؛ چرا که از دیدگاه حقوقی، این تخریب میتواند بهعنوان «نسلکشی فرهنگی» نیز تعریف شود
تحریریه آوش/ لحظه تحویل سال ۱۴۰۵ در ساعت ۱۸:۱۶ روز جمعه ۲۹ اسفند، دروازهای به سوی سالی است که پتانسیلهای زیادی برای رشد و حرکت دارد. نماد اسب، نویدبخش سرعت و پویایی است و پایان همزمان ماه رمضان، روحیهای تازه و پرنشاط به جامعه میبخشد
تحریریه آوش/ جنگها میتوانند شهرها را ویران کنند، اما زمانی که بناهای تاریخی آسیب میبینند، چیزی فراتر از یک ساختمان از میان میرود. در چنین لحظاتی، بخشی از حافظه تاریخی یک ملت نیز زخمی میشود. شاید به همین دلیل است که در بسیاری از اسناد بینالمللی، حفاظت از میراث فرهنگی در زمان جنگ نه تنها یک مسئولیت ملی بلکه وظیفهای جهانی تلقی میشود
تحریریه آوش/ با این حال اهمیت سپر آبی تنها در یک علامت خلاصه نمیشود. این نشان در واقع یادآور یک اصل مهم در حقوق بینالملل است: اینکه میراث فرهنگی صرفاً متعلق به یک ملت یا یک دولت نیست. بناهایی مانند میدان نقش جهان، کاخ گلستان یا مجموعه شیخ صفیالدین اردبیلی تنها بخشی از تاریخ ایران نیستند، بلکه قطعهای از حافظه تمدنی بشر به شمار میروند
تحریریه آوش/ کوهستانهای زاگرس که قرنها مرز طبیعی ایران بودهاند، در بسیاری از دورهها با حضور مردمانی که در دل آن زندگی میکردند معنا پیدا کردهاند. مردمانی که همزمان با حفظ فرهنگ و هویت خود، در دفاع از سرزمین ایران نیز نقشی تاریخی ایفا کردهاند.در چنین نگاهی، تاریخ کردها را نمیتوان جدا از تاریخ ایران دید. این دو در طول قرنها در دل یک جغرافیا، یک فرهنگ و یک حافظه تاریخی مشترک شکل گرفتهاند؛ جایی که کوهستان نهتنها زیستگاه، بلکه مرز و سنگر یک تمدن بوده است
تحریریه آوش/ کاخ گلستان یکی از آثار تاریخی و زیبا دوران قاجاریه است. کاخ گلستان مسکن پادشاهانی از جمله آغا محمد خان قاجار، فتحعلشاه قاجار ،ناصر الدین قاجار، مظفرالدین شاه و شاهان پهلوی در این کاخ اقامت داشتند.در کنار آسیبهای گزارش شده به کاخ گلستان، نگرانیهایی نیز درباره وضعیت برخی ساختمانهای تاریخی اطراف میدان ارگ مطرح شده است
