بیکاری جوانان

چگونه می توان از نیروی کار در بحران های اقتصادی حمایت کرد؟

بر اساس جدیدترین گزارش مرکز آمار ایران از نرخ بیکاری در کشور، بررسی نرخ بیکاری افراد ۱۵ ساله و بیش‌تر در سال ۱۴۰۴ نشان می‌دهد که ۷.۵ درصد از جمعیت فعال (شاغل و بیکار)، بیکار بوده‌اند.

بررسی نرخ بیکاری گروه سنی ۱۸ تا ۳۵ ساله نیز نشان می‌دهد که در زمستان ۱۴۰۴، ۱۵.۱ درصد از جمعیت فعال این گروه سنی بیکار بوده‌اند. این در حالی است که تغییرات فصلی نرخ بیکاری این افراد نشان می‌دهد این نرخ نسبت به زمستان ۱۴۰۳، به میزان ۰.۳ درصد افزایش یافته است.

نتایج طرح آمارگیری نیروی کار در پاییز ۱۴۰۴ منتشر شد. بررسی نرخ بیکاری افراد ۱۵ ساله و بیش‌تر نشان می‌دهد ۷.۸ درصد از جمعیت فعال کشور (شاغلان و بیکاران) در این فصل بیکار بوده‌اند. این نرخ نسبت به پاییز ۱۴۰۳، معادل ۰.۶ واحد درصد افزایش یافته است.

طبق آمار نرخ بیکاری در گروه سنی ۱۸ تا ۳۵ سال، که بخش عمده نیروی فعال کار کشور را تشکیل می‌دهد، حدود ۲ برابر میانگین نرخ بیکاری عمومی است. این بدان معناست که بخش بزرگی از جوانان تحصیل‌کرده و جویای کار، با مشکل جدی در یافتن فرصت‌های شغلی مناسب مواجه‌اند.

نتایج طرح آمارگیری نیروی‌ کار در بهار ۱۴۰۴ و بررسی نرخ بیکاری افراد ۱۵ ساله و بیش‌تر نشان می‌دهد که ۷.۳ درصد از جمعیت فعال (شاغل و بیکار)، بیکار بوده‌اند.

یک اقتصاددان در گفت‌وگو با آوش درباره کاهش نرخ بیکاری در سال ۱۴۰۳ عنوان کرد: کاهش همزمان نرخ بیکاری و نرخ مشارکت، دستاورد نیست. افزایش نرخ مشارکت حتما نشانگر مثبت‌تری می‌تواند باشد.

در فاصله سال‌های ۱۴۰۰ تا سال ۱۴۰۳ نرخ بیکاری ۷.۶ درصد بود که روند کاهشی نرخ بیکاری را نشان می‌داد به نحوی که نرخ بیکاری از ۹.۲ درصد به ۹ درصد و سپس ۸.۱ درصد و نهایتا به ۷.۶ درصد کاهش یافت.

بررسی اشتغال در بخش‌های عمده اقتصادی نشان می‌دهد که در سال ۱۴۰۳، بخش خدمات با ۵۲.۷ درصد بیش‌ترین سهم اشتغال را به خود اختصاص داده است. در مراتب بعدی بخش‌های صنعت با ۳۳.۳ درصد و کشاورزی با ۱۳.۹ درصد قرار دارند.